Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #044

Αγαπητοί μου,

  • Νοιώθω ελαφρά αμηχανία.
  • Τι ελαφρά. Νοιώθω μεγάλη αμηχανία.
  • Από δεκαημέρου είχα υποσχεθεί, μέσω ανιψιού, να έχω ολοκληρώσει την επιστολή Μαΐου μέχρι το βράδυ της τελευταίας Δευτέρας του μηνού, και σήμερα που αξιώθηκα να κάτσω στη γραφομηχανή για να σας γράψω είναι η τελευταία Δευτέρα του μηνού, κι εγώ ακόμα δεν ξέρω τι να σας γράψω.
  • Να σας πω την αμαρτία μου, ήλπιζα ότι μέχρι τώρα θα είχαν λυθεί οι διαφορές μας με τους “εταίρους” και τους “θεσμούς”, ότι θα είχαμε καταλήξει σε κάποια συμφωνία.
  • Το είχα σχεδιάσει. Θα έπαιρνα τη συμφωνία, θα την άπλωνα στο τραπέζι σαν τον τραχανά που ανοίγει η Κυρία Καίτη, και θα κατέγραφα σχόλια και αντιδράσεις.
  • Δεν έχει σημασία τι είδους θα ήταν τα σχόλια ή οι αντιδράσεις. Οτιδήποτε. Παιάνες ενθουσιασμού. Χαιρέκακη ειρωνεία. Εθνική περηφάνεια. Διστακτική συγκατάβαση. Πικρό χαμόγελο. Ειλικρινής μεταμέλεια. Σφίξιμο δοντιών. Δεν ξέρω. Κάτι. Οτιδήποτε.
  • Φρούδες οι ελπίδες, αγαπητοί μου.
  • Η διαπραγμάτευση συνεχίζεται. Εθνική περηφάνεια. Κόκκινες γραμμές. Νωπή εντολή.
  • Κι εμείς, αμήχανοι, κοιτάμε σα χάνοι.
  • Αναρωτιόμαστε. Ή μάλλον δεν αναρωτιόμαστε καθόλου. Ξέρουμε.
  • Είχα πάει προχτές στην Έβγα του Κυρίου Κώστα και μου τα εξήγησαν όλα. Με το νι και με το σίγμα: Βασικά, το πρόβλημά μας είναι ο Σόιμπλε. Όλοι οι άλλοι συζητιούνται, δεν είναι εχθροί μας, τους καταφέρνουμε αν θέλουμε. Ακόμα και τη Μέρκελ. Μόνο ο Σόιμπλε να μην υπήρχε. Αυτός φταίει. Κάτι έχει εναντίον μας. Μας ζηλεύει.
  • Αγαπητοί μου, χαμογελάτε, είμαι σίγουρος. Αλλά η ομοφωνία των θαμώνων της Έβγας του Κυρίου Κώστα δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι ο κανόνας.
  • Προσωπικώς δεν με εκπλήσσει βέβαια, γιατί κι εγώ εδώ μένω. Έχω συνηθίσει. Έχω πάθει μιθριδατισμό. Όση εγρήγορση και να την έχω, κάποια στιγμή την πατάω. Πέφτω κι εγώ όπως όλοι μας στην ίδια παγίδα.
  • Ποια παγίδα; Την παγίδα της συλλογιστικής ανεπάρκειας, ποια άλλη;
  • Όχι, κοιτάχτε. Πέρα από πλάκα τώρα, το ζήτημα που έχουμε μπροστά μας είναι πολύπλοκο, και δεν έχει να κάνει με το ποιος πιστεύει τι. Αν ήταν θέμα απόψεων θα συμφωνούσαμε πως διαφωνούμε, και όλοι θα ήμασταν ευχαριστημένοι.
  • Το ζήτημα έχει να κάνει με το πώς σκεφτόμαστε.
  • Επιτρέψτε μου, αγαπητοί μου, να εξετάσω από κοντά ένα παράδειγμα από την ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών.
  • Ακούω τις προάλλες τις ειδήσεις. Η συμφωνία είναι σχεδόν έτοιμη, ανακοινώνει ο δημοσιογράφιξ (sic), αλλά το ΔΝΤ διαφωνεί, σήκωσε μπαϊράκι και δεν θέλει να συναινέσει. Εμπλοκή της τελευταίας στιγμής. “Βόμβα ΔΝΤ.”
  • Από κοντά και ο Σόιμπλε, συνεχίζει ο δημοσιογράφιξ, κρύβεται πίσω από το ΔΝΤ και μας κάνει τη ζωή δύσκολη. “Βρείτε τα”, μας λέει ειρωνικά.
  • Ξαφνικά όλοι είναι εναντίον μας. Αλλά, μας καθησυχάζει ο δημοσιογράφιξ, ο Αλέξης σκοπεύει να πάρει τηλέφωνο τους Αμερικανούς. Τα μεγάλα αφεντικά όλων. (Και του ΔΝΤ.) Εξοπλισμένος με τη νωπή εντολή και το καθαρό κούτελο θα τους πει να παρέμβουν για να βγούμε από το αδιέξοδο.
  • Τους παίρνει. Οι Αμερικανοί τον ακούν προσεκτικά. Ναι, βέβαια, συμφωνούν. “Είναι προς το καλό όλων να φτάσουμε σε συμφωνία το ταχύτερο. Γι’ αυτό και πρέπει να τα βρείτε.”
  • Τρύπα στο νερό. Πώς να τα βρούμε αφού δεν μπορούμε να τα βρούμε;
  • Ας δούμε τα πράγματα από πιο κοντά. Τα δεδομένα είναι αυτά. Ο δημοσιογράφιξ δεν ψεύδεται, τουλάχιστον δεν έχει τέτοια πρόθεση. Νομίζει πως βλέπει τα πράγματα καθαρά, he has the big picture: Οι “θεσμοί” θέλουν να συμφωνήσουν αλλά ένας από αυτούς, το ΔΝΤ, έχει διαφωνίες. Πετάγεται κι ο Σόιμπλε, αρπάζει την ευκαιρία, κι αρχίζει τα δικά του, πως αν δεν συναινέσει το ΔΝΤ, συμφωνία γιοκ. Ο καημένος ο Αλέξης, κοτζάμ νωπή εντολή, αναγκάζεται να κάνει την ανάγκη φιλοτιμία και αρχίζει να παρακαλάει τους Αμερικανούς. Εκείνοι το παίζουν ήξεις αφήξεις.
  • Σκληρή διαπραγμάτευση. Εθνική περηφάνεια. Κόκκινες γραμμές. Νωπή εντολή.
  • Το πρόβλημα, βέβαια, είναι πως ένα κρίσιμο κομμάτι του παζλ παραμένει εκτός συζητήσεως. Ο δημοσιογράφιξ τα εξηγεί όλα, αλλά δεν μας λέει *γιατί* σήκωσε μπαϊράκι το ΔΝΤ. Ίσως δεν το γνωρίζει καν. Υποθέτει κάτι, κι αρχίζει τα υπονοούμενα. Μας αφήνει να σκεφτούμε πως το ΔΝΤ τα έχει κάνει τσανάκια με τον Σόιμπλε και τη βρίσκει να μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Δεν το λέει αυτό σαφώς, ο δημοσιογράφιξ, το υπονοεί. Το επιβεβαιώνει τεχνηέντως με τον τρόπο που εισάγει την παράμετρο “Σόιμπλε”.
  • Το πρόβλημα είναι πως ο συλλογισμός του δημοσιογράφιξ είναι σχηματικός και προϋπήρχε στο μυαλό του. Δεν προκύπτει από τα δεδομένα. Ωστόσο ο δημοσιογράφιξ νομίζει πως τα δεδομένα τον “επιβεβαιώνουν”, και ετοιμάζει το ρεπορτάζ του. Είναι αποκαλυπτικό, με δραματική μουσική υπόκρουση. Λέξεις σκληρές. Σαν τα σφυριά.
  • “Βόμβα ΔΝΤ. Αδύνατη η Συμφωνία. Ειρωνείες Σόιμπλε: ‘Βρείτε τα’. Παρέμβαση ΗΠΑ.”
  • Ιδού η εθνική μας αφήγηση. Εμείς οι αθώοι, και για μιαν ακόμα φορά οι κακοί οι ξένοι που μας προδίδουν.
  • Και κανείς δεν κάνει τον κόπο να σκεφτεί λιγουλάκι παραπάνω γι αυτό το κομματάκι του παζλ που λείπει.
  • Αν το ΔΝΤ αποφάσισε να μουλαρώσει, θα έχει μάλλον τους λόγους του. Σωστά; Ποιοι να είναι αυτοί οι λόγοι; Ξέρουμε; Εγώ δεν ξέρω. Ούτε εσύ. Ούτε ο δημοσιογράφιξ. Κανείς μας δεν ξέρει.
  • Τι κάνουμε, λοιπόν;
  • Ανοίγουμε το γκουγκλ.
  • Το ανοίγουμε και βλέπουμε το εξής ενδιαφέρον:
  • Είναι θέμα καταστατικού. Το καταστατικό του ΔΝΤ *δεν* του επιτρέπει να συνεχίσει να συμμετέχει σε μια συζήτηση για το πρόγραμμα βοηθείας μας χώρας, αν υπάρχουν αμφιβολίες για την βιωσιμότητα του χρέους της χώρας αυτής.
  • Αχά. That makes sense.
  • Καθώς δεν έχω, ακόμα, πρόσβαση στο κινητό του κυρίου Υπουργού, όπου είναι όλα καταγεγραμμένα, επιτρέψτε μου, αγαπητοί μου, να επιστρατεύσω τη φαντασία μου. Ο δάλογος έγινε ως εξής.
  • Το ΔΝΤ έχει αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα του χρέους της Ελλάδας. Λέει λοιπόν στους άλλους (τους θεσμούς ντε!): “Ή διαγράφετε το χρέος της Ελλάδας ή εγώ φεύγω.”
  • “Μα πώς να το διαγράψουμε”, του λένε αυτοί. “Εν μέσω αξιολόγησης; Δεν γίνεται. Θα μας κόψουν τα αφτιά οι δικοί μας.”
  • “Μα, οι Έλληνες δεν δέχονται την αξιολόγηση. Δεν δεσμεύονται από τις καταστροφικές συμφωνίες των προηγουμένων, λένε.”
  • “Πράγματι, έτσι λένε. Οπότε συζήτηση για διαγραφή δεν μπορεί να γίνει τώρα. Δεν θα περάσει. Αφού τα βρούμε, κι αν.”
  • “ΟΚ, τότε. Αν είναι έτσι, εγώ να φεύγω”, αρχίζει πάλι το ΔΝΤ. “Δεν έχω μέλλον. Αλλά θα θυμάστε βέβαια πως αν φύγω θα πρέπει να μου αναπληρωθούν αυτά που έχω ήδη δώσει. Αυτό λέει το καταστατικό μου. Ταμείο είμαι, όχι ATM.”
  • “Ναι, θυμόμαστε.”
  • “Ωραία. Λοιπόν, ποιος θα ξηλωθεί;”
  • “Τι εννοείς, ποιος θα ξηλωθεί; Κανείς δεν θα ξηλωθεί. Κοίτα, Χριστινάκι, φύγε εσύ, μια που θέλεις να φύγεις, και τα βρίσκουμε αργότερα.”
  • “Παιδιά δεν γίνεται αυτό”, επιμένει το Χριστινάκι (ΔΝΤ), “το ξέρετε. Δεν μπορώ να φύγω και να μου χρωστάνε λεφτά. Δεν θα κλείνουν τα βιβλία μου. Θα πρέπει να γράψω ότι η χώρα χρεωκόπησε. Αυτό να κάνω;”
  • “Ωχ ωχ”, αγχώνονται οι άλλοι. “Όχι και χρεωκοπία βρε Χριστινάκι, τόσο κόπο έχουμε κάνει να την αποφύγουμε. Μη λες για χρεωκοπία, να σε χαρώ, γιατί θα μας πάρει όλους και θα μας σηκώσει. Πιπέρι.”
  • “Εντάξει παιδιά. Όχι χρεωκοπία. ΟΚ. Αλλά τότε δεν γίνεται να φύγω. Το καταστατικό μου με υποχρεώνει να μείνω.”
  • “ΟΚ. Μη φεύγεις. Κάτσε κάτω. Λοιπόν. Πού είχαμε μείνει;”
  • “Είχαμε μείνει”, ξαναρχίζει το Χριστινάκι, “εκεί που σας έλεγα ότι το χρέος της Ελλάδας είναι μη βιώσιμο. Αν δεν θέλετε να το διαγράψετε, κι εφόσον δεν θέλετε να φύγω, κάτι πρέπει να κάνουμε. Δεν ξέρω πώς θα το πάρουν εκεί στην Ελλάδα, αλλά κάπως πρέπει να γίνει για να αυξήσουν τα έσοδα. Αλλιώς δε βγαίνει.”
  • Τα μαθαίνει αυτά ο δημοσιογράφιξ, ετοιμάζει αποκαλυπτικό ρεπορτάζ. Επισημάνσεις καίριες. Λέξεις σκληρές. Σαν τα σφυριά.
  • “Βόμβα ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις. Λαγκάρντ: ‘Απαραίτητα νέα μέτρα’. Σόιμπλε: ‘Βρείτε τα με τους θεσμούς’. Κυβέρνηση: ‘Έχουμε νωπή εντολή και σαφείς κόκκινες γραμμές.'”
  • Και να ‘μαστε πάλι εκεί από όπου ξεκινήσαμε.
  • Εθνική περηφάνεια. Σκληρές διαπραγματεύσεις. Κόκκινες γραμμές. Νωπή εντολή.
  • Και κυρίως: Κοφτερή δημοσιογραφία.
  • Θα μου πείτε, ο δημοσιογράφιξ φταίει ή αυτοί που τον ακούνε (και τον πληρώνουν);
  • Έλα μου, ντε. Η κότα και το αβγό.

Σας ασπάζομαι,
Θείος Ακάκιος

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων