Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #003

Αγαπητοί μου,

  • Είμαι πολύ καλά, και το αυτό επιθυμώ και για εσάς.
  • Καθυστέρησα να ολοκληρώσω την επιστολή μου αυτό τον μήνα –προς μεγάλην ανησυχία του κυρίου Εκδότου– αλλά δεν ήταν στο χέρι μου.
  • Όχι, δεν ήταν ότι δίστασα να υπογράψω, όπως τόσοι και τόσοι στις μέρες μας.
  • Ήταν το ότι συνέβησαν πολλά και διάφορα που με έβγαλαν από το πρόγραμμά μου.
  • Για παράδειγμα, βρέθηκα, απρόσμενα και καταμεσής του Νοεμβρίου, στο Πόρτο Γερμενό.
  • Είχα πάει μαζί με τον ανιψιό, ο οποίος, εξ ίσου απρόσμενα και καταμεσής του Νοεμβρίου, βρέθηκε στην Ελλάδα, έχοντας επιστρέψει από το Λονδίνο «δι’ υπόθεσίν του».
  • Έπρεπε, βλέπετε, να ανανεώσει το διαβατήριό του.
  • Θα αναρωτηθείτε, βέβαια, όπως αναρωτήθηκα κι εγώ, γιατί να πρέπει να έρθει στην Ελλάδα για να το ανανεώσει; Δεν θα μπορούσε να το κάνει εκεί, στο Λονδίνο; Προξενείο δεν έχουμε στο Ηνωμένο Βασίλειο; Δεν εκπροσωπούμαστε ως χώρα;
  • Έλα μου, ντε…
  • Από ό,τι φαίνεται δεν εκπροσωπούμαστε. Ή μάλλον δεν εκπροσωπούμαστε επαρκώς.
  • Το οποίον με απλά λόγια σημαίνει ότι το Ελληνικό Προξενείο στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει στους Έλληνες Πολίτες την έγκαιρη ανανέωση του διαβατηρίου τους.
  • Είναι αδύνατον. Έχουν βάλει ένα ωραίο σύστημα κλεισίματος ραντεβού μέσω διαδικτύου, το οποίο το μόνο που δεν σου επιτρέπει να κάνεις είναι να κλείσεις ραντεβού. Όλα τα άλλα στα επιτρέπει. Για παράδειγμα να διαβάσεις δελτία τύπου για την κοινωνία της πληροφορίας. Ή να τους στείλεις μέιλ (στα οποία δεν απαντούν).
  • Πάντως να κλείσεις ραντεβού για το διαβατήριό σου που λήγει είναι αδύνατον.
  • Ο ανιψιός είδε και απόειδε, και αναγκάστηκε να ξανάρθει στην Ελλάδα για να το ανανεώσει.
  • Να μου πείτε, αυτό σε έκαψε; Εδώ γίνεται της κακομοίρας κι εσύ κόπτεσαι για το διαβατήριο του ανιψιού; Δεν λες και πάλι καλά ο τυχεράκιας, που την έχει κάνει με πλάγια πηδηματάκια, και ζει εκεί στα Λονδίνα, ενώ εμείς οι υπόλοιποι έχουμε ξεμείνει εδώ, κολλημένοι στον πάτο του καζανιού, και σιγοβράζουμε περιμένοντας την εκταμίευση της έκτης δόσης;
  • Τι να σας πω, για να το λέτε κάτι θα ξέρετε.
  • Εγώ πάντως, κολλημένος στο καζάνι δεν νοιώθω. Γι αυτό και μόλις κατέφτασε και ολοκλήρωσε την κατάθεση των δικαιολογητικών για ταυτότητα και διαβατήριο, τον πήρα και φύγαμε για Πόρτο Γερμενό.
  • Πάνω που ξεκινούσε η συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.
  • Στο τσακ την γλιτώσαμε. Η τηλεόραση στο εξοχικό, βλέπετε, δεν λειτουργεί. Επίσης δεν έχει ούτε ίντερνετ, γιατί όλοι οι γείτονες έχουν επιστρέψει στην Αθήνα και δεν έχουμε από ποιόν να κλέψουμε Wi-Fi. Οπότε ήμασταν απομονωμένοι και ασφαλείς.
  • Είχα ξεχάσει, βέβαια, ότι δεν έχει πλέον ούτε γραφομηχανή (αφού την έχω φέρει στην Αθήνα) και γι’ αυτό, όπως είπα και στην αρχή, καθυστέρησα να ξεκινήσω την επιστολή μου.
  • Τέλος πάντων, ουδέν κακόν αμιγές καλού, γιατί μας δόθηκε έτσι η ευκαιρία να μιλήσουμε με τον ανιψιό για διάφορα θέματα ελληνικού και βαλκανικού ενδιαφέροντος.
  • Λέω βαλκανικού γιατί μεταξύ άλλων ο ανιψιός μου μίλησε για την κυβερνοεπίθεση που έκαναν κάτι αποφασισμένοι «ελληνόψυχοι» χάκερ σε «850 σκοπιανά σάιτ».
  • Η επίθεση έγινε, λέει, στις 27 Οκτωβρίου, και την έκαναν τα μέλη κάποιας «Greek Hacking Scene», που σχετίζονται (αν δεν ταυτίζονται) με τα μέλη κάποιας άλλης «Ένωσης Ελληνοψύχων Μαθητών».
  • Τώρα υπό κανονικές συνθήκες θα θεωρούσα το όλο θέμα φαιδρό –κι υπό μίαν έννοια συνεχίζω να το θεωρώ. Αν τους αρέσει, αυτών των «ελληνόψυχων μαθητών», να επιτίθενται στα σάιτ των γειτόνων μας, «σκοπιανών» και μη, και θεωρούν ότι μια τέτοια ενέργεια ωφελεί ό,τι οι ίδιοι καταλαβαίνουν ως «Ελλάδα», εμένα τι λόγος μου πέφτει;
  • Αλλά το πράγμα με προβλημάτισε λίγο. Δηλαδή πράγματι υπάρχουν νέα παιδιά που ασχολούνται με τους υπολογιστές και το χάκινγκ, whatever that is, και νοιώθουν την ανάγκη να χτυπάνε σκοπιανά σάιτ για να τιμήσουν την Ελλάδα; Δηλαδή τα σκοπιανά σάιτ τους μαράνανε;
  • Το ότι έχουμε, ως Ελλάδα, καταλήξει reality show και ανέκδοτο διεθνώς δεν τους μάρανε; Το ότι η χώρα μας είναι υπερχρεωμένη και στα πρόθυρα της ολικής χρεοκοπίας, αυτό δεν τους μάρανε; Το ότι τα έξοδα του κράτους παραμένουν, εδώ και χρόνια, μεγαλύτερα από τα έσοδα του κράτους, αυτό δεν τους μάρανε; Το ότι όλοι πιστεύουν ακράδαντα ότι φταίνε όλοι οι υπόλοιποι, αυτό δεν τους μάρανε;
  • Ο ανιψιός δεν μπορούσε να με διαφωτίσει περισσότερο σχετικά με την ταυτότητα αυτών των «ελληνόψυχων» και έτσι το έψαξα εγώ όταν γυρίσαμε στην Αθήνα.
  • Μαθαίνω, λοιπόν, ότι υπάρχει πράγματι μια «Greek Hacking Scene», που πιστεύει ότι έχει το δικαίωμα να μιλάει (και να χακεύει) για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.
  • Οκέι, νο πρόμπλεμ. Είπαμε. Περί ορέξεως κολοκυθόπιττα. Κι εγώ μιλάω για την Βόρειο Κορέα, δεν έγινε και τίποτα.
  • Αλλά, ρε παιδιά, εσάς τους Ελληνόψυχους τους χάκερ εννοώ, δεν σας φαίνεται λίγο ευτράπελο να κόπτεστε τόσο για την Ελλάδα, και να μην κόπτεστε καθόλου για τα ελληνικά σας; Κι εντάξει, στο σχολείο δεν τα μάθατε, πού να προλάβετε με τόσο χακεριό που έχετε φορτώσει στους ώμους σας… Την αυτόματη διόρθωση του Word δεν την έχετε ακουστά;
  • Δυστυχώς η γραφομηχανή της κυρίας Καίτης δεν προσφέρει την δυνατότητα του copy paste, αλλιώς θα σας παρέθετα, αγαπητοί μου, ολόκληρο το κείμενο με το οποίο ανελάμβαναν, καταχαρούμενα, τα Ελληνόψυχα βλαστάρια μας, την ευθύνη των εθνικιστικών τους δραστηριοτήτων.
  • Ελληνόψυχοι μεν, ανελλήνιστοι δε.
  • Μιλάμε ότι τόσα πολλά μαζεμένα λάθη, ορθογραφικά, γλωσσικά και συντακτικά μαζί, έχω να δω από τότε που μου έφερνε ο ανιψιός τις εκθέσεις των συμμαθητών του στο Γυμνάσιο.
  • Προσπαθούσε, βλέπετε, να μου αποδείξει ότι η ενασχόλησή του με τα Πόκεμον, το Playstation, και τους υπολογιστάς δεν είχε αρνητική επίδραση στις σχολικές του επιδόσεις.
  • Τότε δεν με είχε πείσει. Τον είχα κατηγορήσει ευθέως ότι έβαζε τους φίλους του να κάνουν λάθη επίτηδες για να φανεί καλύτερος ο ίδιος. Είχε τσαντιστεί πολύ και έκανε δυο βδομάδες να μου μιλήσει. Νομίζω ότι ακόμα δεν με έχει συγχωρήσει. Απλά το έχει ξεχάσει.
  • Με το δίκιο του, βέβαια, γιατί με αυτά που διαβάζω στην ιστοσελίδα των ελληνόψυχων έχω μετανιώσει που τον αμφισβήτησα, και τείνω να τον πιστέψω αναδρομικά.
  • Καταλήγω μάλιστα στο συμπέρασμα ότι οι ίδιοι εκείνοι συμμαθητές του έχουν πλέον συρρεύσει σύσσωμοι στην Greek Hacking Scene. Προφανώς δεν έχουν τελειώσει ακόμα το σχολείο.
  • Ή μάλλον όχι σύσσωμοι. Οι μισοί. Γιατί οι άλλοι μισοί έχουν πιάσει, από ό,τι φαίνεται, δουλειά στο Υπουργείο Εξωτερικών και ασχολούνται με την σχεδίαση και την υποστήριξη των διαδικτυακών συστημάτων κλεισίματος ραντεβού που χρησιμοποιούν τα Ελληνικά Προξενεία στο εξωτερικό.
  • Έκαστος στο είδος του, που λέει και ο Λουμίδης. Ή, για να το πω με τα λόγια του Σίλερ: Μπροστά στην ανθρώπινη βλακεία, κι οι θεοί ακόμα σηκώνουν τα χέρια ψηλά.
  • Ειδικά όταν διαβάζουν (οι θεοί) στις χακεμένες σκοπιανές σελίδες για «το αυτονόητο του πολιτισμού που δημιουργήσαμε και διαρρέει φυσικά από την γλώσσα.»
  • «Διαρρέει», μάλιστα. Τι νομίζατε; Έτσι απλά; Μπρίκια κολλάγαμε τόσα χρόνια στο σχολείο;
  • Α, και μιλώντας για σχολείο, να μην ξεχάσω να σας ευχηθώ καλές γιορτές! (Γκουγκλ ιτ!)

Σας ασπάζομαι,
Θείος Ακάκιος

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων