Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #050

Αγαπητοί μου,

  • Σήμερα λοιπόν μου μπήκε η ιδέα να σας ετοιμάσω πρωτοχρονιάτικο Καζαμία.
  • Την ιδέα μου την έβαλε στην πραγματικότητα η Κυρία Καίτη, βλέποντάς με να βγάζω την γραφομηχανή. “Καζαμία θα γράψεις;” με ρωτάει.
  • “Καζαμία γράφει;” ακούγεται από την κουζίνα η μητέρα της Εξαδέλφης.
  • “Ναι, τώρα, όλα τα είχαμε, ο Καζαμίας μας έλειπε” ακούστηκε από κάπου μέσα η Εξαδέλφη.
  • Ξαφνικά όλοι αρχίσαν να μιλάνε για τον Καζαμία. Οπότε μου ήρθε έμπνευση.
  • Μόνο ο ανιψιός παρέμενε σιωπηλός. Τον πρόσεξα με την άκρη του ματιού να τσιμπάει ένα ακόμα μελομακάρουνο και να συνεχίζει να διαβάζει κάτι στο τάμπλετ του.
  • Γενικώς για κάποιον λόγο σήμερα είχαμε πολυκοσμία στο σπίτι. Κατ’ αρχάς, οι καθ’ ύλην αρμόδιοι ήταν στην κουζίνα και ετοίμαζαν την βασιλόπιτα.
  • Μετά είχαμε τον ανιψιό, να εξολοθρεύει τα μελομακάρουνα.
  • Προσπαθούσαμε να τον συνετίσουμε, η Εξαδέλφη κι εγώ. Του φωνάζαμε. “Άσε καλέ κανένα μελομακάρουνο για τους άλλους.”
  • “Καλέ μην τρως μελομακάρουνα”, πεταγόταν κι η Μαιρούλα. “Παχαίνει.”
  • “Σιγά μην παχαίνει.”
  • “Παχαίνει, σου λέω, αφού το έγραφε στο ίντερνετ.”
  • Τέλος πάντων, να μην σας τα πολυλογώ, όλοι μέσ’ στο εορταστικό πνεύμα. Το κουδούνι να χτυπάει κάθε λίγο και λιγάκι για να μας πούνε τα κάλαντα, τα μελομακάρουνα να λιγοστεύουν με ραγδαίους ρυθμούς, και οι άλλοι στην κουζίνα, οι καθ’ ύλην αρμόδιοι όπως είπα, να αναρωτιούνται τι μπαχαρικά να βάλουν στην βασιλόπιτα ώστε να είναι, μεν, παραδοσιακή, αλλά να έχει και λίγο χαρακτήρα.
  • Κι εγώ να σκέφτομαι τον Καζαμία.
  • Για να πάρω ιδέες πήγα στις κούτες που έχουμε στο τρίτο πατάρι και άρχισα να ψαχουλεύω.
  • Έψαχνα κάτι παλιά τεύχη εκείνου του παλιού του περιοδικού στο οποίο δούλευα μέχρι πριν πέντε-τόσα χρόνια.
  • Πάνε κιόλας πέντε χρόνια! Άκουσον άκουσον. Τότε που αποκομμένος στο Πόρτο Γερμενό, λόγω των ακινητοποιημένων ταξιών και των άλλων κινητοποιημένων επαγγελματικών κλάδων, είχα αποφασίσει να κινητοποιηθώ κι εγώ, μεταφράζοντας τη θερινή μου ραστώνη ως ένδειξη αγωνιστικότητας και διεκδικητικού πνεύματος.
  • Τέλος πάντων, νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, που έλεγαν προ ημερών στην ΕΒΓΑ του κυρίου Κώστα.
  • Λοιπόν, βρίσκω που λέτε τα τεύχη που έψαχνα, κι έκατσα κατάχαμα να τα ξεφυλλίζω.
  • Τεύχος Ιανουαρίου 2000. Είχανε βάλει τότε έναν Καζαμία, και για κάποιο λόγο το θυμόμουν. Έκατσα να τον διαβάσω όλον. Τον υπέγραφαν από κοινού ένας άγνωστός μου (τότε) συνεργάτης (που εκ των υστέρων έμαθα πως σχετίζεται με τον Κύριο Εκδότη: έχουν το ίδιο όνομα) και κάποιος άλλος τον οποίο αγνοούσα τότε, και συνεχίζω να αγνοώ ακόμα. Ενεργητικά.
  • Επρόκειτο για Καζαμία ολόκληρου του 21ου αιώνα.
  • Αντιγράφω αποσπάσματα από κάποιες απ’ τις προβλέψεις του:
  • 2002, Απρίλιος: Εκτοξεύεται ο δορυφόρος KEO, ο οποίος είναι προγραμματισμένος να κάνει γύρους στο διάστημα και να επιστρέψει στη Γη μετά από 50.000 χρόνια. Μέσα στον δορυφόρο υπάρχει πλήθος πληροφοριών για την σημερινή Γη, τους κατοίκους της και τον πολιτισμό τους.
  • 2005, Νοέμβριος: Επιστήμονες της ΙΒΜ κατασκευάζουν τον “WiseGuy”, ένα πρωτότυπο νευρωνικό επεξεργαστή που χρησιμοποιεί ένα επαναστατικό υπολογιστικό μοντέλο. Εκπρόσωπος τύπου της IBM, εξηγεί πως “από τη στιγμή που του δίνεται ένα πρόβλημα, ο WiseGuy προσποιείται ότι δεν μπορεί να το λύσει, ταυτόχρονα όμως το εξετάζει από πολλές πλευρές, διατηρώντας πάντα μια απόσταση ασφαλείας. Τελικά, το πρόβλημα κουράζεται και παραδίνεται”.
  • 2012, Οκτώβριος: Ολοκληρώνεται με επιτυχία η αποστολή ειδικού δειγματοληπτικού διαστημοπλοίου στον Άρη, η συλλογή δειγμάτων από το έδαφος και την ατμόσφαιρα, και η επιστροφή του σκάφους στη Γη. Οι επιστήμονες ελπίζουν να απαντήσουν σε πολλά από τα ερωτήματά τους για τον ερυθρό πλανήτη, κυρίως για το αν υπήρξε κάποια στιγμή νερό στην επιφάνειά του.
  • 2016: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της χρονιάς αυτής διοργανώνονται στο Internet. Πρόκειται για τους πρώτους πραγματικά διαδραστικούς αγώνες. Ο καθένας μπορεί να “ζήσει” την εμπειρία οποιουδήποτε αγωνίσματος δοκιμάζοντας τις δυνάμεις του σε περιβάλλοντα εικονικής πραγματικότητας.
  • Έχει πλάκα να τσεκάρεις αναδρομικά παλαιότερες προβλέψεις για το μέλλον. Η πλάκα δεν έγκειται τόσο στο πόσο μέσα ή όχι έχουν πέσει οι προβλέψεις, ως τέτοιες, αλλά στην σύγκρισή τους με το τι συνέβη στην πραγματικότητα κατά τις στιγμές στις οποίες αναφέρονταν (οι προβλέψεις).
  • Να, πάρτε, για παράδειγμα την πρόβλεψη για τον Δορυφόρο KEO. Ίσως να μην το γνωρίζετε, αλλά πράγματι σκέψεις για έναν τέτοιο δορυφόρο υπάρχουν. Μόνο που δεν εκτοξεύτηκε τον Απρίλιο του 2002. Δεν έχει εκτοξευτεί ακόμα. Οι πιο πρόσφατοι σχεδιασμοί τοποθετούν την εκτόξευση στο 2017, με αναμενόμενη επιστροφή πράγματι σε 50.000 χρόνια. Πενήντα χιλιάδες χρονάκια. Ποιος ζει ποιος πεθαίνει μέχρι τότε.
  • Κατά τα άλλα, Απρίλιο του 2002 είχε μόλις ξεκινήσει ο δεύτερος πόλεμος του Κόλπου. Είχε μεσολαβήσει η 11η Σεπτεμβρίου, και λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου είχε ξεκινήσει η επέμβαση στο Αφγανιστάν.
  • Ωραία. Δορυφόρο σου ήθελε ο άλλος.
  • Άλλη πρόβλεψη: Νοέμβριος 2005, η IBM φτιάχνει τον WiseGuy, που απαντάει σε προβλήματα ταλαιπωρώντας τα μέχρι να παραδώσουν τα όπλα. Χιουμοριστική μεν η πρόβλεψη, αλλά ενδεικτική.
  • Πλάκα πλάκα, η IBM έφτιαξε πράγματι έναν τέτοιο υπολογιστή, μόνο που τον είπανε Watson και όχι WiseGuy. Το 2006 βρισκόταν ακόμα στις δοκιμές. Το 2011 μπόρεσε να παίξει στο Jeopardy και να νικήσει τους ανθρώπινους αντιπάλους του χωρίς πρόβλημα.
  • Πρόβλεψη: Οκτώβριος 2012. Αποστολή στον Άρη, συλλογή δειγμάτων, επιστροφή στην Γη.
  • ΟΚ, αποστολές στον Άρη έχουν πλέον γίνει αρκετές, αλλά επί του παρόντος δεν έχει ακόμα λυθεί το πρόβλημα τις επιστροφής. Μόνο στο σινεμά. Όμως το ερώτημα για το νερό στον Άρη έχει πια απαντηθεί: Φαίνεται ότι συνεχίζει να υπάρχει νερό ακόμα και σήμερα.
  • Όσον αφορά τους Ολυμπιακούς του ’16, ο Καζαμίας του Ιανουαρίου 2000, σοφά ποιώντας, δεν διακινδυνεύει να μας πει πού θα γίνουν. Δεν θα μπορούσε να φανταστεί τη Βραζιλία. Αλλά μας λέει πως θα γίνουν και στο ίντερνετ.
  • Τώρα, για αγώνες στο ίντερνετ, χλωμό το βλέπω, και όχι μόνο λόγω τεχνολογίας. Αλλά διαβάζω για Βραζιλία και βλέπω πως η οικονομία της χώρας είναι στα πρόθυρα της αβύσσου. Άκουγα προ ημερών πως η πρόεδρος Ντίλμα Ρούσεφ το παλεύει δεν το παλεύει να σταθεί στο ύψος των προ έτους προεκλογικών της υποσχέσεων που –υποσχέσεις που της διασφάλισαν μια δεύτερη θητεία. Οι Ολυμπιακοί φαντάζουν πλέον ως μια δυσάρεστη δέσμευση.
  • Μια που λέμε για προεκλογικές υποσχέσεις, θυμήθηκα κάτι άλλο.
  • Η άλλη ιδέα που είχα –εναλλακτική του Καζαμία– ήταν να μιλούσα για τη χρονιά που μας πέρασε. Δίκην ανασκόπησης.
  • Αποφάσισα να μην την κάνω.
  • Ή μάλλον, για να το πω πιο συγκεκριμένα: Αποφάσισα να μην κάνω ανασκόπηση επί τη βάσει συγκεκριμένων γεγονότων.
  • Για διάφορους λόγους — εκ των οποίων ο σημαντικότερος έχει να κάνει με τη δυσκολία μας ως παρατηρητών να αποφασίσουμε τι συνιστά γεγονός και τι όχι.
  • Να μου πείτε, αυτά τα έχω ξαναπεί.
  • “Λυπάμαι που σας το χαλάω”, έγραφα το Σεπτέμβριο του 2014, τεύχος 36, “αλλά καθαρά γεγονότα, ως τέτοια, *δεν υπάρχουν*. Υπάρχουν μόνο ερμηνείες. Και κάθε ερμηνεία εμπεριέχει ήδη μιαν άποψη για το πώς έχουν τα πράγματα. Κάθε ερμηνεία είναι ήδη μια θεωρία (υπό την έννοια ότι εντάσσεται ήδη σε ένα πλαίσιο κατανόησης του πεδίου στο οποίο λαμβάνει χώρα το φαινόμενο).”
  • ΟΚ. Nothing new. Ανθρώπινος περιορισμός και τα σκυλιά δεμένα.
  • Θα περίμενα, λοιπόν, κάτι. Θα περίμενα να έχουμε πλέον κάποια επίγνωση αυτού του περιορισμού, και να τον θυμόμαστε όταν ετοιμαζόμαστε να κατακεραυνώσουμε το συνομιλητή μας κάθε φορά που διαφωνούμε.
  • Θα περίμενα, ας πούμε, και θα ήλπιζα, να είμαστε λιγότερο έτοιμοι να χαρακτηρίσουμε τον άλλο ως άσχετο / νεοφιλελέ / προσκυνημένο / γερμανοτσολιά / μνημονιακό, κ.λπ., όταν λέει κάτι που δεν μας αρέσει ή μας φαίνεται λάθος.
  • Αγαπητοί μου,
  • Ο τρόπος με τον οποίο έγινε ο δημόσιος διάλογος μέσα στο τελευταίο δωδεκάμηνο με τάραξε, με απογοήτευσε, και με πλήγωσε βαθύτατα. Προσωπικά το λέω. Προσωπικά το εννοώ.
  • Με πλήγωσε άσχημα. Ούτε μπορώ, ούτε θέλω να το κρύψω. Άλλωστε ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει.
  • Η διαφωνία αγαπητοί μου είναι μέσα στο παιχνίδι. Ακόμα και η έντονη διαφωνία. Αλλά άλλο διαφωνία και άλλο να βγαίνει ο άλλος και να σε προσβάλλει πως είσαι αφελής ή κάνεις τον αφελή όταν λες τη γνώμη σου για το “ηρωικό” δημοψήφισμα και η γνώμη σου είναι διαφορετική από τη δική του.
  • Άλλο διαφωνία κι άλλο να σε περιφρονεί ο άλλος με τη σιγουριά των δέκα σοφών της αρχαιότητας, όταν δεν ερμηνεύεις με το δικό του τρόπο το τάδε ή το δείνα “αντικειμενικό” και “αδιαμφισβήτητο” συμβάν.
  • Άλλο διαφωνία κι άλλο να μην κάνει ο άλλος καν τον κόπο να σου απαντήσει σε κάτι που του λες…
  • Αυτά δεν είναι διαφωνίες, αγαπητοί μου. Αυτά είναι bullying. Bullying εξ αριστερών.
  • Λοιπόν, ένα πράγμα με δίδαξε το 2015, που λέτε. Με δίδαξε πόσο εύκολα περνάς από το ένα στο άλλο: από τη συζήτηση στο bullying.
  • Τώρα θα μου πείτε, το χρειαζόμουν αυτό το μάθημα; Δεν νομίζω.
  • Τέλος πάντων. Ό,τι έγινε, έγινε. Ας πάει στο καλό.
  • Σας εύχομαι καλή χρονιά.

Σας ασπάζομαι,
Θείος Ακάκιος

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων