Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #051

Αγαπητοί μου,

  • Κινητικότητα σήμερα στο σπίτι και σας γράφω στα γρήγορα.
  • Προ ολίγου είχε έρθει ο κύριος Κώστας από την Έβγα για να αφήσει ένα βίντεο.
  • Βίντεο, ναι. (Γιου νόου, βίντεο; Από εκείνα με τις βιντεοκασέτες;)
  • Το έφερε σε μια αρχαία σακούλα από το Μινιόν και το άφησε στο τραπέζι. Σε μια άλλη σακούλα έχει φέρει δύο βιντεοκασέτες. Τετράωρες απ’ ό,τι μας εξήγησε.
  • Καταφέρνει και τις βρίσκει, κοψοτιμής λέει, από έναν προμηθευτή του που έχει τα κατάλληλα κονέ και μπορεί να σου βρει οτιδήποτε.
  • “Πάντως βρίσκεις. Άμα θέλεις, βρίσκεις”, μου είπε μειλίχια, βλέποντας το ανήσυχό μου βλέμμα. “Δεν υπάρχει πρόβλημα.”
  • Αυτό που ο κύριος Κώστας ξέχασε να φέρει, είναι το καλώδιο για να συνδέσουμε το βίντεο με την τηλεόραση. Έφυγε για να το φέρει.
  • Περιμένοντάς τον, όλοι είμαστε απασχολημένοι με κάτι.
  • Εγώ σας γράφω την επιστολή. Η μητέρα της Εξαδέλφης, που είναι ινδουίστρια, και η Κυρία Καίτη, ετοιμάζουν στην κουζίνα καυτερά σαμοσάκια λαχανικών, κοτομπουκιές με κάρυ, και πανήρ με σπανάκι. Η Εξαδέλφη είναι κάπου εδώ γύρω και δεν συμμετέχει ιδιαίτερα, και η Μαιρούλα προσπαθεί να συνδεθεί με το Σκάιπ αλλά κάτι έχει συμβεί σήμερα και το ίντερνετ σέρνεται.
  • Τελευταία Κυριακή του Ιανουαρίου, που λέτε, και έχουμε αποφασίσει να τιμήσουμε την επέτειο με βραδιά βίντεο, ινδικό μπουφέ και σάλατ μπαρ.
  • Η έμπνευση μάς ήρθε από τις αφίσες που έχουν γεμίσει την Αθήνα, για την εκδήλωση στο τάε κβον ντο.
  • “Ένας Χρόνος Μάχη — Προχωράμε”, και τα λοιπά. Θα τις έχετε δει, δεν μπορεί.
  • Α, όλα κι όλα, η φτώχια θέλει καλοπέραση.
  • Η Μαιρούλα, την είχε πιάσει το αγωνιστικό της, έλεγε να πάει. Η Κυρία Καίτη, από την άλλη, ανησυχούσε και δεν ήθελε να την αφήσει. Τελικά ο καυγάς αποφεύχθηκε όταν έπεσε η ιδέα της βιντεοβραδιάς.
  • Που λέτε, αποδεικνύεται πως ο κύριος Κώστας έχει αρχείο βιντεοκασετών με όλες τις βραδιές αποτελεσμάτων εκλογών από το 2000 και μετά. Το άκουγα που το ‘λεγε προ ημερών στην ομήγυρη και δεν το πίστευα. Τις έχει όλες, εθνικές εκλογές από 2000 και μετά, βιντεογραμμένες. Real time.
  • Ξεκινάει να γράφει από τα πρώτα έξιτ πολ, μετά τα αποτελέσματα έτσι ως έρχονται, τις συζητήσεις, τις συνεντεύξεις και τα λοιπά. Επί όσο πάρει. Συνήθως δύο τετράωρες βιντεοκασέτες. Καμιά φορά και τρεις.
  • Έτσι έκανε πέρσυ. Η ιστορική νίκη του λαού απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα είναι μαγνητοσκοπημένη και έτοιμη για όποιον ενδιαφέρεται να αναθερμάνει τα αγωνιστικά του πιστεύω.
  • Με το που έπεσε, λοιπόν, η ιδέα, στείλαμε στην Έβγα την Κυρία Καίτη με τη Μαιρούλα να κανονίσουν τις λεπτομέρειες, και η συμφωνία έκλεισε.
  • Ο Κύριος Κώστας θα βάλει βίντεο και βιντεοκασέτες (το καλώδιο ξέχασε, αλλά το φέρνει τώρα) κι εμείς θα βάλουμε Ινδικό μπουφέ και σπίτι. Λευκές μπύρες ρυζιού Χαντία αγοράσαμε από το ινδονησιακό σουπερμάρκετ στη γωνία, που τις φέρνει απευθείας από το Μάντγια Πραντές. Από εκεί αγοράσαμε και κρακεράκια ρυζιού (για τις πίκλες τσίλι) και μείγμα Τσάνα Χουρ για σνακ.
  • Γενικώς είμαστε πανέτοιμοι να χαιρετίσουμε εορταστικά την εορταστική αυτή εορτή.
  • Ειδικά το Τσάνα Χουρ θα το σερβίρουμε με ψιλοκομμένο κρεμμύδι μαϊντανό και μπόλικο γιαούρτι, γιατί καίει σαν την κόλαση. Ελπίζω να βοηθήσει και η μπύρα ρυζιού.
  • Τέλος πάντων, το σκεφτήκαμε ψύχραιμα: Αν είναι να ανάψεις από κάτι καλύτερα να ανάψεις από το Τσάνα Χουρ, παρά από την συζήτηση.
  • Θα ήθελα πάντως –αν με ρωτήσετε θα το παραδεχτώ– θα ήθελα να μπορούσαμε να κάνουμε μια σοβαρή, και ψύχραιμη κατά το δυνατόν, συζήτηση για όσα συνέβησαν στην Ελλάδα τους τελευταίους 12 μήνες.
  • Θα το ήθελα –αλλά μοιάζω να είμαι ο μόνος που το θέλει. Όλοι είναι πλέον περιχαρακωμένοι πίσω από εκατέρωθεν γραμμές Μαζινό και δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους.
  • Θα θυμάστε, σας τα έλεγα και την περασμένη φορά. Ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας leaves much to be desired που λένε και οι κουτόφραγκοι.
  • Έχουμε μάλιστα φτάσει σε ένα σημείο που και μόνο το να θέσεις θέμα διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων σε κατατάσσει αυτομάτως στο στρατόπεδο των φιλελέδων, των ευροφλώρων, και του ακραίου κέντρου. Κι αν όχι αυτομάτως, σίγουρα πάντως νομοτελειακά.
  • Διότι, βέβαια, τι άλλο θα ήσουν αν όχι φιλελεύθερο θατσερικό γουρούνι, ή αφελής ηλίθιος, αν αρνείσαι να δεις ότι το μεγάλο κεφάλαιο και το 1% έχουν εξαπολύσει κατά μέτωπον επίθεση σε κάθε κατάκτηση του εργατικού κινήματος, με στόχο να καταργήσουν κάθε έννοια κοινωνικού κράτους.
  • Αν μάλιστα ζητήσεις διευκρινίσεις και κάνεις το λάθος να επισημάνεις πως –ανεξαρτήτως του ενδεχόμενου να υφίσταται όντως επίθεση το κοινωνικό κράτος εκ μέρους του μεγάλου κεφαλαίου και του 1%– το πρόβλημα της Ελλάδας είναι διαφορετικό, πως στην Ελλάδα ούτως ή άλλως δεν υπήρχε κοινωνικό κράτος (τουλάχιστον με την έννοια που υπάρχει στην Ευρώπη), και ότι, strictly speaking, δεν τίθεται θέμα κατάργησής του, θα σε κοιτάξουν με απέχθεια και οίκτο.
  • Αν τελικά κάνουν τον κόπο να σου απαντήσουν, θα σου πούνε ότι κάθε χώρα είναι διαφορετική, και πως, εν πάση περιπτώσει, αυτό που είχαμε στην Ελλάδα, *αυτό* έχουν βάλει στο στόχαστρο, το μεγάλο νεοφιλελεύθερο πείραμα γίνεται στα κεφάλια μας, τυφλός είσαι και δεν το βλέπεις;
  • Θα απαντήσεις βέβαια πως δυσκολεύεσαι να το δεις, γιατί ξέρεις πως άλλο πράγμα το κόστος του κοινωνικού κράτους, και άλλο πράγμα το κόστος του κράτους γενικά. Θα τους πεις πως αν ακόμα και σήμερα το κόστος της κακοδιαχείρισης και της διαφθοράς στο Ελληνικό κράτος ανέρχεται στα 33 δισεκατομμύρια ετησίως (γκουκλ!), τότε, κατά τη γνώμη σου, καλώς κάνουν οι ευρωπαίοι και αρνούνται να συνεχίσουν να το χρηματοδοτούν, και μας ζητούν να λάβουμε τα μέτρα μας. Κι ότι στο χέρι μας είναι να αποφασίσουμε τι να κάνουμε.
  • Θα σε κοιτάξουν με συγκρατημένη οργή ανάκατη με αηδία και θα σου πούνε για τις αυτοκτονίες και τα παιδιά που πεινάνε στα σχολεία.
  • Ή μάλλον όχι. Δεν θα σου πούνε για τις αυτοκτονίες και τα παιδιά που πεινάνε στα σχολεία, γιατί πλέον πνέει άλλος αέρας στη χώρα τους τελευταίους 12 μήνες και οι αυτοκτονίες έχουν κοπεί με το μαχαίρι. Χώρια που τα παιδιά δεν πεινάνε πλέον.
  • Οπότε δεν θα σου απαντήσουν καν.
  • Γιατί; Δεν ξέρω. Υποθέτω πως θεωρούν ότι δεν έχει νόημα να απαντάει κανείς σε κάποιον που από άγνοια, αφέλεια ή συμφέρον αρνείται να δει πως το πρόβλημα του καπιταλισμού είναι δομικό και πως η κρατική διαφθορά είναι ένα πρόσκαιρο σύμπτωμα, ένα επιφαινόμενο. Υποθέτω πως πιστεύουν πως όταν εμμένει κανείς στη διαφθορά, στην κακοδιαχείριση και στη φοροδιαφυγή, συμβάλλει όχι στη λύση του προβλήματος της Ελλάδας, αλλά στη διαιώνισή του.
  • Υποθέτω πως θα έχουν στο μυαλό τους κάποια “μεγάλη εικόνα”, που τους βοηθάει να ερμηνεύσουν την εμμονή στα 33 δις της διαφθοράς του δημόσιου τομέα, ως αυτό που πραγματικά είναι: Μια ψευδο-μεταρρυθμιστική φενάκη, μια νεοφιλελεύθερη παγίδα, ένα θατσερικό άλλοθι, μια κερκόπορτα που θα οδηγήσει στην ήττα του εργατικού κινήματος, στην εξαθλίωση της αγροτιάς και στο ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας (όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά).
  • Υποθέτω πως είναι η ίδια “μεγάλη εικόνα” που τους επιτρέπει να αγνοούν τις ηρωικές τελετές για τα 3210 χρόνια από τον Τρωικό Πόλεμο, ή τους κάθε λογής ξαδέλφους και κουμπάρους που τοποθετούνται ως μετακλητοί εδώ κι εκεί.
  • Μπροστά στη μεγάλη εικόνα όλα όσα θα μπορούσα να πω είναι λεπτομέρειες. Θα έπρεπε να το ξέρω, ο αφελής. Τις προάλλες, στην Έβγα, μου το είπαν καθαρά. “Άνοιξε τα μάτια σου”, μου είπανε. “Έχεις χάσει την επαφή σου με την κοινωνία.”
  • Γι’ αυτό, που λέτε, και συμφώνησα με την ιδέα να οργανώσουμε απόψε εκλογική βραδιά. Για να ξαναβρώ την επαφή μου με την κοινωνία.
  • Λοιπόν. Έχουμε μαζευτεί όλοι. Ο κύριος Κώστας με το καλώδιο είναι εδώ και πλέον έχουμε βίντεο. Έχουμε βάλει τις κασέτες να γυρίσουν στην αρχή, και περιμένουμε να σερβίρουμε την μπύρα ρυζιού με το που αρχίσουν τα έξιτ πολ.
  • Ελπίζω μόνο να λειτουργεί το fast forward.

Σας ασπάζομαι,
Θείος Ακάκιος

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων