Το προφίλ μας στο Google Plus
3

deltaHacker 042 editorial: Νορθ Γιορκ Μουρς. Όχι Ρέι.

Η Μεγάλη Εβδομάδα ήταν ηλιόλουστη και ζεστή. Μη σας πω κιόλας ότι τη Μεγάλη Πέμπτη άρπαξα και λίγο στο πρόσωπο. Μόνο την Κυριακή του Πάσχα μας τα χάλασε ο καιρός, με λίγο ψιλόβροχο που κατά περιόδους μετατρεπόταν σε χιονόνερο. Μη νομίζετε όμως ότι πτοηθήκαμε. Είχαμε απορρίψει το ψήσιμο στη σούβλα προ ημερών και σχεδιάζαμε να στουμπώσουμε το αρνί σε κάποιο φούρνο.

Τελικά χρειάστηκαν τρεις φούρνοι, αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν είναι το μέγεθος του αρνιού που σας προβληματίζει αυτή τη στιγμή. Που στο καλό μπορεί να έκανε τόσο καλό καιρό κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, και να κατέληξε σε χιονόνερο την Κυριακή του Πάσχα;

Ε, λοιπόν, όλα αυτά συνέβησαν στην Αγγλία. Λίγο η “εκεί” παρέα που τους τελευταίους μήνες επαναλάμβανε την πρόσκληση διαρκώς, λίγο η “εδώ” παρέα που είχε ενθουσιαστεί, οπότε την πήραμε την απόφαση: Περάσαμε τις μέρες του Πάσχα στην εξοχή της Αγγλίας και, κατά κύριο λόγο, σε μια φάρμα στο Glaisdale, κάπου μέσα στο εθνικό πάρκο North York Moors. (Σ.τ.Ε. Το Ρέι είναι κοντά από το Λονδίνο. Άνετα θα μπορούσαν να είχαν πεταχτεί αλλά, όοοοοχι, North York Moors μου ‘θελαν.)

Φυσικά, αεροπλάνο από Αθήνα για τη φάρμα στο Glaisdale δεν υπάρχει, έτσι αναζητήσαμε μια οικονομική πτήση για Λονδίνο. Η εξαιρετικά σύντομη επίσκεψη στην Πρωτεύουσα της Αγγλίας, ήταν το μόνο που με δυσαρέστησε σ’ όλο το ταξίδι. Βασικά, αν ήταν πραγματική επίσκεψη και όχι μια βιαστική διέλευση, ίσως να συναντούσα για λίγο και τον Ανιψιό…

Για τον Ανιψιό του Θείου Ακάκιου λέω, που με το που δημοσιεύτηκε η πλέον πρόσφατη επιστολή του Θείου είχε σπεύσει να επικοινωνήσει, γεμάτος ανησυχία: “Τι συμβαίνει με τον ανκλ; Έχετε παρεξηγηθεί; Προς τι αυτή η αντιπαράθεση;”

Μάταια προσπάθησα να τον καθησυχάσω, και να τον πείσω ότι οι σχέσεις μου με τον Θείο Ακάκιο δεν διατρέχουν κανέναν κίνδυνο. Αλλά όταν ζει κανείς στο εξωτερικό και η μόνη επαφή που έχει με τους δικούς του είναι μέσα από το σκάιπ ή/και μερικές επιστολές, είναι εύκολο να παρεξηγήσει πρόσωπα και καταστάσεις.

Νομίζω όμως ότι θα μπορούσα να πω κι από εδώ δυο λόγια — με την ελπίδα πάντα να καθησυχάσω τον Ανιψιό. Πιστεύω ότι ο Θείος Ακάκιος παρεξήγησε τα γραφόμενά μου στο editorial του τεύχους 041 ή, πιο σωστά, την έκφρασή μου. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει επ’ ουδενί ότι παρεξηγηθήκαμε.

Ομολογώ ότι μπορεί και να έφταιξα. Πολλές φορές “στρογγυλεύω” και απλοποιώ περισσότερο απ’ όσο πρέπει, είτε για οικονομία λόγου είτε από βιασύνη. Κάποιες άλλες φορές, για παρόμοιους λόγους, χρησιμοποιώ “μαλλιαρές” εκφράσεις όπως, π.χ., “η φτωχοποίηση του κόσμου της εργασίας”. Προς υπεράσπισή μου, αν και τέτοιοι όροι δεν είναι δόκιμοι, πρέπει να τονίσω ότι η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων αυτής της χώρας μπορεί να τους κατανοήσει πλήρως. Ειδικά όσοι ανήκουν στον “κόσμο της εργασίας”, αφού ειδικά αυτοί έχουν νιώσει τη “φτωχοποίηση” στο πετσί τους.

Ξέρετε κάτι; Όταν παρουσιάζω την οπτική μου για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, απευθύνομαι ακριβώς σε αυτούς. Δηλαδή στους εργαζόμενους, στους σπουδαστές, στους άνεργους και, για να μη μακρηγορώ, σε όσους ζουν από τη δουλειά τους.

Δεν αδιαφορώ για τους υπόλοιπους ανθρώπους, ούτε τους θεωρώ κακόβουλους a priori. Πολύ περισσότερο, δεν θεωρώ κανέναν άνθρωπο ασήμαντο, άψυχη μαριονέτα, ανίκανο να αναλάβει πρωτοβουλίες και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

Σας διαβεβαιώνω ότι αυτή τη στρεβλή και επικίνδυνη άποψη για τους ανθρώπους δεν την έχω. Μπορεί να κάνω άλλα λάθη, αλλά το συγκεκριμένο δεν το κάνω ούτε εγώ, ούτε τα Κομμουνιστικά Κόμματα — τουλάχιστον όχι όλα.

Στο κάτω κάτω, αν οι άνθρωποι ήταν άβουλα όντα, δεν θα υπήρχε καμία ελπίδα για αλλαγή της κοινωνίας. Επομένως, αν τα Κομμουνιστικά Κόμματα πίστευαν κάτι τέτοιο για τον άνθρωπο, δεν θα είχαν κανένα λόγο ύπαρξης. Σ’ αυτή την περίπτωση θα αυτοδιαλύονταν ή, αν είχαν τη λογική της “κουτάλας”, θα ενσωματώνονταν σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς, πιο mainstream και προσοδοφόρους.

Το γεγονός ότι στις σημερινές συνθήκες υπάρχουν Κομμουνιστικά Κόμματα που δεν αυτοδιαλύονται, ούτε ενσωματώνονται στον “κυρίαρχο ρεαλισμό”, σημαίνει ότι θεωρούν δυνατή την αλλαγή της κοινωνίας. Με άλλα λόγια, τα συγκεκριμένα Κόμματα θεωρούν ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν την κοινωνία και άρα δεν είναι άβουλα όντα, ούτε και ασήμαντοι.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω συνηθίσει να σκέφτομαι με όρους επιπέδων και μετα-επιπέδων, όπως ο Θείος. Θέλω να πιστεύω όμως ότι έχω διαβάσει σωστά το Κεφάλαιο. Δεν σκοπεύω να το παρουσιάσω και, για να ‘μαι ειλικρινής, δεν θα τολμούσα κιόλας. Επιτρέψτε μου όμως να σταθώ σε κάτι που θεωρώ σημαντικό.

Ο Μαρξ, σε όλη την ανάλυση που πραγματοποιεί στους τρεις τόμους του Κεφαλαίου, χρησιμοποιεί σαν εργαλείο σκέψης τον διαλεκτικό υλισμό και τον ιστορικό υλισμό. Στο έργο του δεν στέκεται στις πράξεις του ενός ή του άλλου προσώπου. Μελετάει την κεφαλαιοκρατική εμπορευματική παραγωγή, τις αντίστοιχες σχέσεις παραγωγής και την άμεση επίδρασή τους στη δομή και στη γενικότερη λειτουργία της κοινωνίας.

Αναρωτιέστε που κολλάει αυτό με τα προηγούμενα; Ο Μαρξ δεν έχει σαν αφετηρία του τη βούληση των ανθρώπων — το τι κουβαλάει ο καθένας στο κεφάλι του και το τι εύχεται για την κοινωνία. Σύμφωνα με τον διαλεκτικό υλισμό, βλέπετε, η κοινωνία είναι αυτή που διαμορφώνει τις συνειδήσεις των ανθρώπων και όχι το αντίθετο.

Σκεφτείτε το λίγο, αυτό. Το τι θεωρούμε ηθικό και ανήθικο, το πώς αντιλαμβανόμαστε το δίκαιο, την ελευθερία και πάει λέγοντας, καθορίζεται από τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας στην οποία ζούμε. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, πόσο διαφορετική ήταν η αντίληψη των ανθρώπων για την ελευθερία, για το ρόλο της Εκκλησίας στην καθημερινή ζωή ή για το δικαίωμα στη μόρφωση, την εποχή της Φεουδαρχίας (π.χ., στην Αγγλία του 13ου αιώνα).

Αυτή η θεώρηση των πραγμάτων δεν καταδικάζει την ανθρώπινη σκέψη σε κάποια αναπόδραστη φυλακή — αλλά θα εξηγηθώ σε λίγο. Για την ώρα, επιτρέψτε μου να πω μια κουβέντα και για τον ιστορικό υλισμό.

Ποιος καθορίζει, λοιπόν, τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας; Ποιος ρυθμίζει τις κοινωνικές σχέσεις; Σύμφωνα με τον ιστορικό υλισμό, ανάμεσα σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις, καθοριστικές είναι οι αντικειμενικές, παραγωγικές σχέσεις. Η κοινωνία δεν αποτελεί μια μηχανική ένωση μονάδων, που μπορεί να αλλάζει κατά τη βούληση του ενός ή του άλλου. Η κοινωνία αποτελεί το σύνολο των σχέσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα σε ανθρώπους ή ολόκληρες κοινωνικές τάξεις. Η κίνηση της κοινωνίας, η εξέλιξή της, καθορίζεται από τις μεταβολές στις οποίες υπόκεινται οι θεμελιώδεις κοινωνικές σχέσεις, δηλαδή οι σχέσεις παραγωγής. Για τους παραπάνω λόγους, στη θέση του πολύ γενικού όρου “κοινωνία”, ο Μαρξ εισήγαγε και χρησιμοποιούσε τον όρο “κοινωνικό-οικονομικός σχηματισμός”.

Ας επιστρέψω τώρα στο αρχικό μας θέμα, με την ελπίδα ότι δεν έγινα (πολύ) κουραστικός. Μήπως ο διαλεκτικός και ο ιστορικός υλισμός οδηγούν στη θέση για την οποία με κατηγορούσε ο Θείος, στην επιστολή του που δημοσιεύεται σ’ αυτό εδώ το τεύχος;

Κάθε άλλο! Το γεγονός ότι η συνείδηση των ανθρώπων “ακολουθεί”, το γεγονός ότι ο τρόπος σκέψης μας καθορίζεται από τον εκάστοτε κοινωνικό-οικονομικό σχηματισμό, δεν σημαίνει ότι είμαστε άβουλα όντα. Σημαίνει όμως το εξής: Αν θέλουμε να “αλλάξει η κοινωνία” (το αν και σε ποιες τάξεις είναι χωρισμένη, το πώς σκέφτονται και λειτουργούν οι άνθρωποι κ.λπ.) δεν αρκεί να αλλάξουμε μυαλά. Πρέπει να αλλάξουν *πρώτα* οι σχέσεις παραγωγής.

Εν ολίγοις, για να αλλάξει ο κόσμος δεν αρκούν οι ευχές, ούτε οι μικρές, καθημερινές καλές πράξεις (Σ.τ.Ε. Μάλλον αναφέρεται στις “δράσεις” του στιλ ξεκολλάμε τσίχλες από πεζοδρόμια ή ντύνουμε τους κορμούς των δέντρων με κασκόλ — αλλά μπορεί και να κάνω λάθος :P) Αυτό που χρειάζεται είναι αλλαγή στη βάση της κοινωνίας, δηλαδή στις σχέσεις παραγωγής.

Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει ήσυχα ήσυχα, με τον κόσμο στον καναπέ του και με την αποκλειστική δράση μιας κάποιας κυβέρνησης, την οποία έχουμε διορίσει για να μας λύσει τα προβλήματα. Πολύ περισσότερο, μια τέτοια αλλαγή είναι αδύνατο να συμβεί από μια κυβέρνηση που δίνει μάχη για την υπεράσπιση του κυρίαρχου τρόπου παραγωγής, και άρα των σχέσεων παραγωγής που επικρατούν ήδη.

Κάπως έτσι, το τι αποφασίζουν και το τι κάνουν τα στελέχη της σημερινής κυβέρνησης, είναι αδιάφορο σε σχέση με το αν θα αλλάξει η δομή και η λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας. Δεν θα το χαρακτήριζα όμως συνολικά αδιάφορο. Για παράδειγμα, η αύξηση της φορολογίας θα έκανε τη ζωή όλων δυσκολότερη, ενώ η κατάργηση των διοδίων θα προκαλούσε ανακούφιση σε κάθε εργαζόμενο. Για το πρώτο δεν μπορώ να πω τίποτα περισσότερο από κάποιες εκτιμήσεις. Για το δεύτερο, μπορώ να σας πω ότι η κυβέρνησή μας το έχει απορρίψει ασυζητητί.

Την προσοχή σας! Το γεγονός ότι η αλλαγή της κοινωνίας δεν μπορεί να επιτευχθεί με την αλλαγή της καθημερινής πρακτικής μας, δεν αποτελεί δικαιολογία για να μην αλλάζουμε και να μη διορθώνουμε τίποτα σε προσωπικό ή εταιρικό επίπεδο. Ακριβώς γι’ αυτό, ο Προκομμένος Μας (TM) με το Επιτελείο του Βορρά (ΤΜ) διαρκώς σκέφτονται πώς μπορούν να βελτιώνουν και να εμπλουτίζουν το περιεχόμενο που παράγουμε. Θα δείτε, για παράδειγμα, ότι από το τεύχος 042 το layout του PDF έχει επανασχεδιαστεί και τώρα είναι περισσότερο print-friendly. (Πολλοί αναγνώστες μας ζητούσαν κάτι τέτοιο — κι ευτυχώς που η διεύθυνση εδέησε!) Από το τεύχος 041, εξάλλου, τα άρθρα του περιοδικού δημοσιεύονται *και* online (πρόσβαση έχουν μόνον οι αναγνώστες με ενεργή συνδρομή στο περιοδικό). Μαθαίνω επίσης ότι επανέρχονται τα deltaCast (video tutorials), τα οποία είχαν μπει στον πάγο για λόγους “εξωσχολικούς” που δεν μου επιτρέπεται ν’ αποκαλύψω. Έχει κι άλλα καινούργια: βλέπω, π.χ., ότι στο site άρχισαν ν’ ανεβαίνουν ειδήσεις. (Μ’ αρέσει το αυστηρό και μεστό ύφος, αλλά και οι δόσεις χιούμορ εδώ κι εκεί.) Ακούω, τέλος, για κάτι ολιγόλεπτα video tips που έρχονται και μάλιστα θα δημοσιεύονται συχνά — τουλάχιστον μία φορά τη βδομάδα. Μεταξύ μας, να το δω και να μην το πιστεύω αυτό :P

3 Responses to “deltaHacker 042 editorial: Νορθ Γιορκ Μουρς. Όχι Ρέι.”

  1. sip03ds | 22/04/2015 at 18:52

    Πως μπορείς να φορτώσεις όλα τα public keys σε LDAP για να επιτύχεις central management όλων των public keys ?

    • subZraw | 22/04/2015 at 23:02

      Αν θέλεις κάνε σε παρακαλώ το ερώτημά σου κάτω από το αντίστοιχο post και είμαι βέβαιος ότι θα βρεθεί κάποιος να σου απαντήσει.

  2. sip03ds | 22/04/2015 at 23:44

    Sorry !!!

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων