Το προφίλ μας στο Google Plus
1

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #028

Αγαπητοί μου,

  • Όλα έδειχναν ότι η μέρα μου επρόκειτο σήμερα να κυλήσει ήρεμα.
  • Καθισμένος στην τραπεζαρία είχα ετοιμάσει καφέ, είχα βγάλει όλα μου τα χαρτιά και είχα ανοίξει μπροστά μου τη γραφομηχανή. Δίπλα μου η εξαδέλφη με το λάπτοπ της.
  • “Να σας συμπληρώσω πράσινο τσάι;” ακούστηκε η μητέρα της εξαδέλφης από την κουζίνα.
  • “Καφέ πίνουμε” της φώναξα εγώ.
  • Εμφανίστηκε στην πόρτα, κρατώντας κάτι φακελάκια. “Έχω πάρει αυτό εδώ, πράσινο τσάι με αγιουβερδικά βότανα. Σίγουρα δεν θέλετε;”
  • “Όχι, όχι”.
  • Κοίταξε προς το μέρος μου καλοσυνάτα. “Η γραφομηχανή της Κυρίας Καίτης είναι αυτή;” ρώτησε. “Τι γράφεις;”
  • Αμέσως ένιωσα να ανάβουν λαμπάκια κινδύνου. Ήξερα πως έπρεπε να είμαι προσεκτικός.
  • “Να, την επιστολή μου γράφω. Που γράφω κάθε μήνα.”
  • “Α, ναι ναι. Οι επιστολές, ναι. Ενδιαφέρον.”
  • Για λίγο μείναμε σιωπηλοί.
  • “Και γράφεις ακόμα για πολιτικά;” ξανάρχισε η μητέρα της εξαδέλφης που είναι Ινδουίστρια. “Ακόμα να σε βαρεθούν;”
  • “Μα τι λέτε; Πότε έγραψα εγώ για πολιτικά;” διαμαρτυρήθηκα με τρόπο καθόλου πειστικό.
  • Με κοίταξε καλοσυνάτα και επέστρεψε στην κουζίνα χωρίς να πει τίποτα. Δίπλα μου, η εξαδέλφη είχε σηκώσει το κεφάλι της από το λάπτοπ και με κοίταγε ερωτηματικά.
  • “Τι θα πει, ‘πότε έγραψα εγώ για πολιτικά’;” μου λέει. “Γράφεις και για τίποτα άλλο; Μόνο για πολιτικά γράφεις. Κι εγώ απορώ πώς συνεχίζουν να σε ανέχονται. Χάκερ, σου λέει μετά.”
  • “Μα τι λες;” επέμεινα εγώ. “Τι γράφω για πολιτικά; Γράφω για κόμματα; Γράφω για βουλευτές; Γράφω για σκάνδαλα;”
  • “Για τα χρυσά αβγά δεν γράφεις;”
  • “Μα δεν είναι το ίδιο. Εγώ για την Ελλάδα γράφω, για την ελληνική κοινωνία. Και τα χρυσά αβγά είναι δείγμα της κατρακύλας που έχουμε πάρει. Ως κοινωνία. Αυτό με απασχολεί.”
  • “Παίζεις με τις λέξεις νομίζω.”
  • “Καθόλου δεν παίζω. Δηλαδή, αν το πάρουμε έτσι, την άλλη φορά που έγραφα για την τεχνητή νοημοσύνη, τι έκανα τότε, για κομπιούτερ έγραφα; Όχι βέβαια. Από κομπιούτερ δεν έχω ούτε ιδέα ούτε γνώμη. Δεν με ενδιαφέρει καν να αποκτήσω. Γνώμη για την τεχνητή νοημοσύνη όμως έχω.”
  • “Δεν ξέρω…”
  • “Μα ναι! Άλλο πράγμα οι υπολογιστές, με την έννοια του τάδε τσιπακιού της nVIDIA ή των προδιαγραφών του USB 3.0, και άλλο πράγμα το πλέγμα των εννοιών με τις οποίες προσεγγίζεται το ερώτημα της τεχνητής νοημοσύνης, και η συζήτηση για την φιλοσοφική θεμελίωση αυτών των εννοιών.”
  • “Έστω! Παρόλα αυτά χωρίς κομπιούτερ τεχνητή νοημοσύνη δεν θα είχαμε, θα είχαμε;”
  • “Καλά, και που έχουμε κομπιούτερ, τεχνητή νοημοσύνη δεν έχουμε”, της είπα εγώ γελώντας. “Ούτε καν θα αποκτήσουμε. Δεν με διαβάζεις προσεκτικά. Θα σε επιπλήξω.”
  • “Άντε από εδώ”, είπε γελώντας και η εξαδέλφη. “Κάθομαι και σου μιλάω στα σοβαρά κι εσύ κάνεις πλάκα.”
  • Αγαπητοί μου,
  • Η μέρα είχε ξεκινήσει καλά, και ήμασταν μια χαρούμενη παρέα. Αλλά καμιά φορά η πολλή χαρά δεν κάνει καλό. Γι’ αυτό ας εξηγηθώ.
  • Σας έγραφα την άλλη φορά για τους μπούφους που πάνε και ψηφίζουν τους αβγούς και τους φίλους τους. Σας έλεγα ότι όσοι μπούφοι και να βρεθούν να τους ψηφίσουν, η εγκληματικότητα της συγκεκριμένης συμμορίας (των αβγών) ούτε αποκρύπτεται ούτε νομιμοποιείται. Κατέληγα στο συμπέρασμα πως οι αβγοί πρέπει να απαγορευτούν.
  • Όμως το θέμα των μπούφων παραμένει.
  • Το να βγαίνει ένας κάποιος, οποιοσδήποτε, και να ισχυρίζεται ότι έννοιες όπως αυτή της φυλετικής καθαρότητας ή της αδιάσπαστης, διαχρονικής συνέχειας του ενός ή του άλλου έθνους, είναι έννοιες έγκυρες, πειστικές, θεμελιωμένες, και επαρκείς για την κατανόηση των ιστορικών, κοινωνικών ή οικονομικών φαινομένων, είναι ένα ζήτημα. Δικαίωμά του να το πιστεύει, τι ζόρι τραβάω; Κανένα. Αυτός πιστεύει ό,τι θέλει να πιστεύει κι εγώ πιστεύω ότι είναι αδαής και βλάκας. Μία του και μία μου.
  • Όταν όμως βλέπεις ότι στη σημερινή Ελλάδα υπάρχει ένα ποσοστό ανθρώπων –πόσο; 7, 10, 15 τοις εκατό; δεν ξέρω– που κάνουν τα στραβά μάτια στα όπλα, τις σβάστικες, τα μαχαιρώματα, τους εκβιασμούς και τα λοιπά, και σου μιλάνε για τον ελληνισμό και τους εχθρούς του, και για τους μετανάστες που φταίνε για όλα, τότε οφείλεις να προβληματιστείς.
  • Πού βρέθηκαν όλοι αυτοί; Τι τους παρακινεί; Γιατί κάνουν πως δεν βλέπουν; Μήπως δεν βλέπουν πράγματι;
  • Και μετά κοιτάς πιο δίπλα και βλέπεις ότι άλλοι τόσοι θεωρούν αρκετά πιθανόν ότι υπάρχει κάποιος που θέλει να μας ψεκάζει.
  • Τότε δεν αρκεί ο προβληματισμός. Οφείλεις να ανησυχήσεις βαθιά.
  • Τι βαθιά; Βαθύτατα.
  • Οφείλεις να αρχίσεις να αναρωτιέσαι. Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ; Όλοι μπούφοι είναι; Μας τέλειωσαν οι άλλοι; Τι πίνουνε, ληγμένο γάλα πίνουνε; Μήπως πράγματι τους ψεκάζουν;
  • Και τώρα; Τι κάνουμε τώρα; Τι μπορούμε να κάνουμε; Προλαβαίνουμε;
  • Ρωτάω, αγαπητοί μου, αλλά δυστυχώς, το βλέπετε, η ερώτηση είναι ρητορική, και την απάντηση την ξέρω.
  • Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Δεν προλαβαίνουμε. Το έχουμε χάσει το παιχνίδι.
  • Οι ψεκασμοί ή η φυλετική καθαρότητα των εθνών δεν είναι απλές ιδέες με τις οποίες μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει. Δεν τίθεται θέμα επιχειρηματολογίας και καλόπιστης κριτικής.
  • Οι άνθρωποι που τις κρατάνε σαν παντιέρες (ή σιδερογροθιές) δεν κατέληξαν να τις πιστεύουν έχοντας εξετάσει όλες τις άλλες ιδέες, και έχοντάς τες (εκείνες) απορρίψει επειδή τους φάνηκαν ανεπαρκείς.
  • Τις πιστεύουν επειδή αποφάσισαν να τις πιστέψουν.
  • Είναι θυμωμένοι και ανήμποροι. Φοβούνται. Και τέτοιες ιδέες προσφέρουν ασφάλεια, υπερηφάνεια, στόχους και σιγουριά.
  • Κυρίως προσφέρουν έναν εχθρό. Τον περιγράφουν. Τον κάνουν στερεότυπο. Μας τον δίνουν μασημένο και έτοιμο. Τον κατονομάζουν. Ξέρουμε πλέον ποιόν να μισήσουμε.
  • Αγαπητοί μου,
  • Στα ζητήματα αυτά έρχομαι και επανέρχομαι για έναν απλό λόγο. Αυτός είναι πως παίρνω στα σοβαρά τους στόχους του περιοδικού τούτου που μου κάνει την τιμή να φιλοξενεί τις επιστολές μου στις σελίδες του.
  • Θα μου επιτρέψετε, ελπίζω, να υποκύψω κι εγώ στην γοητεία ενός στερεότυπου.
  • Από χάκινγκ ξέρω λίγα. Οι εξελίξεις τρέχουν πιο γρήγορα από όσο μου χρειάζεται για να ενημερωθώ και να καταλάβω· θέλοντας και μη, έχω μείνει πίσω. Θέλω να πιστεύω, λοιπόν, ότι αν κάποιος σήμερα ενδιαφέρεται για το χάκινγκ, δεν μπορεί παρά να είναι φιλέρευνο και άφοβο πνεύμα, και ότι ως τέτοιο δεν μασάει κουτόχορτο.
  • Εξαιρέσεις, φυσικά, υπάρχουν και θα υπάρχουν για πάντα. Το κουτόχορτο, βλέπετε, είναι νόστιμο και εθιστικό. Γοητεύει πολλούς. Αλλά ελπίζω όχι όλους.
  • Αυτό είναι το στερεότυπό μου. Γράφω, λοιπόν, και ξαναγράφω, αγαπητοί μου, για να σας παρακινήσω.
  • Αν σας αρέσει και έχετε την υπομονή να αποσυναρμολογείτε πακετάκια TCP μαζί με τον πρωινό σας καφέ και την μαρμελάδα, do yourselves a favour.
  • Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας προσφέρει κάποια έτοιμη και “αυταπόδεικτη” αλήθεια, όπως, π.χ., ότι μας ψεκάζουν με αλουμίνιο για να μας υποτάξουν, ή ότι ο ελληνισμός “είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στην παγκόσμια δικτατορία” (whatever that means), ή ότι “απόρρητη έκθεση” της Μοσάντ φανερώνει τα κρυφά σχέδια του “εβραιομασόνου” Κίσινγκερ κατά του Ελληνισμού, ή ότι ο Μπιλ Γκέιτς έχει χαρακτηρίσει την ελληνική γλώσσα “γλώσσα των προηγμένων υπολογιστών” (whatever that means), κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ. —
  • Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα σας σερβίρει κανείς μια τέτοια μπαρούφα, μην την φάτε. Πάρτε την, βάλτε την κάτω και αποσυναρμολογήστε την. Κόψτε την φέτες. Όπως ακριβώς θα κόβατε φέτες κάποιο malware για να δείτε πώς δουλεύει.
  • Το μόνο εργαλείο που σας χρειάζεται είναι ένα ξυράφι.
  • Το Ξυράφι του Όκκαμ.
  • (Γκουγκλ ιτ!)

Σας ασπάζομαι,
Θείος Ακάκιος

One Response to “Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #028”

  1. h.n.y | 02/02/2014 at 16:58

    Πραγματικό γεγονός…είμαι στο metro του Συντάγματος..λίγο πιο κάτω στην αποβάθρα ένα αγόρι και μια γριούλα είναι στριμωγμένοι από ένα μεγαλόσωμο άντρα λόγο συνωστισμού (όχι της Ρεπούση).Ξαφνικά η γριούλα δυσφορεί και ρίχνει μια ελαφριά σπρωξιά στον μεγαλόσωμο άντρα.Γυρνώντας πίσω και βλέποντας αυτούς τους δυο,αγόρι&γριούλα,θεώρησε πιο λογικό ότι το αγόρι το έκανε και όχι μια ανήμπορη γριούλα και τα βάλε μαζί του.Ο άντρας λειτούργησε σύμφωνα με “Το Ξυράφι του Όκκαμ”…Συμπέρασμα?! ότι προβάλει ως πιο λογικό δεν σημαίνει κατ’ανάγκη ότι είναι και το σωστό,αληθινό lolz

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων