Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Ευεργετική αφαίρεση hardware

Η πρώτη μου επαφή με το Raspberry Pi υπήρξε επεισοδιακή. Έχοντας τη δικαιολογία ότι πρέπει να εξοικειωθώ με το σχετικό βιότοπο, επιδόθηκα σ’ ένα ξέφρενο distro-hopping: Έβαζα μια διανομή, έπαιζα για ένα μισάωρο και μετά εγκαθιστούσα κάποια άλλη. Δεν κατάφερα όμως να δοκιμάσω πολλές. Πριν καλά-καλά φτάσω στην τέταρτη, η υποδοχή της κάρτας microSD φρόντισε να μου χαλάσει τη διάθεση για τα καλά.

Μιλάμε για ένα Raspberry Pi 2 Model B και, σύμφωνα με αρκετούς άλλους χρήστες, φαίνεται να κυκλοφορούν κάμποσα κομμάτια με το ίδιο ελάττωμα: Μετά από μερικές εισαγωγές κι εξαγωγές της κάρτας, η υποδοχή αρνείται να κλειδώσει. Ό,τι κι αν κάνει ο χρήστης, η κάρτα πάντα απορρίπτεται. Κάποιοι συνιστούν την επιστροφή του προϊόντος στον πωλητή, μαζί με μια αίτηση αντικατάστασης. Κάποιοι άλλοι προτείνουν τη χρήση ενός μικρού λάστιχου, το οποίο θα αγκαλιάζει την πλακέτα και θα συγκρατεί την κάρτα στη θέση της. Στη δική μου περίπτωση η πρώτη λύση ήταν καταδικασμένη, αφού το Raspberry Pi είχε αγοραστεί πριν από αρκετούς μήνες και η αίτηση αντικατάστασης δεν θα γινόταν δεκτή. Η δεύτερη λύση ήταν εξίσου ακατάλληλη για τα γούστα μου. Σκεφτείτε ότι το λάστιχο αγκάλιαζε την ψύκτρα του επεξεργαστή (αηδία!), εμπόδιζε το Display Interface (DSI) και, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, καθιστούσε απαγορευτική την τοποθέτηση του Raspberry Pi σε κάποια θήκη.

Η λύση με το λάστιχο δυσκολεύει τη χρήση του Display Interface και δυσκολεύει την τοποθέτηση της πλακέτας σε κάποια θήκη. Το χειρότερο απ' όλα, όμως, είναι ότι προσβάλει βάναυσα την αισθητική μας ;)

Όμως η συγκεκριμένη λύση με οδήγησε σε μια ενδιαφέρουσα ιδέα. Το λάστιχο αντιστάθμιζε τη δύναμη εξώθησης ενός μικρού ελατηρίου, που βρίσκεται στο εσωτερικό της υποδοχής της κάρτας. Ποιος με υποχρέωνε να βάλω το λάστιχο, αντί να βγάλω το ελατήριο; Κανένας!

Η επέμβαση ήταν αρκετά απλή. Κρατώντας ανάποδα το Raspberry Pi και κάνοντας μερικές δοκιμές με την κάρτα, παρατήρησα ότι το ελατήριο βρισκόταν στην αριστερή πλευρά της υποδοχής. Εκεί κοντά υπήρχαν αρκετές εγκοπές στο κάλυμμα και με τη βοήθεια ενός κατσαβιδιού ωρολογοποιού, δημιούργησα ένα μικρό άνοιγμα. Από εκεί και πέρα, με λίγη προσοχή για να μην τραυματίσω την πλακέτα του Raspberry, ψάρεψα το ελατήριο και το τράβηξα χωρίς οίκτο. Αυτό ήταν όλο.

Το κάλυμμα της υποδοχής έχει πολλές εγκοπές και κάποιες από αυτές βρίσκονται κοντά στην περιοχή του ελατηρίου. Με ένα μικρό κατσαβίδι, ανασηκώσαμε ένα έλασμα και δημιουργήσαμε το κατάλληλο πέρασμα...

Μπορεί πλέον να μην ακουγόταν κάποιο κλικ και η κάρτα να μην “κλείδωνε”, αλλά ούτε κι έφευγε από τη θέση της. Το Raspberry Pi είχε γίνει σαν καινούργιο κι εγώ μπορούσα να συνεχίσω το distro-hoping.

Το παράξενο σχήμα του ελατηρίου οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο το αφαιρέσαμε. Όπως καταλαβαίνετε, η επέμβασή μας ήταν χειρουργική και ταυτόχρονα ανελέητη.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων