Το προφίλ μας στο Google Plus
0

deltaHacker 026 editorial: Ο καμβάς, πάνω στον οποίο σχεδιάζετε

Διαβάζω καμιά φορά editorials — περισσότερες φορές από το υπόλοιπο του περιοδικού που τα φιλοξενεί, ομολογώ. Συνήθως γιατί το editorial είναι ανεξάρτητο από τον γενικότερο προσανατολισμό ή τη γραμμή, αν θέλετε, του ίδιου του περιοδικού. Βρίσκεις έτσι διαμάντια σε άσχετα περιοδικά, μιας κι ο συντάκτης γράφει σε προσωπικό επίπεδο κι αν μη τι άλλο τον γνωρίζεις καλύτερα.

Το editorial που τώρα διαβάζετε δεν είναι σαν άλλα που διαβάζω, αφού φιλοξενούμαι. Αποτελεί μια θαυμάσια ευκαιρία να μιλήσω σε ανθρώπους σαν εμένα. Αλλά ας το πάρω πίσω αυτό κι ας αναδιατυπώσω: Ανθρώπους σαν εμένα, οι οποίοι αρχίζουν να διαβάζουν το editorial και είναι έτοιμοι να διαβάσουν πράγματα άσχετα με τα θέματα στις σελίδες που ακολουθούν.

Αφού λοιπόν έχω την ευκαιρία να φιλοξενηθώ στο editorial αυτού του τεύχους, ας μιλήσω ως άνθρωπος που απευθύνεται σε ανθρώπους με δύναμη.

Δηλαδή σ’ εσάς. Σ’ εσένα.

Άκου ρε ‘συ, φίλε, να δεις τι γίνεται.

Αυτός ο κόσμος άλλαξε πολύ τα τελευταία χρόνια. Το ξέρω, γιατί όπως κι αρκετοί από εσάς, ήμουν κι εγώ στο μέσο αυτής της αλλαγής. Η γενιά μου δεν είχε κινητό, είχε μόλις δύο κανάλια, δεν είχε Ίντερνετ, δεν είχε πολλές εφημερίδες. Καταλαβαίνω, πρώτος εγώ, ότι η γενιά μου είχε άλλα ενδιαφέροντα πράγματα. Μπορεί να ήταν σημαντικά, μπορεί και όχι. Αλλά δεν είχε όλα αυτά που έχουν νεότερες γενιές.

Έχει σημασία; Έχει — και μάλιστα μεγάλη. Γιατί, αν έχεις μεγαλώσει σε έναν κόσμο όπου επικοινωνείς μόνο με τους διπλανούς σου, που για να μιλήσεις με κάποιον ο οποίος είναι μακριά σου πρέπει και οι δύο να είστε ταυτόχρονα σπίτι σας, που η ενημέρωση έρχεται μόνο από συγκεκριμένες, εγκεκριμένες πηγές, μπορείς να καταλάβεις ότι οι καιροί έχουν αλλάξει δραματικά.

Και άλλαξαν δραματικά και προς τις *δύο* κατευθύνσεις.

Αποκτήσαμε, εμείς, ο λαός, τη δύναμη να ελέγχουμε καλύτερα, να μαθαίνουμε ειδήσεις που παλιότερα δεν μπορούσαμε, να εκφραζόμαστε απείρως πιο ελεύθερα — αλλά και η έκφρασή μας να υπόκειται σε απείρως μεγαλύτερη κριτική. Μπορούμε πλέον να μιλάμε με αγνώστους όπου κι αν βρισκόμαστε κι όπου κι αν βρίσκονται, μπορούμε να αποκτάμε πρόσβαση σε πληροφορία που παλιότερα ήταν σαν να μην υπήρχε, μπορούμε να βάζουμε σε μια σειρά και να οριοθετούμε τις σκέψεις μας έχοντας πρώτα –αν έχουμε τη διάθεση– βουτήξει στη σκέψη κάποιου άλλου, τον οποίο πιθανώς ούτε καν γνωρίζουμε.

Την ίδια στιγμή απέκτησαν, όλοι εκείνοι που ενοχλούνται από τις ελευθερίες και τις δυνατότητες που έχουμε, την ικανότητα ελέγχου τως γραμμών επικοινωνίας μας. Για παράδειγμα, εταιρείες όπως η Microsoft, η Apple και η Google, δίνουν κάθε στοιχείο ηλεκτρονικής μας σκέψης σε όποιον έχει την ισχύ να ζητήσει δεδομένα που μας αφορούν για να τα μελετήσει, ενδεχομένως να τα αλλοιώσει ή/και αύριο να τα χρησιμοποιήσει εναντίον μας. Οι εταιρείες μας παρακολουθούν στο Διαδίκτυο. Την ίδια στιγμή, κάθε κινητό που δεν έχει αποσπώμενη μπαταρία αποτελεί ένα μικρόφωνο κι ένα σημείο αναφοράς στο χάρτη για όλους όσοι έχουν τη δύναμη να το ελέγχουν — αλλά εμείς δεν έχουμε απαραίτητα τη δύναμη να τους ελέγχουμε.

Μολαταύτα, κάτι που δεν οριοθετείται είναι η διάθεση για ελευθερία. Όσοι είστε κοινωνοί της ηλεκτρονικής δημιουργικότητας, είτε “απαλλοτριώνοντας” ένα εργαλείο (βλ., π.χ., rooting ή jailbreak) ώστε να δουλεύει ακριβώς όπως θέλει ο κάτοχός του κι όχι αποκλειστικά όπως ονειρεύεται ο κατασκευαστής του, είτε όσοι ανακατεύεστε με ένα software ώστε να κάνει αυτό που θέλει ο χρήστης του κι όχι αυτό που θέλει ο εμπορικός του εκμεταλλευτής, είτε όσοι βοηθάτε ώστε οι ιδέες να μη μένουν κλειδωμένες στο πλαίσιο παράλογων πνευματικών δικαιωμάτων αλλά να χρησιμοποιούνται για την καλυτέρευση της ζωής όλων, όλοι εσείς είστε άνθρωποι οι οποίοι, εν αγνοία σας ή όχι, ζωγραφίζετε τον καμβά ενός άλλου, διαφορετικού κόσμου.

Το τι θα εμφανιστεί πάνω στον καμβά, είναι δική σας δουλειά. (Σ.τ.Ε. Είναι;) Το σίγουρο είναι ότι με τις γνώσεις σας, καθώς και με τη διάθεσή σας να δημιουργήσετε, μπορείτε είτε να ελευθερώσετε τον κόσμο είτε να τον φυλακίσετε χειρότερα από πριν. Τα παλιά χρόνια, για να φτιάξεις ένα χρήσιμο εργαλείο έπρεπε να “κλέψεις” την τέχνη του σιδηρουργού ή του ξυλουργού. Αυτό ήταν απελπιστικά δύσκολο, αφού η μετάδοση των γνώσεων ήταν τρομερά περιορισμένη και μυστικοπαθής.

Σήμερα, η γνώση της δημιουργίας είναι κοινή. Ένας κοινός χώρος επικοινωνίας, χιλιάδες διαφορετικά μυαλά, εκαμτομμύρια ιδέες και σκέψεις κάθε φορά, δισεκατομμύρια απορίες και προβλήματα που περιμένουν να λυθούν. Εσείς, που έχετε το επίπεδο της βαθιάς γνώσης της νέας μαγείας που ονομάζεται “τεχνολογία”, έχετε στα δάκτυλα των χεριών σας και στους νευρώνες του μυαλού σας τη δυνατότητα να αλλάξετε τον κόσμο για όλους μας.

Σκέψου το, λοιπόν, φίλε. Εσύ, για ολόκληρο τον κόσμο.

Για μένα που όλα αυτά είναι μυστήρια και αδυνατώ να κατανοήσω ακόμη και πώς συνδέεται ένας σκληρός δίσκος στον υπολογιστή, ξέρω μολαταύτα ότι κάποιος, εκεί έξω, θα έχει τη δυνατότητα να επινοήσει ένα δίκτυο που δεν θα ελέγχεται και δεν θα λογοκρίνεται από κανέναν, μέσα από το οποίο θα μεταφέρω τις σκέψεις μου σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάποιος άλλος, θα φτιάξει έναν 3D printer που θα μου παρέχει τη δυνατότητα να δημιουργώ ένα παιχνίδι για τις κόρες μου όπως ακριβώς το φαντάστηκα, όμως θα υπάρχει κι εκείνος που θα είναι σε θέση να με φυλακίσει, για ένα προσωπικό μήνυμα που αντάλλαξα με έναν άγνωστο στην άλλη άκρη του κόσμου ή για έναν δικτυακό τόπο που επισκέφτηκα ενώ “δεν έπρεπε”.

Πλήρης (ηλεκτρονικός) έλεγχος και πλήρης εξουσία: για όλους — ή για λίγους.

Ο κόσμος γύρω μας είναι πια εν πολλοίς ηλεκτρονικός, κι εσείς που διαρκώς αναρωτιέστε πώς δουλεύει και πώς αλλάζει είστε οι μηχανικοί του. Οι μηχανικοί ενός πολύ αληθινού, αυτή τη στιγμή, παιχνιδιού.

Σε ζηλεύω λοιπόν λίγο — είναι εμφανές. Κι όσο την ίδια στιγμή να σε φοβάμαι και λίγο, χαίρομαι ειλικρινά που αναρωτιέσαι. Ίσως μόνο ελπίζω να έχουμε τις ίδιες απορίες…

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων