Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Μια εικόνα χίλιες λέξεις

Η χρήση του ρητού είναι σαφώς μεταφορική. Ή μήπως δεν είναι; Πριν απαντήσετε και πριν βιαστείτε να θεωρήσετε ότι παίζουμε με τις λέξεις, σκεφτείτε ότι μπορεί και να παίζουμε με τις εικόνες! Σας μπερδέψαμε λίγο; Όπως και να ‘χει, μετά την ανάγνωση του παρόντος άρθρου οι εκφράσεις σαν αυτή του τίτλου θα αποκτήσουν νέα διάσταση.

Μια εικόνα χίλιες λέξεις

Στην εποχή της εντεινόμενης ηλεκτρονικής επιτήρησης η λεγόμενη ιδιωτικότητα έχει μπει στο στόχαστρο των απανταχού υπηρεσιών “ασφαλείας”, σε σημείο μάλιστα όποιος επιδιώκει να διατηρεί ένα βασικό επίπεδο μυστικότητας των επικοινωνιών του να θεωρείται ύποπτος για τη διάπραξη εγκλημάτων. Η προπαγάνδα των διωκτικών αρχών αναπαράγεται μέσα από ευφυολογήματα του τύπου “αν δεν έχεις κάνει κάτι κακό δεν έχει τίποτα να κρύψεις” (Σ.τ.Ε. Λες και η ιδιωτικότητα δεν είναι αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα), ενώ περιλαμβάνει και δήθεν “κοινωνικά μηνύματα” που εκπαιδεύουν το κοινό στο χαφιεδισμό κι εμφανίζουν την ιδιωτικότητα σαν κάτι το επικίνδυνο. Πέρα από τα επιχειρήματα που θα μπορούσαμε να αντιτάξουμε, η ίδια η πραγματικότητα διαψεύδει τη λογική τους. Ενώ η επιτήρηση σε παγκόσμιο επίπεδο έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, οι τρομοκρατικές ενέργειες και τα εγκλήματα της μέγιστης κλίμακας (βλέπε, π.χ., πολεμικές επεμβάσεις) δεν έχουν μειωθεί καθόλου. Για την ακρίβεια έχουν αυξηθεί. Με λίγα λόγια, φαίνεται πως χτίζουμε γύρω μας μια ακόμα φυλακή, η οποία δεν προσφέρει τίποτα απέναντι σε αυτούς από τους οποίους υποτίθεται ότι προστατευόμαστε. Μήπως το πρόβλημα δεν είναι η ιδιωτικότητα, αλλά η ανικανότητα του συστήματος να υποστηρίξει μια ουσιαστική παιδεία και μια ανθρωποκεντρική και δίκαιη κοινωνία; Θα σας αφήσουμε να προβληματιστείτε ελεύθερα — και ιδιωτικά, αν θέλετε :)

Στεγανογραφίας αρχή
Η κρυπτογράφηση αποτελεί την άμυνα προς κάθε επίδοξο εισβολέα της ιδιωτικής μας ζωής. Όμως τα ίδια τα κρυπτογραφημένα δεδομένα έχουν αρχίσει σιγά-σιγά να στοχοποιούνται. Μπορεί η κρυπτογράφηση να διατηρεί την ισχύ της, αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν φάρος για την ύπαρξη σημαντικών δεδομένων. Ως αποτέλεσμα, τραβάει την προσοχή εκείνων που δεν θέλουμε να ασχολούνται μαζί μας και, προφανώς, αυτό δεν είναι και ό,τι πιο ευχάριστο. Κάπως έτσι αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τη στεγανογραφία. Ο συγκεκριμένος όρος προέρχεται από τις λέξεις “στεγανός” και “γραφή” και η έννοιά του θα μπορούσε να αποδοθεί ως εξής: Γραφή με συγκαλυμμένο, κρυφό τρόπο. Εν ολίγοις, ενώ η κρυπτογραφία έχει σαν αποστολή τη μετατροπή της πληροφορίας σε ακατάληπτη μορφή, η στεγανογραφία έχει ως στόχο την απόκρυψή της. Αυτό επιτυγχάνεται με το έξυπνο πακετάρισμα των δεδομένων μέσα σε κάποιο φαινομενικά αδιάφορο μέσο.

Η πρώτη αναφορά στην τεχνική της στεγανογραφίας έγινε από τον Ηρόδοτο, στην περιγραφή των περσικών πολέμων. Τα διάφορα μηνύματα που μεταφέρονταν τότε, χαράσσονταν πάνω σε ξύλινες πλάκες καλυμμένες με κερί. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, λοιπόν, ο Δημάρατος αξιοποίησε τη στεγανογραφία για να ειδοποιήσει με ασφάλεια τους Σπαρτιάτες για την επικείμενη επίθεση των Περσών. Θέλοντας να αποφύγει την υποκλοπή του μηνύματος από τους Πέρσες κατασκόπους, έξυσε το κερί μιας πλάκας, έγραψε το μήνυμα πάνω στο ξύλο και στη συνέχεια επένδυσε πάλι το ξύλο με κερί. Με αυτόν τον τρόπο, η ξύλινη πλάκα έμοιαζε να μη μεταφέρει κανένα μήνυμα! Μια πιο σύγχρονη εκδοχή της τεχνικής περιλαμβάνει τη χρήση της λεγόμενης “αόρατης μελάνης”. Πρόκειται για μια αόρατη ουσία Α, η οποία γίνεται ορατή όταν αντιδράσει με κάποια ουσία Β. Το μυστικό μήνυμα γραφόταν στην πίσω όψη μιας φαινομενικά αδιάφορης επιστολής, με τη χρήση της αόρατης ουσίας Α. Ο νόμιμος παραλήπτης, που γνώριζε για την παρουσία του κρυμμένου μηνύματος, άπλωνε την ουσία Β στην πίσω όψη της επιστολής και έτσι καθιστούσε το κρυφό μήνυμα ορατό!

Άλλες μέθοδοι στεγανογραφίας σχετίζονται με τη χρήση προσυμφωνημένων αλγορίθμων, με τους οποίους ένα κρυφό μήνυμα κωδικοποιείται και τοποθετείται μέσα σε ένα φανερό. Πάντως, η πραγματική επανάσταση στην στεγανογραφία πραγματοποιήθηκε από τους Γερμανούς με την τεχνολογία microdots, που ανέπτυξαν κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι microdots, όπως δηλώνει και το όνομά τους, ήταν μικροσκοπικές τελείες ή σημάδια πάνω σε ασήμαντα έγγραφα, οι οποίες στην πραγματικότητα ήταν εικόνες ή και κείμενο, εκτυπωμένα σε υπερβολικά μεγάλη σμίκρυνση. Όσοι γνώριζαν την παρουσία των κρυμμένων δεδομένων μπορούσαν να τα διαβάσουν με τη βοήθεια ισχυρών μεγεθυντικών συσκευών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο deltaHacker 038 (τεύχος Νοεμβρίου 2014).

Το μηνιαίο περιοδικό deltaHacker είναι αποκλειστικά ψηφιακό (PDF). Ενημερωθείτε για τις διαθέσιμες συνδρομές και συμπληρώστε τη φόρμα παραγγελίας.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων