Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Κάντε το chat πραγματικά προσωπική υπόθεση

Πόσο συχνά επικοινωνείτε μέσω Διαδικτύου με χρήση δημοφιλών υπηρεσιών ΙΜ; Γνωρίζετε ότι οι εταιρείες πίσω από τις εν λόγω υπηρεσίες δηλώνουν πως, αν χρειαστεί, θα συνεργαστούν με τις τοπικές αρχές για την άρση του απορρήτου σας; Πόσο εμπιστεύεστε τις εταιρείες που υπόσχονται ότι ποτέ δεν θα έκαναν κάτι τέτοιο;

Δεν ξέρουμε πώς το βλέπετε εσείς, εμείς όμως που παίρνουμε την ασφάλεια των προσωπικών μας δεδομένων στα σοβαρά αποφασίσαμε να στήσουμε τον δικό μας chat server. Συγκεκριμένα, καταφεύγοντας σε ανοιχτά πρωτόκολλα, θα υλοποιήσουμε την υπηρεσία chat στο πλαίσιο του τοπικού μας δικτύου.

Μια κατηγορία ιντερνετικών υπηρεσιών που έχουμε χρησιμοποιήσει όλοι, είναι το Instant Messaging ή απλά IM ή ακόμα πιο απλά σκέτο chat. Η αρχή έγινε με το IRC, που τέθηκε στο περιθώριο με την ανάπτυξη των σύγχρονων δικτύων IM. Τα δίκτυα του είδους προσφέρουν περισσότερες ευκολίες από το IRC και μια πιο προσωποποιημένη προσέγγιση στις συζητήσεις. Σε αυτά προστέθηκαν και τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, που το καθένα προσφέρει ένα δικό του μέσο επικοινωνίας κι άμεσης ανταλλαγής μηνυμάτων. Παρ’ όλη την εξέλιξη, αν και η ανταλλαγή μηνυμάτων ξέφυγε από τον απρόσωπο και μαζικό χαρακτήρα του IRC, η επικοινωνία δεν έγινε περισσότερο ιδιωτική, ούτε βέβαια εξασφαλίστηκε το απόρρητο. Οι εταιρείες που διαχειρίζονται τα διάφορα δίκτυα IM δηλώνουν ότι μπορούν να ελέγχουν και να καταγράφουν τα μηνύματα για λόγους διαφημιστικής προώθησης, προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων, εθνικής ασφάλειας κ.ά. Εμείς δεν έχουμε φοβερά μυστικά να κρύψουμε, αλλά η ιδέα ότι κάποιοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν με τα μηνύματά μας καθόλου δεν μας αρέσει.

Ο κόσμος του Jabber
Σε πείσμα των καιρών, αποφασίσαμε να στήσουμε το δικό μας chat server, σε ένα από τα σχεδόν-ευφυώς κατανεμημένα ανά την επικράτεια εργαστήρια της Parabing Creations. Για την υλοποίηση του project επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε το πρωτόκολλο XMPP, που είναι γνωστό και σαν Jabber. Το επίσημο όνομα του πρωτοκόλλου προέρχεται από τις λέξεις Extensible Messaging and Presence Protocol. Το δεύτερο όνομα, το Jabber, είναι εκείνο που είχε επιλέξει ο δημιουργός του, ο Jeremie Miller, όταν το πρωτοέφτιαξε το 1998. Το 2004 το Jabber μετατράπηκε σε πρότυπο από τον οργανισμό IEFT, μετονομάστηκε σε XMPP και η διαχείρισή του πέρασε στο ίδρυμα Jabber Software Foundation.

Αν και για τη λειτουργία του Jabber απαιτείται η ύπαρξη ενός XMPP server, θεωρείται αποκεντρωμένο σύστημα επικοινωνίας. Αυτό συμβαίνει διότι οποιοσδήποτε το επιθυμεί, μπορεί να στήσει τον δικό του XMPP server. Οι χρήστες που συνδέονται στον ίδιο server επικοινωνούν χωρίς τη μεσολάβηση κάποιου ξένου μηχανήματος. Οι χρήστες διαφορετικών servers, ανταλλάσσουν μηνύματα μέσω αυτών. Αναρωτιέστε που κολλάει ο όρος “αποκεντρωμένο”; Το δίκτυο Jabber δεν είναι αποκεντρωμένο στο επίπεδο των χρηστών, όπως συμβαίνει στα δίκτυα P2P. Είναι όμως αποκεντρωμένο στο επίπεδο των servers. Οι Jabber servers μπορούν να συνδέουν μεταξύ τους ολόκληρα δίκτυα και, υπό μία έννοια, λειτουργούν ως gateways. Με απλά λόγια, o χρήστης ενός Jabber server μπορεί να επικοινωνήσει με χρήστες άλλων Jabber servers, όπως και με χρήστες του Google Talk, του Facebook Messenger κ.ά. Μάλιστα, με τη μεσολάβηση των κατάλληλων Jabber servers, ένας χρήστης μπορεί να στείλει ακόμα και email ή SMS.

Ένα ακόμα στοιχείο που αναδεικνύει τις πλούσιες δυνατότητες του δικτύου Jabber σχετίζεται με τη δομή που έχουν οι ταυτότητες των χρηστών. Κάθε χρήστης του Jabber λαμβάνει ένα μοναδικό αναγνωριστικό, που ονομάζεται Jabber ID ή απλά JID. Αυτό το αναγνωριστικό έχει τη μορφή user@server/resource. Προφανώς, user είναι το όνομα του χρήστη και server είναι το όνομα του Jabber server, στον οποίο είναι συνδεδεμένος ο χρήστης. Το resource αποτελεί ένα γενικό αναγνωριστικό της τοποθεσίας από την οποία συνδέεται κάθε φορά ο χρήστης. Έτσι, το resource μπορεί να πάρει τιμές όπως mobile, work ή home, ενώ μπορεί κάλλιστα να δανειστεί και το όνομα του client. Εξαιτίας της δομής που έχουν τα JID, ο εκάστοτε αποστολέας μπορεί να στέλνει μηνύματα σε συγκεκριμένο σημείο σύνδεσης ενός χρήστη ή και σε όλα. Για παράδειγμα, μπορεί να στείλει ένα μήνυμα στο γραφείο του Γιάννη ή σε όλες τις θέσεις από τις οποίες συνδέεται ο Γιάννης. Στην πρώτη περίπτωση, ο υποθετικός συνομιλητής θα πάρει το μήνυμα μόνο όταν συνδεθεί από το γραφείο.

Το Jabber υποστηρίζει εγγενώς την ασφαλή επικοινωνία μεταξύ server και χρήστη. Δυστυχώς αυτό δεν ισχύει για όλη τη διαδρομή των μηνυμάτων, από τον ένα χρήστη μέχρι τον επόμενο. Η διασφάλιση της προστασίας της επικοινωνίας μεταξύ δύο χρηστών, επαφίεται στους ενδιάμεσους servers και στους αντίστοιχους διαχειριστές. Εμείς θα στήσουμε τον δικό μας server και σε ό,τι αφορά στην τοπική ανταλλαγή μηνυμάτων δεν θα έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Από κει και πέρα, έχουμε την επιλογή να στραφούμε στο πρωτόκολλο Off-the-Record Messaging (OTR). Μπορείτε να το φαντάζεστε ως ένα layer κρυπτογράφησης πάνω στο Jabber. Το OTR υποστηρίζεται από αρκετούς clients.

Οι επιλογές ανάμεσα στους διαθέσιμους Jabber servers είναι πολλές. Εμείς στραφήκαμε στον OpenFire: αποτελεί προϊόν Ανοιχτού Κώδικα, είναι γραμμένος σε Java και διατίθεται υπό την άδεια χρήσης Apache. Μπορείτε να τον κατεβάσετε από το www.igniterealtime.org/projects/openfire. Ο OpenFire υποστηρίζει όλες τις λειτουργίες του πρωτοκόλλου Jabber, ενώ δέχεται και διάφορα extensions που επεκτείνουν τις λειτουργίες του περεταίρω. Η πιστοποίηση των χρηστών πραγματοποιείται με δύο τρόπους: είτε με το απλό μοντέλο της λίστας χρηστών, σε μια βάση δεδομένων, είτε με τη συνδρομή της υπηρεσίας LDAP. Ακριβώς αυτή την υπηρεσία προσφέρει και ο domain controller που στήσαμε για το εργαστήριό μας, στο τεύχος 051. Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν σκοπεύουμε να τον αφήσουμε αναξιοποίητο ;)

Το πρωτόκολλο XMPP υποστηρίζει την ασφαλή επικοινωνία μεταξύ server και client. Από κει και πέρα, τα πάντα εξαρτώνται από τον διαχειριστή του server. Αν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, μπορούμε να στραφούμε στη λύση του OTR.

Το πρωτόκολλο XMPP υποστηρίζει την ασφαλή επικοινωνία μεταξύ server και client. Από κει και πέρα, τα πάντα εξαρτώνται από τον διαχειριστή του server. Αν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, μπορούμε να στραφούμε στη λύση του OTR.

Εγκατάσταση και ρύθμιση
Η εργασία μας ξεκίνησε με τη λήψη του πακέτου του OpenFire για Windows. Άσχετα με την τελική χρήση που είχαμε κατά νου, το εγκαταστήσαμε σ’ έναν υπολογιστή-αρχαιολογικό κειμήλιο, που μέχρι πρότινος καθόταν σε μια γωνιά του εργαστηρίου. Αυτή η επιλογή μοιάζει τουλάχιστον παράξενη, αλλά θέλαμε να δοκιμάσουμε την απόδοση και τη σταθερότητα του server σ’ ένα μηχάνημα περιορισμένων δυνατοτήτων. Η εγκατάσταση του OpenFire πραγματοποιήθηκε γρήγορα κι αμέσως μετά εμφανίστηκε ένα παράθυρο με τέσσερα κουμπιά και την κονσόλα μηνυμάτων (logs). Τα κουμπιά προσφέρουν βασικές λειτουργίες (έναρξη, διακοπή, τερματισμός και ρύθμιση του server), αλλά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τα χρησιμοποιήσουμε. Ο OpenFire διαθέτει κι ένα web interface, που επιτρέπει την εύκολη ρύθμιση από οποιοδήποτε άλλο μηχάνημα του τοπικού δικτύου. Έτσι, εγκαταλείψαμε το δυσκίνητο “σαπάκι” και μεταφερθήκαμε στον κανονικό υπολογιστή μας. Από εκεί συνδεθήκαμε στη διεύθυνση του προηγούμενου μηχανήματος και συγκεκριμένα στην προεπιλεγμένη θύρα που ακούει το web interface (9090). Κάπως έτσι, επειδή ο OpenFire ήταν ακόμα αρρύθμιστος, βρεθήκαμε μπροστά σε έναν οδηγό ρύθμισης.

Στο πρώτο βήμα επιλέγουμε γλώσσα. Αφήσαμε την προεπιλεγμένη (αγγλικά) και προχωρήσαμε. Μετά μπορούμε να δηλώσουμε το επιθυμητό όνομα για τον server και να ρυθμίσουμε κάποιες παραμέτρους του web interface. Εμείς επιλέξαμε το όνομα delta κι αφήσαμε όλα τα υπόλοιπα όπως ήταν. Σειρά είχε η επιλογή της βάσης δεδομένων που θα χρησιμοποιεί ο OpenFire. Επιτρέπεται να επιλέξουμε μια εξωτερική βάση που τρέχει στον υπολογιστή, όπως, για παράδειγμα, τη MySQL. Εναλλακτικά έχουμε το σύστημα HSQLDB, που ενσωματώνει ο OpenFire. Στις εγκαταστάσεις με πολλούς χρήστες προτείνεται η πρώτη επιλογή. Εμείς, πάντως, για να τσεκάρουμε την απόδοση του server επιλέξαμε την ενσωματωμένη βάση. Στο επόμενο βήμα καλούμαστε να επιλέξουμε το σύστημα διαχείρισης των χρηστών. Η προεπιλεγμένη ρύθμιση προβλέπει τη χρήση της βάσης δεδομένων. Προσφέρεται όμως και μια εναλλακτική επιλογή, που επιτρέπει τη διαχείριση των χρηστών μέσω LDAP. Όπως είπαμε νωρίτερα, σκοπεύουμε να αξιοποιήσουμε την υπηρεσία LDAP. Ωστόσο, στο πλαίσιο των δοκιμών αφήσαμε την εργοστασιακή ρύθμιση. Στο κάτω–κάτω, οι χρήστες που διαθέτουν την υπηρεσία LDAP στο τοπικό τους δίκτυο είναι ελάχιστοι και η χρήση του OpenFire χωρίς αυτήν είναι περισσότερο αντιπροσωπευτική. Στο επόμενο και τελευταίο βήμα, καλούμαστε να δώσουμε τα στοιχεία σύνδεσης του διαχειριστή. Η εγκατάσταση ολοκληρώνεται μόλις εισάγουμε τα επιθυμητά credentials.

Την επόμενη φορά που θα προσπαθήσουμε να μπούμε στο περιβάλλον διαχείρισης του OpenFire, θα χρειαστεί να δώσουμε τα στοιχεία σύνδεσης του διαχειριστή. Στην αρχική οθόνη του web interface του OpenFire βλέπουμε διάφορα στοιχεία και στατιστικά από τη λειτουργία του server. Μια από τις πρώτες εργασίες που θα χρειαστεί να κάνουμε είναι να προσθέσουμε χρήστες. Κάτι τέτοιο γίνεται πανεύκολα από την καρτέλα Users. Εκτός από μεμονωμένους χρήστες, μπορούμε να διαχειριζόμαστε και ολόκληρες ομάδες χρηστών. Τα groups, όπως ονομάζονται, διευκολύνουν την διαχείριση “δωματίων” ομαδικών συζητήσεων, που θυμίζουν τα chat room του IRC. Στα δωμάτια μπορούμε να επιτρέπουμε την ελεύθερη πρόσβαση σε όλους, στους χρήστες μιας ομάδας ή σε μεμονωμένους λογαριασμούς που διαθέτουν τον κωδικό του δωματίου. Η διαχείριση τέτοιων χώρων πραγματοποιείται από την καρτέλα Group Chat. Ενδιαφέρον συγκεντρώνει και η καρτέλα Sessions. Από εκεί μπορούμε να βλέπουμε την κατάσταση των συνδεδεμένων χρηστών και φυσικά να τους κάνουμε kick :P

Οι ενεργές συνεδρίες των χρηστών του Jabber server. Με ένα απλό κλικ στο κόκκινο κουμπάκι με το “x” μπορούμε να πετάξουμε έξω όποιον χρήστη θέλουμε :D

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στην καρτέλα Plugins, μέσω της οποίας μπορούμε να προσθαφαιρούμε …plugins. Εκεί προσφέρεται και μια μακροσκελής λίστα με πολύ ενδιαφέροντα πρόσθετα. Ανάμεσά τους, εμείς ξεχωρίσαμε κι εγκαταστήσαμε τα MotD (Message of the Day), Broadcast, Kraken IM Gateway και Monitoring Service. Με τη βοήθεια του πρώτου ορίζουμε ένα μήνυμα που αποστέλλεται αυτόματα σε κάθε χρήστη, αμέσως μετά τη σύνδεσή του. Το δεύτερο plugin διευκολύνει την άμεση αποστολή ενός μηνύματος στους ήδη συνδεδεμένους χρήστες (π.χ., “Μόλις έφτασαν οι πίτσες — τρέξτε!”). Το τρίτο πρόσθετο που εγκαταστήσαμε, μετατρέπει τον server μας σε gateway για πολλά διάσημα δίκτυα IM, όπως τα Facebook Messenger, Google Talk κ.ά. Τέλος, το Monitoring Service προσδίδει την ύπουλη δυνατότητα καταγραφής των συζητήσεων. Φυσικά, αυτό δεν το προσθέσαμε για κατασκοπευτικούς λόγους. Το χρησιμοποιήσαμε ελάχιστα, μόνο και μόνο για να τσεκάρουμε την αποτελεσματικότητα του OTR.

Η χρήση του OTR αχρηστεύει όλα τα κατασκοπευτικά μέσα που μπορεί να έχει επιστρατεύσει ένας αδιάκριτος διαχειριστής. Για του λόγου το αληθές πραγματοποιήσαμε μια δοκιμή με τη βοήθεια του Monitoring Plugin. Δείτε τι καταφέραμε να υποκλέψουμε.

Η χρήση του OTR αχρηστεύει όλα τα κατασκοπευτικά μέσα που μπορεί να έχει επιστρατεύσει ένας αδιάκριτος διαχειριστής. Για του λόγου το αληθές πραγματοποιήσαμε μια δοκιμή με τη βοήθεια του Monitoring Plugin. Δείτε τι καταφέραμε να υποκλέψουμε.

Ο OpenFire συνοδεύεται από μια πλούσια γκάμα plugins, που μπορούν να επεκτείνουν τη λειτουργικότητά του σε μεγάλο βαθμό. Η εγκατάσταση γίνεται πανεύκολα από τη σχετική καρτέλα.

Ο OpenFire συνοδεύεται από μια πλούσια γκάμα plugins, που μπορούν να επεκτείνουν τη λειτουργικότητά του σε μεγάλο βαθμό. Η εγκατάσταση γίνεται πανεύκολα από τη σχετική καρτέλα.

Διασύνδεση με τον domain controller
Όπως υποσχεθήκαμε στην αρχή, αντί για τη χειροκίνητη εισαγωγή χρηστών σκοπεύουμε να αξιοποιήσουμε τον domain controller του δικτύου μας. Για να πετύχουμε κάτι τέτοιο πρέπει να ρυθμίσουμε εξαρχής τον OpenFire κι αυτό γίνεται εύκολα με μια επανεγκατάσταση. Αυτή τη φορά, όταν βρεθήκαμε στον οδηγό ρυθμίσεων και στο βήμα Profile Setting, αλλάξαμε την επιλογή από Default σε Directory Server (LDAP). Έτσι προέκυψαν τρία νέα βήματα, που σχετίζονταν με τη ρύθμιση Directory Server. Στο πρώτο απ’ αυτά (Connection Setting), στο πεδίο LDAP Server επιλέξαμε το Active Directory και στο πεδίο Host δώσαμε την IP του domain controller (στη δική μας περίπτωση ήταν 192.168.1.105). Για θύρα σύνδεσης ορίσαμε την 389. Κατόπιν, στο πεδίο Base DN πληκτρολογήσαμε το string “CN=Users,DC=delta,DC=local” (χωρίς τα εισαγωγικά). Κατά πάσα πιθανότητα, αυτά τα στοιχεία θα διαφέρουν στη δική σας εγκατάσταση. Ένα εργαλείο που θα σας βοηθήσει να τα βρείτε είναι το ADSI Edit, που αποτελεί έναν απλό LDAP Browser από την Microsoft. Στο πεδίο Authentication ορίσαμε τα στοιχεία πρόσβασης του διαχειριστή του domain controller και πραγματοποιήσαμε μια δοκιμή, κάνοντας κλικ στο Test Settings. Για να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα (User Mapping) πατήσαμε το κουμπί Save & Continue. Από εδώ μπορούμε να πραγματοποιήσουμε μια αντιστοιχία μεταξύ των δεδομένων που παρέχει ο LDAP για κάθε χρήστη και των δεδομένων που διατηρεί ο Jabber server. Ουσιαστικά, αντιστοιχούμε τα πεδία που παίρνουμε από τον ένα, στα πεδία που διατηρεί ο άλλος. Σε αυτό το βήμα, οι προεπιλεγμένες τιμές λειτουργούν μια χαρά και δεν χρειάστηκε να πειράξουμε κάτι. Το τρίτο βήμα (Group Mapping) προσφέρεται πάλι για την αντιστοίχιση δεδομένων, μόνο που αυτή τη φορά πρόκειται για στοιχεία ολόκληρων ομάδων και όχι μεμονωμένων χρηστών. Εδώ αφήσαμε και πάλι τις προεπιλεγμένες τιμές. Μετά από αυτά τα βήματα, ο οδηγός ρύθμισης του server ολοκληρώνεται και η ευθύνη για τη διαχείριση των χρηστών έχει μεταφερθεί στον domain controller. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε μια σημαντική λεπτομέρεια: Πλέον, για να συνδεθούμε στο περιβάλλον διαχείρισης του OpenFire, πρέπει να δίνουμε τα στοιχεία σύνδεσης του διαχειριστή του domain! Επίσης, αν μεταβούμε στην καρτέλα Users θα δούμε όλους τους χρήστες που έχουμε δημιουργήσει για το domain και θα είναι αδύνατο να προσθέσουμε νέους. Αυτό δεν πρέπει να σας παραξενέψει. Ο domain controller έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαχείριση των χρηστών.

Οι λογαριασμοί χρηστών του Jabber server, όπως ελήφθησαν από το active directory του domain controller.

Οι λογαριασμοί χρηστών του Jabber server, όπως ελήφθησαν από το active directory του domain controller.

Όταν η ευθύνη διαχείρισης των χρηστών βρίσκεται στο domain controller, η δημιουργία νέων λογαριασμών από το web interface του OpenFire είναι απενεργοποιημένη.

Όταν η ευθύνη διαχείρισης των χρηστών βρίσκεται στο domain controller, η δημιουργία νέων λογαριασμών από το web interface του OpenFire είναι απενεργοποιημένη.

Με τη βοήθεια του απλού LDAP Browser ονόματι ADSI Edit, μπορούμε να βρούμε με ευκολία το Base DN string, για τη σωστή ρύθμιση του OpenFire.

Με τη βοήθεια του απλού LDAP Browser ονόματι ADSI Edit, μπορούμε να βρούμε με ευκολία το Base DN string, για τη σωστή ρύθμιση του OpenFire.

Από τον server στον client
Όλα καλά με τις ρυθμίσεις του server, αλλά τι γίνεται με τους χρήστες; Οι ρυθμίσεις που είδαμε προηγουμένως ήταν αρκετά απλές, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουμε πει τίποτα για τους clients και όλο το εγχείρημα παραμένει, πρακτικά, θεωρητικό :P Για την ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω του Jabber χρειαζόμαστε κάποιον IM Client που να υποστηρίζει το πρωτόκολλο. Τα προγράμματα που κυκλοφορούν είναι πάρα πολλά και η επιλογή τους επαφίεται στις ανάγκες αλλά και στα γούστα των χρηστών. Οποιαδήποτε εφαρμογή κι αν επιλέξουμε, εφόσον υποστηρίζει το πρωτόκολλο Jabber θα μας επιτρέψει να επικοινωνήσουμε με όλους τους υπόλοιπους χρήστες του server, ανεξάρτητα από τον client που έχουν επιλέξει. Εμείς δοκιμάσαμε αρχικά την αποστολή μηνυμάτων μέσω Thunderbird (ναι, υποστηρίζει και Jabber). Από το παράθυρο διαχείρισης λογαριασμών επιλέξαμε τη δημιουργία ενός νέου. Ως τύπο επιλέξαμε το XMPP. Ακολούθως δώσαμε τα στοιχεία σύνδεσης που έχουμε ως απλός χρήστης του domain και στο πεδίο server πληκτρολογήσαμε την IP του μηχανήματος που τρέχει τον OpenFire. Η σύνδεση ήταν επιτυχής, ενώ μας δόθηκε η ευκαιρία να προσθέσουμε και μια νέα επαφή, από τους χρήστες που είχε ο server. Η ανταλλαγή μηνυμάτων γινόταν χωρίς προβλήματα, αλλά οι δυνατότητες του client που ενσωματώνει ο Thunderbird είναι περιορισμένες: ούτε η ανταλλαγή αρχείων επιτρέπεται, ούτε OTR προσφέρεται.

Ο Thunderbird υποστηρίζει την ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω Jabber, αλλά μέχρι εκεί. Ούτε αρχεία μεταφέρει, ούτε κρυπτογράφηση προσφέρει.

Ο Thunderbird υποστηρίζει την ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω Jabber, αλλά μέχρι εκεί. Ούτε αρχεία μεταφέρει, ούτε κρυπτογράφηση προσφέρει.

Ο επόμενος client που δοκιμάσαμε ήταν ο Spark. Είναι γραμμένος σε Java και προέρχεται από την ίδια κοινότητα που ανέπτυξε τον OpenFire. Η εγκατάσταση και η σύνδεση με το server έγιναν γρήγορα και εύκολα. Ο Spark έκανε τα πάντα! Κατ’ αρχάς, μπορούσαμε να συνδεθούμε σε άλλα δίκτυα IM, όπως το Google Talk, χρησιμοποιώντας ως ενδιάμεσο κρίκο το Jabber Server. Επιπρόσθετα, το Spark επιτρέπει τη μεταφορά αρχείων, τη σύνδεση σε chat room και την κρυπτογράφηση των μηνυμάτων μας. Ένας τρίτος client που δοκιμάσαμε είναι ο αγαπημένος μας Pidgin. Περιττό να πούμε ότι υποστηρίζει πλήρως το XMPP και την ανταλλαγή αρχείων, ενώ με τη βοήθεια ενός plugin που μπορούμε να βρούμε στη διεύθυνση https://otr.cypherpunks.ca υποστηρίζει και την προστασία των μηνυμάτων μας μέσω OTR.

Το XMPP αποτελεί πρωτόκολλο-ευλογία! Κάνει τα πάντα, είναι ανοικτό, αποκεντρωμένο και συνεργάζεται με όλα τα δημοφιλή δίκτυα IM. Εσείς μπορείτε ν’ αντισταθείτε σ’ έναν τέτοιο πειρασμό;

Η κρυπτογράφηση end-to-end  με τη μεσολάβηση του OTR υποστηρίζεται και στο pidgin. Αρκεί να ενεργοποιήσουμε το σχετικό plugin.

Η κρυπτογράφηση end-to-end με τη μεσολάβηση του OTR υποστηρίζεται και στο pidgin. Αρκεί να ενεργοποιήσουμε το σχετικό plugin.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων