Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #010

Αγαπητοί μου,

  • Έχω κάτσει στο τραπέζι του σαλονιού, σήμερα Κυριακή πρωί, κρατώντας μολύβι και χαρτί (δηλαδή χαρτί και γραφομηχανή) και προσπαθώ να σκεφτώ τι να σας γράψω.
  • Να πω την αλήθεια, δεν είναι ότι προσπαθώ να σκεφτώ τι θα γράψω, ξέρω πολύ καλά τι θέλω να γράψω, αλλά προσπαθώ να δω μήπως μπορέσω να το αποφύγω, γιατί θα με πιάσει πάλι στο μπούρου μπούρου ο Κύριος Εκδότης και δεν έχω όρεξη, χρονιάρες μέρες.
  • Αφήστε που σήμερα έχω τα νεύρα μου. Όλα μου πάνε στραβά. Όχι μόνο σήμερα, ολόκληρη η περασμένη βδομάδα, μετά τις εκλογές συγκεκριμένα, κακή στραβή και ανάποδη ήταν. Απλά σήμερα το πράγμα έχει παραγίνει.
  • Κατ’ αρχάς δεν μου έχει έρθει ακόμα το τεύχος. Ενώ μου το έχουν στείλει. Το ξέρω γιατί είδα τις ντάνες στο φέισμπουκ, καθ’ οδόν προς ταχυδρομείο.
  • Πήγανε στο ταχυδρομείο και έμειναν εκεί.
  • Ναι, εντάξει, ξέρω, θα μου πείτε οι εκλογές. Ναι, πρέπει να μιλήσει ο σοφός λαός, να εκφραστεί, η αναστάτωση είναι μέσα στο παιχνίδι, άλλοι πάνε στα χωριά τους να ψηφίσουν, οι δουλειές πάνε σε δεύτερη μοίρα, γιατί απορώ;
  • Για καθίστε ρε παιδιά, για μισό, να το σκεφτούμε σοβαρά δηλαδή, γιατί οι εκλογές θα πρέπει να συνεπάγονται ότι σταματάνε να λειτουργούν τα ταχυδρομεία;
  • Και όχι μόνο τα ταχυδρομεία, ε; Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Εδώ και δυόμιση μήνες που είπαμε ότι θα κάνουμε εκλογές έχουν σταματήσει τα πάντα. Πείτε μου εσείς κάτι που να λειτουργεί. Που να λειτουργεί πραγματικά, εννοώ, όχι εκ συνηθείας.
  • Θα μου πείτε τώρα οι καιροί είναι πονηροί, εδώ δεν ξέρουμε πού θα είμαστε μεθαύριο και με τι νόμισμα, το ταχυδρομείο με μάρανε; Παίζεται το μέλλον της χώρας και της ευρωζώνης, κι εγώ παραπονιέμαι που μου καθυστέρησαν το τεύχος;
  • Κοτζάμ Ομπάμα, σου λέει ο άλλος, και κάθε απόγευμα είναι καρφωμένος στο ίντερνετ και βλέπει Μέγκα και ΕΡΤ2 (sic), με τους μεταφραστές του από δίπλα, προσπαθώντας να καταλάβει αν θέλουμε πραγματικά να είμαστε στο ευρώ ή όχι.
  • Αυτό δεν το βγάζω από το μυαλό μου, το μεταφέρω έτσι όπως μου το είπε ο κύριος Μανόλης από την ΕΒΓΑ, απέναντι.
  • «Τα συμφέροντα είναι μεγάλα, φίλε μου, ξύπνα!» μου είπε στο τέλος. «Δημοσιογράφος άνθρωπος και δεν ξέρεις τα βασικά.»
  • Πριν τις εκλογές αυτό.
  • Γιατί μετά τις εκλογές υποθέτω ότι τα βασικά τα μάθαμε, έτσι;
  • Μάθαμε ας πούμε ότι υπάρχουν στην χώρα μας 425,982 Έλληνες πολίτες με δικαίωμα ψήφου οι οποίοι αντί να κάνουν ό,τι τόσες και τόσες άλλες χιλιάδες Έλληνες πολίτες ημέρα εκλογών Ιούνη μήνα –να πάνε ας πούμε για μπάνιο ή για καφέ–, πήγαν και στήθηκαν στην ουρά για να ψηφίσουν μια συμμορία ανεγκέφαλων φανατικών που θεωρούν ότι ο Χίτλερ ήταν καλό παιδί αλλά παρεξηγημένο, και περνάνε την ώρα τους μαχαιρώνοντας μελαμψούς κακομοίρηδες στο μετρό, με τους αστυνομικούς και τους σεκιουριτάδες να παρακολουθούν αμέτοχοι και διακριτικοί από δίπλα. Λες και βρίσκονται εκεί απεσταλμένοι ως παρατηρητές του ΟΗΕ.
  • Σόρρυ παιδιά, σας το είπα, έχω νεύρα σήμερα. Την περασμένη φορά ειρωνευόμουν τα Χρυσά Αβγά (TM) και την αβγοσύνη τους, γιατί πίστευα, ο αφελής, ότι εκείνο το 7% που πήραν τον Μάιο ήταν ένδειξη ευήθειας. Χαζομάρας, αφέλειας, βλακείας, πώς το λένε. Ότι ο κόσμος δεν είχε καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Ότι ήταν ψήφος «διαμαρτυρίας».
  • ΟΚ. Αυτά τότε. Πριν έναν μήνα. Τώρα δηλαδή τι πρέπει να πιστέψω; Τώρα που ο κόσμος κατάλαβε, έγινε κάτι; Άλλαξε κάτι;
  • Ή μήπως ακόμα δεν έχει μάθει και δεν έχει καταλάβει (ο κόσμος); Μήπως δεν είδε το γιουτιούμπ με την ομάδα των φουσκωτών να κυνηγάνε τον κακομοίρη στις σκάλες για να τον μαχαιρώσουν; Μήπως δεν είδε τον σεκιουριτά να κοιτάει τρυφερά; Δηλαδή τι να κάνω, να βάλω το URL; Αυτό πρέπει; Η πληροφόρηση μας λείπει; Για όνομα.
  • Ξέρετε, η δικαιολογία για το ακαταλόγιστο έχει και κάποιο όριο.
  • Καιρός να δούμε το ζήτημα ως έχει, αγαπητοί μου. Φέτος τον Ιούνιο 425,982 Έλληνες Πολίτες παραδέχτηκαν με την ψήφο τους ότι επικροτούν, γουστάρουν, τη βρίσκουν, βρε αδερφέ, με τραμπουκισμούς και μαχαιρώματα. Τον Μάιο ο αριθμός τους ήταν 441,018. Μιλάμε δηλαδή για πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες που είναι συνειδητοποιημένοι.
  • Απροσδιόριστος αριθμός άλλων δεν έχει ακόμα τολμήσει να το παραδεχτεί. Ντρέπονται, ίσως.
  • Βρείτε μου τώρα εσείς έναν λόγο να μην έχω νεύρα. Ή έστω βρείτε μου κάτι άλλο να σας γράψω. ΟΚ, να σας γράψω για το άνοιγμα των top level domain στο ίντερνετ. Ή για το ότι ο Ασάνζ (των wikileaks) κατέφυγε στην πρεσβεία του Εκουαδόρ ζητώντας άσυλο. Ή για το ότι η μετοχή του Facebook πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, σε σημείο μάλιστα που κάποιοι σκέφτονται να κινηθούν και δικαστικά εναντίον της εταιρείας για χειραγώγηση της πληροφόρησης κατά τις εβδομάδες πριν την εισαγωγή της μετοχής στο χρηματιστήριο. Ή ότι η Microsoft θα βγάλει δικό της iPad.
  • Σιγά μην σας γράφω για τέτοια. Γι αυτό έμεινα σπίτι και δεν κατέβηκα στο Φάληρο με την εξαδέλφη και τη μητέρα της, που είναι Ινδουίστρια; Για να σας γράφω για χρηματιστήρια και domain name; Αυτά τα γράφουν και άλλοι, και μάλιστα καλύτερα από μένα.
  • Εγώ το μόνο για το οποίο μπορώ να σας γράψω, αγαπητοί μου, είναι αυτό που με ανησυχεί και με τρομάζει.
  • Τι με τρομάζει, με τρομοκρατεί.
  • Γιατί δεν είναι μόνο οι αβγοκέφαλοι.
  • Μεγάλος αριθμός Ελλήνων Πολιτών, λέει, πιστεύουν πραγματικά ότι περνάνε αεροπλάνα και μας ψεκάζουν. Χιλιάδες, ίσως δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες τέτοιοι. Πάνε και αυτοί και ψηφίζουν.
  • Δεν ξέρω τι ψηφίζουν, αλλά ήμαρτον.
  • Τώρα πείτε μου, άνθρωποι των γραμμάτων, είστε, και των αριθμών. Πιστεύετε δηλαδή πραγματικά ότι τα φαινόμενα αυτά, η ύπαρξη ψεκασμένων και η ύπαρξη αβγοκέφαλων, δεν σχετίζονται; Σύμπτωσις; False connection;
  • Ναι, ναι, ξέρω από στατιστική, τα θυμάμαι αυτά, μας το έλεγε και ξανάλεγε ο δάσκαλος στο δημοτικό (άλλες εποχές τότε, δύσκολες): correlation is not causation, το ότι σχετίζονται δεν σημαίνει ότι συνδέονται και αιτιακά. Σύμφωνοι, αλλά εγώ δεν ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο. Δεν υποστηρίζω, δηλαδή, ότι τα χρυσά αβγά δημιουργούν ψεκασμένους ή ότι οι ψεκασμένοι δημιουργούν χρυσά αβγά ή ότι τα χρυσά αβγά είναι και ψεκασμένοι.
  • (Αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι…)
  • Το μόνο που λέω είναι ότι ψεκασμένοι και χρυσά αβγά είναι συμπτώματα της ίδιας ασθένειας. Και ναι, πρόκειται για ασθένεια, σόρρυ. Δεν θα το παίξω τώρα πολιτικώς ορθός για να μην τσαντιστεί ο κάθε αφασικός τραμπούκος που μαχαιρώνει εξαθλιωμένους πακιστανούς στο όνομα της Αρχαίας Ελλάδας και του Φύρερ. Σόρρυ. Έχω κι εγώ τα όριά μου.
  • Και σαν να μην μας φτάνανε οι μαχαιροβγάλτες με το ασταθές μυαλό, ψάχνω στο ίντερνετ (στον φορητό της ξαδέλφης) να βρω για τους ψεκασμούς, και διαβάζω το παρακάτω:
  • «Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι στην ουσία ηλεκτρόνια που πάλλονται αδιάκοπα και συναισθήματα τα οποία τροφοδοτούνται από χημικές αντιδράσεις και μεταφέρονται μέσα στο σώμα και τον εγκέφαλο μέσω ηλεκτρικών σημάτων διαμέσου των νεύρων.»
  • Σόρρυ, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Έχει σταματήσει και η πίστωση στα φαρμακεία, αλλιώς ξέρω τι χρειάζεται:
  • Ολανζαπίνη.

Σας ασπάζομαι,
Θείος Ακάκιος

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων