Το προφίλ μας στο Google Plus
0

deltaHacker 040 editorial: Σκόρπιες σκέψεις, σε μια κάποια σειρά

Αγαπητές κι αγαπητοί,

  • Τώρα που πληκτρολογώ αυτές τις λέξεις, από την τηλεόραση στο καθιστικό ακούγεται η δοξολογία για την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης.
  • Ακούγοντας τη λειτουργία, είμαι λίγο ανήσυχος.
  • Γενικά αυτές τις μέρες είμαι ανήσυχος και, δεν σας το κρύβω, με διακατέχει κι ένας εκνευρισμός.
  • Από πού ν’ αρχίσω να σας τα λέω, προς τα πού να το πάω και πού να καταλήξω;
  • Ιδέα δεν έχω. Καταλαβαίνω όμως ότι παρόμοιες ανησυχίες έχουμε πολλοί αυτές τις μέρες. Γι’ αυτό κι αρχικά σκέφτηκα να μη γράψω τίποτε σχετικό.
  • Λες και λείπουν οι βαρύγδουπες δηλώσεις και οι περισπούδαστες αναλύσεις από τα σόσιαλ τα μίντια κι από τα παράθυρα τα τηλεοπτικά, δηλαδή.
  • Απ’ την άλλη, πάντοτε κατάφερνα να βάζω τις σκέψεις μου σε μια διαχειρίσιμη σειρά, όταν άρχιζα να τις γράφω.
  • Αυτό ακριβώς αποφάσισα να κάνω και σήμερα — και πρόκειται για ευτυχή σύμπτωση το ότι, ούτως ή άλλως, έχω να γράψω και το εντιτόριαλ για το νέο τεύχος του deltaHacker.
  • Τώρα, επειδή οι σκέψεις είναι πολλές και τα εξωτερικά ερεθίσματα ακόμη περισσότερα, λίγο πριν αρχίσω την πληκτρολόγηση πήρα άλλη μια, σημαντική για το μικρόκοσμό μου, απόφαση: Να γράψω το κείμενο με τη μορφή πολλών, μικρών παραγράφων. Αν μη τι άλλο, έτσι διευκολύνομαι στο να βάζω μια τάξη στο (εσωτερικό) χάος — κι αυτή είναι μία από τις φορές που όσο περισσότερη η τάξη, τόσο το καλύτερο.
  • Κάναμε λοιπόν τις εκλογές μας. Ωραία ήταν και σε γενικές γραμμές τις φχαριστήθηκα. Για να πω όμως και την αμαρτία μου, κατά τη διάρκεια της σύντομης προεκλογικής περιόδου δεν άργησε να με πιάσει και μια κάποια δυσφορία. Οι λόγοι ήταν αρκετοί, τώρα όμως θέλω να αναφέρω μόνο δύο.
  • Ο ένας είχε να κάνει με την αισχρή, κατά την ταπεινή μου γνώμη, εκστρατεία φόβου που κυριάρχησε κατά την προεκλογική καμπάνια της προηγούμενης κυβέρνησης. Το μόνο που δεν έκαναν, δηλαδή, ήταν να στέλνουν ανθρώπους έξω από τις πόρτες μας, οι οποίοι με το που θα τις ανοίγαμε θα έκαναν “μπου” και “μπαμ” στα μούτρα μας.
  • Ο άλλος λόγος αφορούσε στο εξωπραγματικά αισιόδοξο, ξανά κατά την ταπεινή μου γνώμη, ύφος που διέπνεε την εκστρατεία της σημερινής κυβέρνησης. Αν ήταν να στείλουν κι εκείνοι ανθρώπους έξω από τις πόρτες μας, με το που θα τις ανοίγαμε θα βλέπαμε χαμογελαστά πρόσωπα να μας δίνουν ένα κόκκινο γαρύφαλλο.
  • Σίριουσλι, γκάιζ; (Όπως λέμε και στο Λευκαντί Ευβοίας.)
  • Έγιναν οι εκλογές, ήλθε ο Σύριζα. Οι πρώτες εκπλήξεις ήταν ευχάριστες: Δεν εκτοξεύτηκαν θερμοπυρηνικές κεφαλές κατά της χώρας, το apt-get συνέχισε να δουλεύει στους servers, ο κόσμος δεν έκανε ουρές στα έι-τι-εμ(ς), τανκς δεν βγήκαν στους δρόμους, το μετρό της Θεσσαλονίκης εξακολουθεί να αποτελεί ένα από καλύτερα σύντομα ανέκδοτα — κυκλοφόρησε και το νέο, γρηγορότερο Raspberry Pi. Σίγουρα θα συμφωνήσετε κι εσείς ότι όλα αυτά είναι θετικά.
  • Πολύ πιο γρήγορα από το αναμενόμενο, οι υπουργοί της νέας κυβέρνησης άρχισαν τις εξαγγελίες.
  • Πολλές εξαγγελίες — αν και μάλλον η λέξη “κάργα” ταιριάζει καλύτερα.
  • Ανεξαρτήτως του αν πιστεύει κάποιος πως όλα όσα υποσχέθηκαν είναι εφικτά ή όχι, το αξιοσημείωτο εδώ είναι ότι, για πρώτη φορά, μία κυβέρνηση φάνηκε αποφασισμένη να κάνει πράξη όλα όσα υποσχόταν πριν τις εκλογές.
  • Κάποιοι θα πουν ότι αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Μπορεί. Όμως η κυβέρνηση και οι υπουργοί της δεν πρόκειται να αγνοήσουν, λένε, τη λαϊκή εντολή.
  • Μάλιστα.
  • Ο λαός μίλησε, και το τι θέλει είναι ξεκάθαρο.
  • Γιατί έτσι είναι ο λαός.
  • Πάντα ξεκάθαρος.
  • Ό,τι και να πιστεύουμε επ’ αυτού, δικαιούμαστε νομίζω να υποθέσουμε ότι σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων έδωσε εντολή στη νέα κυβέρνηση να τερματίσει τη λιτότητα, να διώξει τους δανειστές, να επαναφέρει την αξιοπρέπεια — βεβαίως και την ανάπτυξη μαζί με την ευημερία.
  • Εντάξει, ήταν και κάποιοι που ψήφισαν Σύριζα επειδή, πολύ απλά, ήθελαν να τιμωρήσουν τους προηγούμενους.
  • Κατανοητό, υπενθυμίζω όμως στον εαυτό μου ότι αρκετοί ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν και πράγματι ψήφισαν τον Σύριζα για να βάλει ένα τέλος στα στραβά και στα άσχημα που μας ήλθαν από το 2010 και μετά.
  • Είναι βρε παιδί μου σαν να υπάρχει ένας διακόπτης, τον οποίο από τη στιγμή που ο Σύριζα πήρε την εντολή θα τον κατεβάσει κι όλα τα δυσάρεστα θα πάψουν να μας ταλαιπωρούν, ενώ την ίδια στιγμή το ένα καλό μετά το άλλο θα αρχίσουν να βελτιώνουν την καθημερινότητα του Μέσου Παπαδόπουλου (TM).
  • Θα μου πείτε τώρα ότι είμαι άδικα ειρωνικός. Τέτοιος διακόπτης δεν υπάρχει — και το ξέρω. Έτσι είναι. Ξέρω μάλιστα ότι το ξέρετε που το ξέρω, αλλά ξέρετε κάτι; Μην τα λέτε σ’ εμένα αυτά. Πείτε σε όσους πιστεύουν ότι τέτοιος διακόπτης πράγματι υπάρχει.
  • Είναι οι ίδιοι που λένε πως αν εγκαταλείψουμε το ευρώ και περάσουμε σε εθνικό νόμισμα, όχι μόνο δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα αλλά θα βρούμε και την ησυχία μας.
  • Πλάκα πλάκα, λέτε να έχουν δίκιο;
  • Δεν χρειάζεται ν’ απαντήσετε.
  • Κατά τα άλλα, έχουμε και τον ολοκαίνουργιο υπουργό οικονομικών.
  • Δεν ξέρω για ‘σας, αλλά εγώ ανέκαθεν έβρισκα ενδιαφέροντα όλα όσα έλεγε.
  • Πλέον, τον απολαμβάνω και σε δράση.
  • Νομίζω –και μπορεί να κάνω λάθος– ότι σε γενικές γραμμές καλά το πάει.
  • Έχει τις απόψεις του, μπορεί να τις στηρίζει με επιχειρήματα, είναι ευγενικός και την ίδια στιγμή τσεκουράτος, αλλά είναι κι έτοιμος να κάνει στρατηγικές υποχωρήσεις.
  • Αυτή τουλάχιστον είναι η αίσθησή μου, κι ελπίζω τη στιγμή που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές να μην έχουν έλθει τα πάνω κάτω.
  • Το παιχνίδι έχει ξεκινήσει για τα καλά και οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές.
  • Για το πώς θα εξελιχθεί δεν έχω ιδέα, υποψιάζομαι όμως ότι τελικά και οι δύο πλευρές θα κάνουν τις υποχωρήσεις τους. Η δική μας πλευρά θα κάνει τις περισσότερες υποχωρήσεις, όμως τουλάχιστον θα μπορούμε να λέμε πως το παλέψαμε.
  • Προς το παρόν, πάντως, η διαπραγμάτευση έχει ξεκινήσει μαξιμαλιστικά — κι από τις δύο πλευρές.
  • Λογικό δεν είναι να ξεκινά έτσι, μια τέτοια διαπραγμάτευση;
  • Νομίζω ότι λογικό είναι.
  • Μολαταύτα, ένας κάποιος εκνευρισμός παραδέχομαι ότι με κυριεύει.
  • Ίσως δεν θα μπορούσε να συμβαίνει και διαφορετικά, όμως “στο τέλος της ημέρας”, όπως για χρόνια λέγαμε στο Λευκαντί Ευβοίας και τώρα μου το μάθατε και το λέτε όλοι, παρά τον εκνευρισμό χαίρομαι που το παλεύουμε.
  • Ελπίζω να το χαίρεστε κι εσείς.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων