Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #008

Αγαπητοί μου,

  • Σας γράφω, Τρίτη του Πάσχα, καθισμένος στο τραπέζι του σαλονιού, με τη γραφομηχανή μπροστά μου, και τον φορητό της εξαδέλφης ανοιχτό από δίπλα.
  • Είναι συντονισμένος στο video-stream του Russia Today. Αυτή τη στιγμή που σας γράφω παίζει μια εκπομπή για τη Βόρειο Κορέα, με αφορμή τους εορτασμούς για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Σε λίγο, μάλιστα, θα δείξει αποσπάσματα από την ομιλία του Κιμ Γιονγκ Ουν, του νέου ηγέτη της χώρας. Αυτό με ενημερώνει περιχαρές το μπανεράκι στο πάνω μέρος της οθόνης, αλλά εγώ δεν εντυπωσιάζομαι. Άλλο περιμένω να δω.
  • Περιμένω την καινούργια εκπομπή του Τζούλιαν Ασάνζ.
  • Τίτλος της είναι “Ο Κόσμος Αύριο” (The World Tomorrow), και ξεκινά οσονούπω.
  • Μαθαίνω ότι πρόκειται για τωκ-σόου με διαφόρους καλεσμένους και τον Ασάνζ δίκην παρουσιαστού. Κάτι σαν το “Αλάτι και Πιπέρι” με τον Φρέντυ Γερμανό, δηλαδή, αλλά στο ιντερνετικότερο.
  • Μη μου πείτε ότι δεν θυμάστε το “Αλάτι και Πιπέρι”, γιατί θα στεναχωρηθώ. (Σ.τ.Ε. Ούτε καν εγώ το θυμάμαι!)
  • Βούιζε ο κόσμος τότε με τους καλεσμένους του Φρέντυ. Είχαν περάσει από τα στούντιο της ΥΕΝΕΔ κόσμος και κοσμάκης. Στην Βικιπαίδεια διαβάζω ότι είχανε εμφανιστεί μέχρι και ο Τζων Λέννον με τη Γιόκο Όνο, αλλά, εδώ που τα λέμε, πολύ αμφιβάλλω.
  • Βικιπαίδεια, σου λέει μετά. Η φαντασία στην εξουσία.
  • Μη μου πείτε ότι δεν ξέρετε ποιος είναι ο Τζων Λέννον και η Γιόκο Όνο, γιατί θα στεναχωρηθώ ακόμα περισσότερο. (Σ.τ.Ε. ΟΚ, αυτούς τους θυμάμαι κάπως.)
  • Τέλος πάντων. Τα γυρίσματα της εκπομπής, λέει, θα γίνονται στην Αγγλία, στο σπίτι του Ασάνζ, όπου βρίσκεται υπό περιορισμό, αναμένοντας την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου για το αν θα εκδοθεί στη Σουηδία ή όχι.
  • Θυμάστε, υποθέτω, το ζήτημα. Με το που βγήκανε τα Wikileaks στη φόρα και αποκαλύφτηκε ο ρόλος του Ασάνζ, βγήκανε στην φόρα και κάτι δικά του άπλυτα, και στα καλά του καθουμένου βρέθηκε κατηγορούμενος για σεξουαλική παρενόχληση.
  • Κάτι σε Στρως-Καν, δηλαδή, αλλά επί το ιντερνετικότερον.
  • Τώρα δεν είναι αρμόζον του ήθους και του ύφους των επιστολών μας, αγαπητοί μου, να ξεκινήσω τις πλεκτανολογίες, οπότε παραμένω στα δεδομένα.
  • Λοιπόν, τα δεδομένα μας είναι ότι ο κύριος Ασάνζ βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό. Τελεία και παύλα. Η εκπομπή θα γυρίζεται στο σπίτι του, και όποιος θέλει να εμφανίζεται σε αυτήν θα πρέπει να πηγαίνει εκεί αυτοπροσώπως. Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα.
  • Το όνομα του προσκεκλημένου στην πρώτη εκπομπή, που ξεκινά εντός ολίγου, έχει κρατηθεί κρυφό. Πρόκειται, διάβαζα στο σχετικό δελτίο τύπου, για ένα όνομα που θα συζητηθεί. Αυτό ήταν που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Ο Ασάνζ, έλεγε το δελτίο, θα προσκαλεί ανθρώπους στους οποίους «η τηλεόραση δεν θα έδινε ποτέ την ευκαιρία να μιλήσουν».
  • Να όμως που τους δίνεται η ευκαιρία. Και μάλιστα από μια τηλεόραση που αν και αγγλόφωνη χρηματοδοτείται από τη ρωσική κυβέρνηση.
  • Πλάκα πλάκα, κάτι τέτοια συμβαίνουν τελευταία και τα κόκκαλα του Μπρέζνιεφ έχουν αρχίσει ξανά να τρίζουν — αν βέβαια σταμάτησαν ποτέ.
  • Μην μου πείτε ότι δεν ξέρετε ποιος είναι ο Μπρέζνιεφ γιατί αφήνω την γραφομηχανή τώρα και φεύγω. (Σ.τ.Ε. Προσοχή πού θα την αφήσεις, τέτοια κειμήλια είναι κρίμα να χάνονται!)
  • Η οποία ρωσική κυβέρνηση, σας υπενθυμίζω, έχει γνώμη για όλα: από τις ισορροπίες στα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια της Βορείου Κορέας μέχρι την αποφυλάκιση, υπό όρους, του Πατέρα Εφραίμ, κι από την βίαιη καταστολή της εξέγερσης στη Συρία μέχρι την πρόοδο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
  • Τέλος πάντων. Πότε ήταν –δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια, να είναι πέντε; έξι;– που είχαν εκτελέσει εκείνον τον πράκτορα της Κα Γκε Μπε, που είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο στη Μ. Βρετανία; Λιτβινένκο τον λέγανε, θυμάστε την υπόθεση; Του είχαν δώσει να πιεί πολώνιο 210. Με το τσαγάκι του.
  • Ούτε σε ταινία, έτσι; Πολώνιο κι άγιος ο θεός. Άντε τώρα να το σκεφτούν οι γιατροί. Έσβηνε, ο κακομοίρης ο Λιτβινένκο, στο νοσοκομείο, και δεν ξέρανε τι είχε πάθει.
  • Ε, λοιπόν, αν ζούσε σήμερα ο Λιτβινένκο, δεν νομίζω ότι θα τολμούσε να τον καλέσει στην εκπομπή του ο Ασάνζ. Ή, για να το πω αλλιώς, αν είχε σκοπό να τον καλέσει, δεν νομίζω ότι η εκπομπή του θα είχε μεγάλο μέλλον στη συχνότητα του Russia Today.
  • Όχι πολώνιο διακόσια δέκα — πολώνιο διακόσια δέκα εφτά θα του έδιναν (του Ασάνζ) να πιεί με το τσάι του.
  • Ρωσική αρκούδα, αγαπητοί μου: ξύπνησε και σας περιμένει.
  • Το γράφω αυτό γιατί παρατηρώ μια φιλορωσική τάση τελευταίως η οποία, αν και κατανοητή, μου μοιάζει κάπως προβληματική, για να μην πω επικίνδυνη.
  • Κατανοητή διότι, βεβαίως, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, “Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται”.
  • Αλλά και προβληματική. Γιατί εδώ παρατηρούμε το εξής ενδιαφέρον. Παρατηρούμε τον περί ού ο λόγος θυμόσοφο λαό, με το που πέφτει πάνω στα δύσκολα όχι μόνο να χάνει τη θυμοσοφία του, αλλά να μετατρέπεται σε υπόδειγμα αφέλειας.
  • Σε κουτορνίθι, ρε παιδί μου, πώς να το πω αλλιώς;
  • Κάτι η ορθοδοξία, κάτι το Κυριλλικό αλφάβητο που μοιάζει με το Ελληνικό, μας πιάνει η έπαρση και αρχίζουμε όλοι ξαφνικά (κι ο Εφραίμ από δίπλα) να ψέλνουμε “Χριστός βασκριές” (Χριστός Ανέστη στα ρωσικά), κρατώντας αντιμνημονιακά πανώ που γράφουν “Ελλάς Ρωσία Συμμαχία” σε διάφορες γλώσσες.
  • Εντάξει, μεταφορικά το γράφω αυτό, αλλά αν ανοίξετε το φέισμπουκ και ρίξετε μια ματιά θα με θυμηθείτε.
  • Θα μου πείτε βέβαια ότι είναι και χρονιάρες οι μέρες, οπότε άντε, δεν χάθηκε ο κόσμος. Τόσα και τόσα γίνονται. Εδώ μέχρι και το Άγιο Φως μας ήρθε με τιμές αρχηγού κράτους, στο τι γράφει ο κάθε πικραμένος στο φέισμπουκ θα κολλήσουμε; Άσ’ τον να γράφει. Σιγά μη μας διαβάζουν και από το Κρεμλίνο.
  • Αυτό θα μου πείτε αλλά λοιπόν, όχι, εγώ δεν συμφωνώ.
  • Διότι όπως συζητούσαμε και το Μεγάλο Σάββατο, τρώγοντας τη μαγειρίτσα που είχε φτιάξει, αν και Ινδουίστρια, η μητέρα της εξαδέλφης, η πιθανότητα να διαδοθεί και να γίνει γενικώς πιστευτή μια ιδέα σε έναν πληθυσμό δεν εξαρτάται από τον βαθμό αληθείας της. Ούτε καν από τον βαθμό αληθοφάνειας.
  • Τρεις είναι οι αναγκαίες και ικανές συνθήκες για την επιβίωση και μαζική διάδοση οποιασδήποτε ιδέας: Πρέπει, πρώτον, να υπάρχουν κάποιοι που να την πιστεύουν (ή να λένε ότι την πιστεύουν)· πρέπει, δεύτερον, αυτοί οι κάποιοι να μην κουράζονται να την επαναλαμβάνουν (την ιδέα)· και πρέπει, τρίτον, αυτή η ιδέα να μοιάζει ότι απαντά σε κάποιο κρίσιμο, για τον συγκεκριμένο πληθυσμό, ερώτημα. Δεν χρειάζεται να απαντάει πραγματικά. Αρκεί να μοιάζει ότι απαντάει.
  • Αν ισχύουν αυτές οι τρεις συνθήκες, και κυρίως η τρίτη, η ιδέα μας αποκτάει αυθυπαρξία και πλέον ξεφεύγει από τα χέρια μας. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, ούτε να την αποδείξουμε, ούτε να τη διαψεύσουμε. Δεν χρειάζεται, άλλωστε.
  • Η ιδέα, αγαπητοί μου, καθίσταται πίστη.
  • Αλλά τα θέματα πίστης ας τα αφήσω να τα συζητήσουμε την επόμενη φορά, που θα έχουν τελειώσει και οι εκλογές.
  • Αρχίζει, άλλωστε, η εκπομπή.
  • Σας ασπάζομαι,
    Θείος Ακάκιος

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων