Το προφίλ μας στο Google Plus
6

deltaHacker 031 editorial: Της ατάκας και του πληκτρολογίου

Αγαπητέ μου εαυτέ,

  • Προσπάθησε να μην παρεκτραπείς (και) σε αυτό το editorial.
  • Όχι ότι γράφεις συχνά το κείμενο που καλωσορίζει τους αναγνώστες στο εκάστοτε τεύχος.
  • Όταν το κάνεις, όμως, συνηθίζεις να βγάζεις όλο σου το μένος προς κάποια ομάδα ανθρώπων.
  • Αυτό δεν σε καθιστά “ρατσιστή”, όπως μπορεί να σκεφτούν κάποιοι multi-culti -seize-the-moment-make-it-count τύποι, που συνηθίζουν να συγχέουν ακόμα και τις πιο απλές έννοιες, αλλά, τέλος πάντων, σε κάνει να μοιάζεις με κάποιον παράφρονα που μόλις τον αμόλησαν ελεύθερο.
  • Και τώρα σταμάτα να γράφεις σε τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό σου, γιατί θα σε περάσουν στ’ αλήθεια για τρελό…

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,

  • Καλό μήνα να έχουμε και καλό κουράγιο σε όλους! Έχουμε εκλογές σε λίγες μέρες και θα χρειαστούμε αρκετή αντοχή και υπομονή.
  • Κάποιοι θα χρειαστούν αντοχή για να ολοκληρώσουν την προεκλογική τους καμπάνια.
  • Κάποιοι άλλοι θα τη χρειαστούν για να δώσουν με τους καλύτερους δυνατούς όρους *και* αυτή την πολιτική μάχη.
  • Μια άλλη ομάδα, που δυστυχώς απαριθμεί αρκετά μέλη, θα χρειαστεί αντοχή για να ολοκληρώσει την καμπάνια της στο Twitter και στο Facebook.
  • Οι υπόλοιποι θα χρειαστούν αντοχή και κυρίως υπομονή, για να υποστούν την καμπάνια των τελευταίων στα social media.
  • Έχω κι εγώ τις πολιτικές μου απόψεις και θα ήταν ανόητο να το κρύψω. Μολαταύτα, δεν τα έχω βάλει με τους υποψηφίους των *άλλων* πολιτικών δυνάμεων.
  • Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους. Μπορεί με κάποιους να διαφωνώ, με κάποιους άλλους να βγάζω καντήλες και για κάποιους τρίτους να εύχομαι την απομάκρυνσή τους… από το συγκεκριμένο παράλληλο σύμπαν, γενικά. Ας πάνε δηλαδή σε κάποιο άλλο, τούτο δεν είναι το μοναδικό ωραίο κι ενδιαφέρον.
  • Αλλά ακόμη και να μείνουν, οφείλω να αναγνωρίσω σε όλους το γεγονός ότι ζουν και λειτουργούν μέσα στον κόσμο.
  • Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό, φίλες και φίλοι. Είτε μας αρέσει ο κόσμος και θέλουμε να τον διατηρήσουμε αναλλοίωτο, είτε δεν μας αρέσει και θέλουμε να τον αλλάξουμε, πρέπει να επικεντρώνουμε τις δυνάμεις μας ακριβώς εκεί: Μέσα στον κόσμο.
  • Αυτοί που καταφέρνουν να εξαντλήσουν την υπομονή μου τις τελευταίες μέρες, είναι όσοι εχθρεύονται *όλους* τους υποψηφίους γενικά κι αόριστα κι από το πρωί μέχρι το βράδυ εξαπολύουν πύρινα… tweets.
  • Τι είναι αυτό που σας ενοχλεί, βρε παλικάρια και μορφονιές; Σας ενοχλούν οι απόψεις αυτές καθαυτές, που εκφράζουν ορισμένοι υποψήφιοι; Ή μήπως το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι αποφάσισαν να καταναλώσουν ενέργεια για τη διάδοση μιας άποψης;
  • Στην πρώτη περίπτωση, θα μπορούσατε απλά να μας πείτε με ποιες απόψεις διαφωνείτε και, τέλος πάντων, ποιες είναι οι δικές σας. Όχι ότι σώνει και καλά μας ενδιαφέρει, αλλά αυτό θα ήταν το λογικό. Σε κάποιους από εμάς, πάντως, καρφί δεν μας καίγεται — και νομίζω ότι δεν είναι και τόσο τίμιο να το κρύβουμε.
  • Στη δεύτερη περίπτωση, αν αυτό που σας ενοχλεί είναι το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν να ασχοληθούν με την πολιτική, πρέπει να καταλάβετε το εξής: Το γεγονός ότι εσείς κατακεραυνώνετε τους πάντες, με μανία και κυρίως μέσα από το Internet, δεν σημαίνει ότι απέχετε από την πολιτική. Να ξέρετε ότι συμμετέχετε *και* εσείς ενεργά, και μάλιστα αναπαράγετε τις κυρίαρχες αντιλήψεις: Αυτές που θέλουν τον κόσμο θεατή και στην καλύτερη περίπτωση ανεγκέφαλο χούλιγκαν, που εκφράζει τη δυσαρέσκειά του μέσω της αποχής.
  • Τώρα, βέβαια, θα μου πείτε ότι υπάρχουν και υποψήφιοι που πολιτεύονται αποκλειστικά εξαιτίας της ματαιοδοξίας τους. Ίσως αυτοί να ερεθίζουν τη λογική, την ηθική και την ατόφια επαναστατική διάθεση των ακτιβιστών του πληκτρολογίου…
  • Κατ’ αρχάς, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Είτε θέτεις υποψηφιότητα επειδή είσαι ψώνιο, είτε κάνεις επανάσταση μέσω twitter, ένα είναι το σίγουρο: Ζεις στον κόσμο σου.
  • Χρειάζεται να πω κι άλλα;
  • Τι έπαθες παιδάκι μου κι αποφάσισες να γεμίσεις το timeline μου με βρισιές για τις τράπεζες, τους απεργοσπάστες και τον καπιταλισμό; Τι σου συνέβη αγόρι μου και ξεσπαθώνεις στο πληκτρολόγιο; Έχασε η ομάδα ή σε παράτησε η φίλη σου;
  • Ούτε και σε μένα αρέσει η απεργοσπασία, αλλά για να γίνει κανείς απεργοσπάστης, πρέπει να είναι εργαζόμενος. Όπως και να το κάνουμε, ο εφοπλιστής δεν μπορεί να γίνει απεργοσπάστης. Εφόσον μιλάμε για κάποιον εργαζόμενο, λοιπόν, θα φροντίσω να τον προσεγγίσω και να του μιλήσω σαν άνθρωπος. Αν διαπιστώσω ότι δεν έχει νόημα, τότε πολύ απλά θα τον αγνοήσω. Τα δικτυακά μαθήματα εργατικής ηθικής δεν σε κάνουν να φαίνεσαι cool. Ξέρω ότι αυτό θα ήθελες, αλλά κανένας δεν σε βλέπει έτσι.
  • Και με τον καπιταλισμό διαφωνώ. Τον θεωρώ εκμεταλλευτικό σύστημα και, τέλος πάντων, ξεπερασμένο για το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων. Αυτό όμως δεν αποτελεί λόγο για να πρήξω τον κόσμο που με “ακολουθεί” στα social media. Όλα αυτά θα τα συζητήσω με τους συναδέλφους μου, με τους φίλους και με τους γνωστούς. Οι επαφές στο Twitter και στο Facebook δεν είναι τίποτα απ’ όλα αυτά. Κι αν κάποιος εκεί μέσα είναι *και* συνάδελφος ή φίλος, θα συζητήσω μαζί του από κοντά…
  • Ξέρεις γιατί; Γιατί πολύ απλά, όταν συζητάω αυτά τα πράγματα, θέλω να πείθω το συνομιλητή μου και όχι να ξεδίνω, ούτε να παριστάνω τον ξερόλα.
  • Ουφ! Είχα δεν είχα, συγχύστηκα πάλι. Αλλά γι’ αυτό δεν μπορείτε να είστε σίγουροι, οπότε το προσπερνώ γρήγορα γρήγορα και συνεχίζω.
  • Για την όποια σύγχυση, πάντως, μη νομίζετε ότι οφείλεται αποκλειστικά στην προεκλογική περίοδο. Οι επαναστάτες της ατάκας δεν αποτελούν καινούργιο φαινόμενο. Στοιχειώνουν το Διαδίκτυο χρόνια τώρα, μεταξύ άλλων αναζητώντας “ξεπουλημένους”, “προδότες” και “ανίκανους” για να τους κατακεραυνώσουν. Και μην τολμήσεις να κάνεις κάτι με τρόπο που δεν εγκρίνουν… Εάν υποψιαστούν ότι δεν είσαι τόσο ικανός χρήστης της τεχνολογίας όσο εκείνοι, δεν σε γλυτώνει τίποτα. Είσαι ένας άχρηστος κι οτιδήποτε έχεις να πεις είναι σίγουρα ανοησία… (Σ.τ.Ε. Απίδια ικανοί χρήστες της τεχνολογίας είναι κάποιοι εξ αυτών, αλλά τέλος πάντων.)
  • Κάτι τέτοιες αντιλήψεις, φίλοι μου, είναι που εξοργίζουν τον χάκερ που κρύβω μέσα μου. Και μπορεί αυτός ο χάκερ να μην είναι μεγάλος και τρανός –στην πραγματικότητα περί χακερονίου πρόκειται–, αλλά θέλω να πιστεύω ότι είναι τόσο λογικός και τόσο έξυπνος, όσο χρειάζεται για να αντιλαμβάνεται την ευφυΐα που κουβαλάει ο καθένας μας ;)
  • Κι όταν μπορεί κανείς να εντοπίσει την ευφυΐα όσων βρίσκονται γύρω του, όχι μόνο δεν είναι υπερόπτης, αλλά του είναι και ανυπόφορη η συναναστροφή με οποιονδήποτε εξυπνάκια…
  • Ειδικά με εκείνους που κηρύσσουν την επανάσταση από το πληκτρολόγιο, φοράνε κουκούλα και νομίζουν ότι το life-style του “urban rebel” τρομοκρατεί αυτούς που μας έχουν κατακλέψει.
  • Μην τους κάνετε τη χάρη, λοιπόν. Μπορεί να μην έχουμε ανάγκη από εκλογές, αλλά αφού γίνονται, πρέπει να πάρουμε θέση.
  • Καλή ψήφο λοιπόν κι απολαύστε το — ό,τι κι αν ψηφίσετε!
  • Εντάξει, σχεδόν “ό,τι κι αν ψηφίσετε”.
  • Σας χαιρετώ και με τη νίκη,
    Ο κος Αρχισυντάκτης (TM)

6 Responses to “deltaHacker 031 editorial: Της ατάκας και του πληκτρολογίου”

  1. sgeorge | 06/05/2014 at 11:46

    Συμφωνω και διαφωνώ. Οπωσδηποτε ως ενεργοι πολιτες πρεπει να ψηφιζουμε και να αποφασιζουμε για αυτούς που θα μας διοικησουν. Καθε αποχή ειναι ανοχή/αποδοχή της υπαρχουσας καταστασης. Μεχρι εκει ομως.
    Αυτο που συμβαινει φετος με τις ορδες υποψηφίων ειναι γελειο. Πασαρελα celebrities που ξαφνικα αποφασισαν να κατέβουν στην πολιτική με σκοπο να μας σωσουν απο τους *βρωμικους* πολιτικους του παρελθόντος. Ελεος !!.
    Πολιτεύονται ειτε με κομματα που ηδη εχουν ευθυνες για την κατασταση ειτε με “νεα αφθαρτα” που πρωτα ζητανε ψηφο και μετα θα μας πουν το προγραμμα τους. Η ιδια η διαδικασια των εκλογών γελοιοποειται.
    Ακουστε τη γλωσσα που χρησιμοποιουν στα πανελ. Την ιδια που χρησιμοποιουν τοσα χρονια οι επαγγελματιές πολοιτικοι.

  2. Spir@lEvolution | 06/05/2014 at 13:05

    Έχεις δίκιο για τους υποψηφίους, παλιούς και νέους, όπως επίσης για τις τακτικές χειραγώγησης και τα ψέμματα που αξιοποιούν αρκετοί από αυτούς.

    Δεν πιστεύω όμως ότι τα social media αποτελούν τον κατάλληλο χώρο για την ανάπτυξη πολιτικής συζήτησης / ζύμωσης. Όταν συζητάς κάτι τόσο σοβαρό, ανταλλάσσοντας ατάκες και χωρίς να ξέρεις με ποιον ακριβώς μιλάς, θεωρώ οτι εξευτελίζεις το ζήτημα.

    Με τις ατάκες δεν μαθαίνεις να σκέφτεται. Μαθαίνεις μόνο να πουλάς πνεύμα. Όταν προσεγγίζεις τόσο σοβαρά ζητήματα με ατάκες, κάνεις αυτό για το οποίο κατηγορείς τους τηλεοπτικούς πολιτικάντηδες! Με τη μόνη διαφορά οτι διασκεδάζεις, επειδή *νιώθεις* έξυπνος. Αυτό όμως αποτελεί (έναν) ορισμό της ματαιοδοξίας.

    Το να γράψει κανείς ένα σχόλιο για την πολιτική δεν είναι κακό. Το να αναλώνεται καθημερινά και να προσπαθεί να “αφυπνίσει τον κόσμο” μέσω twitter, αποτελεί ανοησία και μάλιστα, προσβλητική για τη νοημοσύνη των άλλων…

  3. subZraw | 06/05/2014 at 13:30

    Και να προσθέσω κι εγώ ότι πραγματικά δεν έχω λόγια για συγκεκριμένους twitter-ο-αστέρες, οι οποίοι την έχουν δει “saving the world, one tweet at a time” :|

  4. h.n.y | 06/05/2014 at 14:39

    social media=κοινωνικό μέσο(α)=κοινωνία=το συναμφότερον

  5. h.n.y | 06/05/2014 at 14:46

    τουτέστιν ότι “μπουρδολογία” ,ή μη, συναντάς στην κοινωνία μεταφέρεται/συναντάς και στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης…τπτ περισσότερο τπτ λιγοτερο :)

  6. h.n.y | 06/05/2014 at 15:11

    αν προσθέσεις κιόλας ότι ο γραπτός λόγος είναι σαφώς πιο δύσκολος από τον προφορικό ειδικά αν έχεις ένα περιορισμένο χώρο να διατυπώσεις μια άποψη….
    (το έθεσα λίγο γενικότερα το θέμα εγώ ;)

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων