Το προφίλ μας στο Google Plus
0

deltaHacker 059 editorial: Όχι πια ντοκ, μόνο εμ-ντι

Φίλες και φίλοι,

  • Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την εποχή που χωρίς κανένα δισταγμό κατέφευγα στην “δεν έχω λεφτά για software” δικαιολογία, ώστε να τρέχω εμπορικό λογισμικό χωρίς να δίνω ούτε (μια δραχμή|ένα ευρώ).
  • Είμαι πολύ καιρό σε ηλικία “μπορώ να πληρώνω για το software που χρειάζομαι”, και καθόλου δεν χαλιέμαι. Όταν, π.χ., λίγα χρόνια πριν η Microsoft υιοθέτησε συνδρομητικό μοντέλο χρήσης για το Office, πρόθυμα επέλεξα να αποκτήσω κι εγώ τη συνδρομή μου. Το σκεπτικό ήταν ότι ήθελα να δουλεύω χωρίς τύψεις με τα Word κι Excel, ενώ δεν είχα καμία όρεξη να ψάχνω για σπασμένες εκδοχές που σήμερα παίζουν, αύριο δεν παίζουν. Όχι. Προτιμούσα να έχω το κεφάλι μου ήσυχο και να κάνω τη δουλειά μου όμορφα κι ωραία — ή έστω να προσπαθώ να την κάνω όμορφα κι ωραία.
  • Είναι φυσικά και το άλλο: Από τη στιγμή που ο κατασκευαστής της σουίτας ζητά χρήματα –και μπράβο του–, γιατί εγώ να μην πληρώνω; Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν θέλω ή δεν μπορώ, υπάρχουν ωραιότατες εναλλακτικές δωρεάν προτάσεις, όπως, π.χ., το LibreOffice. Αν δεν μου κάνει το LibreOffice (που παρεμπιπτόντως δεν μου κάνει και το αντιπαθώ έντονα), τότε ψάχνω για εναλλακτική δωρεάν λύση.
  • Κάπως έτσι βλέπω τα πράγματα, φίλες και φίλοι.
  • Μόνο που έναν περίπου μήνα πριν σταμάτησα και πάλι να πληρώνω για το Office.
  • Δεν ανανέωσα την ετήσια συνδρομή μου, αλλά μη φανταστείτε ότι επέστρεψα στην παρανομία (υποχρεωτικά air quotes εδώ).
  • Συχνά σκεφτόμουν ότι τα Word κι Excel είναι πολύ περισσότερο feature rich για τις ανάγκες μου. Είναι σαν να χρησιμοποιείς κανόνι για να πυροβολήσεις ένα σπουργίτι, όπως κάποτε είχε πει αγαπητός συνάδελφος σε άλλον, επίσης αγαπητό συνάδελφο. Αν και δεν ήμουν ποτέ φίλος του κυνηγιού, το νόημα της παρομοίωσης ήταν και παραμένει 110% ταιριαστό και για την περίπτωση που τώρα σας λέω.
  • Αφού λοιπόν για τα κείμενα που έγραφα και τα λογιστικά φύλλα που συντηρούσα τα Word κι Excel ήταν (κι εξακολουθούν να είναι) overkill, γιατί μέχρι πρότινος τα χρησιμοποιούσα;
  • Ίσως γιατί αμφότερες οι εφαρμογές δουλεύουν καλά, υπό την έννοια ότι δεν κρασάρουν σχεδόν ποτέ και ταυτόχρονα αποκρίνονται γρήγορα και προβλέψιμα. Επίσης, ένα άλλο θετικό με τη συνδρομή που πλήρωνα στη Microsoft, ήταν ότι διατηρούσα το δικαίωμα να εγκαθιστώ το Office σε PC, Mac, iOS κι Android. Σχεδόν πάντα συνηθίζω να δουλεύω σε τουλάχιστον δύο από τις τέσσερις αυτές πλατφόρμες, οπότε καταλαβαίνετε ότι η προσφερόμενη δυνατότητα δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.
  • Την ίδια στιγμή διακατέχομαι κι από ισχυρές τάσεις μινιμαλισμού. Υπάρχουν μάλιστα περίοδοι κατά τις οποίες οι τάσεις αυτές θυμίζουν εμμονή. Πρόσφατη εκδήλωση κραυγαλέου μινιμαλισμού από μέρους μου, ήταν η υιοθέτηση του i3 window manager για τα συστήματα Linux που καθημερινά χρησιμοποιώ. Πριν από τον i3, έβλεπα συναδέλφους να δουλεύουν με το tmux και πωρωνόμουν. Παλιότερα, θυμάμαι ότι αδιαφορούσα για όλους τους torrent clients και χρησιμοποιούσα αποκλειστικά το rtorrent. Την περασμένη άνοιξη έπρεπε να στήσω ένα Ceph virtual cluster για εκπαιδευτικούς λόγους και testing. Ενώ για τη δημιουργία και τη διαχείριση εικονικών δικτύων και QEMU/KVM VMs κάλλιστα θα μπορούσα να καταφύγω στον Virtual Machine Manager, αποφάσισα και δούλεψα αποκλειστικά από τη γραμμή εντολών. (Εκτός από την ικανοποίηση του αισθήματος μινιμαλισμού, η απόφαση αυτή είχε κι άλλα οφέλη. Δεν είναι του παρόντος, οπότε δεν τα αναφέρω τώρα.)
  • Στο ίδιο μήκος κύματος, λοιπόν, εδώ και λίγο καιρό σκεφτόμουν πώς θα καταφέρω να παραμερίσω τα Word κι Excel και βεβαίως με τι θα τα αντικαταστήσω. Τελικά το Excel το αντικατέστησα με το Numbers, το οποίο διατίθεται δωρεάν για τους υπολογιστές και τις συσκευές της Apple. Είναι απλό, γρήγορο, μπορεί να ανοίγει αρχεία του Excel, να κάνει export στα αντίστοιχα format, ενώ βεβαίως υποστηρίζει και το δικό του file format. Το θέμα με το Numbers είναι ότι τρέχει μόνο σε Mac OS X και iOS. Σε σχέση με το Excel, λοιπόν, τώρα πρέπει να λαμβάνω υπόψη την πλατφόρμα στην οποία βρίσκομαι και να σκέφτομαι δύο φορές πριν κάνω κάτι. Αλλά η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική. Όποτε έχω να κάνω επεμβάσεις σε κάποιο λογιστικό φύλλο και βρίσκομαι σε Linux ή σε Windows (σπάνιο), υπάρχει και το LibreOffice. Επίσης, τα λογιστικά φύλλα που κατά κύριο λόγο δουλεύω, συγγενεύουν περισσότερο με βάσεις δεδομένων παρά με spreadsheets. Ο παροπλισμός του Excel, λοιπόν, θέλω να ελπίζω ότι θα με παρακινήσει στο να σχεδιάσω, επιτέλους, μια ή δύο βάσεις για τη MariaDB. Βέβαια ακόμη κι αφού το κάνω, η ανάγκη για μερικά απλά spreadsheets θα παραμένει. Αλλά προσέξτε: μιλάμε για απλά spreadsheets, τα οποία οποιαδήποτε σχετική εφαρμογή μπορεί και τ’ ανοίγει εύκολα.
  • Και με το Word τι κάνουμε; Η αλήθεια είναι ότι το Word το χρησιμοποιώ περισσότερα χρόνια απ’ όσα μπορώ να θυμηθώ. Κατά καιρούς είχα προσπαθήσει να το αντικαταστήσω με άλλες εφαρμογές — κι αυτή τη στιγμή στο νου έρχονται λέξεις όπως WordPerfect και StarWriter. Μετά όμως από κάθε απόκλιση ή έστω σκόπιμη εκστρατεία εξερεύνησης, πάντα στο Word γύριζα. Ανέκαθεν η εφαρμογή δούλευε καλά για ‘μένα, ασχέτως της πολυπλοκότητας των κειμένων που είχα να προετοιμάσω. Η μόνη φορά που με θυμάμαι να βρίζω και να καταριέμαι το Word, ήταν όταν ένας καθηγητής, στο Πανεπιστήμιο, μου είχε ζητήσει να πληκτρολογήσω στο κομπιούτερ (έτσι τα λέγαμε τις Παλιές Καλές Μέρες (TM)) ένα ολόκληρο βιβλίο Γραμμικής Άλγεβρας, κι άλλο ένα περί θεωρίας αυτομάτων, γλωσσών και γραμματικών (πάντα για Μαθηματικά μιλάμε). Είχα σκεφτεί ότι θα γράψω σε LaTeX και πολύ είχα χαρεί, όμως ο κος καθηγητής είχε άλλα σχέδια: τα βιβλία –αμφότερα δικά του, παρεμπιπτόντως–, ήθελε να τα έχει σε DOC format. Ξεκίνησα με όλη την καλή διάθεση, αναλογιζόμενος ότι μπροστά μου έχω μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να δοκιμάσω καλά τον αγαπημένο Equation Editor σε πραγματικές συνθήκες. Πολύ γρήγορα συνειδητοποίησα ότι το PC μου χρειαζόταν τουλάχιστον τη διπλάσια RAM ώστε να ξεχάσει αυτή την εμμονή με το swapping, ενώ και μια ταχύτερη κάρτα γραφικών σίγουρα θα βοηθούσε σημαντικά. Περιττό να σημειώσω ότι δυνατότητα για αναβάθμιση δεν υπήρχε. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι αν το Υπέρτατο Ον, αυτό που αποφασίζει για το πού πάμε μετά, με πρόσεξε έστω και λίγο τον καιρό εκείνο, τώρα που μιλάμε έχω διασφαλισμένη τη θέση μου σε ένα άβολα ζεστό μέρος.
  • Παιδεύτηκα λίγο με το ζήτημα της αντικατάστασης του Word, ώσπου ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι η λύση είναι μπροστά στα μάτια μου (ή κάτω από τα δάκτυλά μου, μιας και μιλάμε για πληκτρολόγηση). Δεν αναφέρομαι σε κάποια εναλλακτική εφαρμογή, αλλά στη γλώσσα υποσημείωσης Markdown, την οποία εδώ κι αρκετό καιρό ούτως ή άλλως χρησιμοποιώ. Χωρίς καλά καλά να το συνειδητοποιήσω η Markdown ήλθε κάποια στιγμή στην καθημερινότητά μου — κι απ’ ό,τι όλα δείχνουν έχει έλθει για να μείνει. Το site του περιοδικού, για παράδειγμα, βασίζεται στο WordPress. Ένα από τα plugins που έχουμε μονίμως ενεργοποιημένο είναι το Jetpack. Στις δυνατότητες του Jetpack συμπεριλαμβάνεται η υποστήριξη της Markdown, ώστε από το back-end του WordPress να δημοσιεύεις απευθείας άρθρα γραμμένα στην εν λόγω γλώσσα. Για μήνες τώρα, έτσι δημοσιεύουμε στο site: γράφουμε απευθείας σε Markdown, ξεκινάμε νέο post στο WordPress κι αντιγράφουμε απευθείας τον “κώδικα” Markdown στο σχετικό πλαίσιο. Πρέπει να σημειώσω εδώ ότι τα παραγόμενα κείμενα, αυτά που βλέπουν οι επισκέπτες του deltaHacker, δείχνουν πολύ καθαρά κι όμορφα. Εντάξει, ίσως το theme στο site να ανήκει σε προηγούμενη δεκαετία, νομίζουμε όμως ότι τα κείμενα αυτά καθεαυτά είναι ευπαρουσίαστα κι άνετα στην ανάγνωση. Σε Markdown γράφω κι όταν, αραιά και που, αποφασίζω να δημοσιεύσω κάτι στο προσωπικό blog. Χρησιμοποιώ επίσης Markdown και στην άλλη εργασία μου, για την παραγωγή documentation. (Προς το παρόν μόνο για προσωπική χρήση, κάτι μου λέει όμως ότι πολύ σύντομα θα ετοιμάζω documentation και για άλλους συναδέλφους. Πολλά περαστικά τους εύχομαι, από τώρα.)
  • H Markdown, λοιπόν, είναι ό,τι πρέπει για την περίπτωσή μου. Ένας καλός text editor με syntax highlighting μου έλειπε στην αρχή, αλλά πολύ γρήγορα (και με πολλή χαρά) κατέληξα στον Atom — σ’ αυτόν γράφονται οι γραμμές τούτες! Ομολογώ ότι αρχικά είχα φλερτάρει με την ιδέα του vim, είπα όμως στον εαυτό μου ότι, εντάξει, καλές είναι αυτές οι ροπές προς τον μινιμαλισμό, δεν χρειάζεται όμως να τις ακολουθώ και με θρησκευτική ευλάβεια.
  • Προς το παρόν, ο μόνος που έχει παραπονεθεί γι’ αυτά τα αρχεία md είναι ο αγαπητός art director του περιοδικού. (Αυτά τα ωραία PDF των τευχών; Ε, δικά του πονήματα είναι!) Η αλήθεια είναι ότι τον βολεύει πολύ περισσότερο να του παραδίδουμε αρχεία DOC. Δεν είναι ότι δεν μπορεί ν’ ανοίξει ή να κατανοήσει αρχεία md. Απλά, το InDesign CC που δουλεύει μπορεί και διαβάζει DOC, αλλά όχι md. Η προσωρινή λύση που εφαρμόζουμε δεν είναι η κομψότερη δυνατή, αλλά τουλάχιστον δουλεύει. Ας είναι καλά το Pages και η προθυμία κάποιων για λίγο manual work (ναι, στα αγγλικά, γιατί η “χειρωνακτική εργασία” ακούγεται κάπως).

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων