Το προφίλ μας στο Google Plus
0

Σνέιλ Μέιλ — Επιστολή #054

Αγαπητοί μου,

  • Μία από τα ίδια. Πραγματικά. Σαν να μην έχει περάσει μια μέρα.
  • Έχουν περάσει βέβαια μέρες, δεν είναι ότι δεν έχουν περάσει — αλλά πόσες; Θα σας γελάσω.
  • Υποθέτω πως εξαρτάται από το πώς το μετράει κανείς.
  • 302.
  • Το γράφω μια και θέλετε αριθμό. Και ολογράφως. Τριακόσιες δύο μέρες.
  • Στην κουζίνα γίνεται βέβαια χαμός. Ετοιμάζουν διάφορα μεζεδοειδή φιούζιον οριεντάλ, αλλά όχι τόσο καυτερά γιατί διαμαρτυρήθηκε ο κύριος Κώστας.
  • Το βίντεο μας το έφερε από χτες, μαζί με το καλώδιο αυτή τη φορά, και μάλιστα τσέκαρε και τις συνδέσεις.
  • Γενικώς από οπτικοακουστικής πλευράς είμαστε εξοπλισμένοι.
  • Τη βιντεοκασέτα την πήρε μαζί αλλά θα την ξαναφέρει το απόγευμα. Να υποθέσω πως δεν μας εμπιστεύεται; Τέλος πάντων.
  • Έχουμε οργανώσει, που λέτε, βραδιά γιούρογκρουπ και –χρονιάρες μέρες που είναι– θα το ξεφαντώσουμε.
  • Τι θα πει, “χρονιάρες μέρες”; Πάλι θα τα λέμε; Του Αγίου Χριστοφόρου. Πολιούχος Αγρινίου, προστάτης χωραφιών, αμπελώνων, αυτοκινητιστών, οδοιπόρων, αλλά και του Σώματος Εφοδιασμού-Μεταφορών του στρατού. Όλα κι όλα.
  • Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα.
  • Το σκεφτόμασταν βέβαια να την εορτάσουμε, του Αγίου Χριστοφόρου, ούτως ή άλλως, αλλά όταν συνειδητοποιήσαμε προ ημερών πως πέφτει ανήμερα του Γιούρογκρουπ τα σχέδια άλλαξαν.
  • Η Μαιρούλα μας ρωτάει από το πρωί με ποιο τραγούδι συμμετέχουμε φέτος, αλλά την κρατάμε σε εγρήγορση. Δεν της λέμε.
  • “Μα καλά κι αυτοί”, να απορεί. “Γιουροβίζιον δευτεριάτικα, πού ακούστηκε;”
  • “Δευτεριάτικα, τι νόμιζες;” να της λέει ο ανιψιός για να την πικάρει. “Προς τιμήν του νέου Δημάρχου του Λονδίνου που είναι Μουσουλμάνος.”
  • “Α, ναι; Γιατί;”
  • “Γιατί είναι αργία. Οι Μουσουλμάνοι έχουν την αργία τους τη Δευτέρα. Αντί για Κυριακή (που την έχουν οι Χριστιανοί) και Σάββατο (που την έχουν οι Εβραίοι), οι Μουσουλμάνοι την έχουν Δευτέρα.”
  • “Α, ναι; Εγώ νόμιζα πως την έχουν Παρασκευή.”
  • “Όχι παιδί μου, Παρασκευή πάνε στο Τζαμί. Η Παρασκευή είναι μέρα προσευχής για τους πιστούς Μουσουλμάνους. Η κοσμική αργία είναι τη Δευτέρα.”
  • Έτσι που λέτε, αγαπητοί μου. Ετοιμαζόμαστε για μια βραδιά με μεζεδάκια φιούζιον οριεντάλ, όχι τόσο καυτερά, και οπτικοακουστικό υλικό από τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος πέρσι τον Ιούλιο.
  • Ο κύριος Κώστας θα μας φέρει τις σχετικές κασέτες από την πολύτιμη συλλογή του, και γενικώς θα περάσουμε μια χαρά. Γιούρογκρουπ θες; Θα του δώσουμε να καταλάβει.
  • Το μόνο “πρόβλημα” είναι πως τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος δεν είχαν κρατήσει και τόσες πολλές ώρες.
  • Ο περήφανος λαός είχε αποφασίσει στο τσάκα τσάκα και μέσα στο μισάωρο ξέραμε τι μας περιμένει.
  • Τώρα που το σκέφτομαι, θα μπορούσαμε να οργανώσουμε εορταστική επέτειο για τις πρώτες 17 ώρες στην εργασιακή πορεία του Πρωθυπουργού.
  • Τι απορείτε. Πρωθυπουργός, ναι. Τι νομίζατε, έτσι; Χωρίς πρωθυπουργό; Τι είμαστε; Βέλγοι είμαστε ή Ισπανοί. Όλα κι όλα.
  • Τέλος πάντων. Ο μόνος λόγος που δεν το αποφασίσαμε έτσι είναι πως ο κύριος Κώστας δεν έχει βιντεοκασέτες από τις 17 εκείνες ώρες. Δεν ξέρω αν το έδειχνε και η τηλεόραση βέβαια. Ή το ίντερνετ.
  • Πλάκα πλάκα, πλάκα θα είχε να βάζαμε καμιά web cam να βλέπουμε τι συμβαίνει σε αυτά τα περιβόητα τα γιουρογκρούπ. Όχι κρυφή, όχι. Φανερή. Με ενεργοποίηση φωνής ή κίνησης. Να θέλει ο τάδε ή ο δείνα Πρωθυπουργός να σηκωθεί για λίγο, να ξεμουδιάσει βρε αδελφέ, να ενεργοποιείται το TCP/IP και να τον παίρνει χαμπάρι όλο το ίντερνετ.
  • Τέλος πάντων. Ας σοβαρευτούμε λίγο. Θα αρκεστούμε στις βιντεοκασέτες του κυρίου Κώστα, με το δημοψήφισμα.
  • Για φέτος. Για του χρόνου, θα δούμε. Μπορεί να έχει γίνει και άλλο δημοψήφισμα. Γιατί όχι.
  • Λοιπόν. Θα είμαστε όλοι εδώ. Μέχρι και ο ανιψιός που μας ήρθε για τις άγιες μέρες του Πάσχα και έκτοτε έχει ξεμείνει. Κοιμάται στρωματσάδα στο σαλόνι και μας έχει κάνει το σπίτι άνω κάτω αλλά προσπαθούμε να μην το κάνουμε θέμα.
  • Τον ρωτάγαμε –διακριτικά, για να μη στεναχωρηθεί– πότε σκέφτεται να αναχωρήσει αλλά αυτός παραμένει ηθελημένα ασαφής.
  • Σήμερα μας έλεγε πως θα περιμένει να φύγει όταν φύγει και το Άγιο Φως.
  • “Τι εννοείς;” τον ρώτησε η κυρία Καίτη θορυβημένη. “Το Άγιο Φως δεν φεύγει ποτέ. Μας έρχεται κάθε χρόνο, μας φωτίζει, και μετά μένει μαζί μας. Δεν προβλέπεται να ξαναφύγει.”
  • “ΟΚ, ό,τι πείτε”, ήταν η ασαφής απάντηση του ανιψιού, και πρέπει να πω πως με προβλημάτισε λίγο.
  • Θα τον πάρω κατά μέρος κάποια στιγμή να τον ρωτήσω πώς τα περνάει εκεί στα ξένα. Κουρασμένος μου φαίνεται. Κι αυτή η γυαλάδα στο μάτι του, δεν μου μοιάζει για πολύ καλό.
  • Τέλος πάντων, να ξαναγυρίσω στα δικά μας, η κατάσταση είναι όπως την ξέρετε.
  • Διαπραγμάτευση και διαπραγμάτευση.
  • Ούτε πλάκα δεν μπορείς να κάνεις πλέον. Δεν γελάει κανείς. Ούτε συζητάει.
  • “Πού έχουν κρυφτεί όλοι εκείνοι που τους έβγαζαν όλους γερμανοτσολιάδες;” ρωτούσε κάποιος προ ημερών στην Έβγα του κυρίου Κώστα.
  • “Μην βιάζεσαι”, του απάντησε κάποιος άλλος. “Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.”
  • Δεν είχα δώσει σημασία, ούτε κατάλαβα τι εννοούσε με την αχλάδα, αλλά να, τις προάλλες που προσπάθησα να περάσω από τον Εθνικό Κήπο, δεν τα κατάφερα.
  • Ούτε γάτα δεν περνούσε. Φρούριο. Όχι μόνο ο Εθνικός κήπος. Η όλη ευρύτερη περιοχή. Η Ηρώδου του Αττικού. Κοτζάμ Ηρώδου Αττικού. Να μην περνάει κουνούπι.
  • Θυμάμαι τότε που κυβερνούσαν ακόμα οι άλλοι, οι μνημονιακοί τέλος πάντων, και μου κακοφαινόταν που είχαν κλείσει το Ζάππειο και δεν μπορούσες να περάσεις. Σε όλους κακοφαινόταν.
  • Τότε ήταν λόγω της Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ.
  • Τώρα τι είναι; Υποθέτω λόγω του ότι έχουμε κυβέρνηση.
  • Ηρώδου Αττικού; Καμία σχέση. Σαν την πράσινη ζώνη της Βαγδάτης ένα πράγμα.
  • Αγαπητοί μου,
  • Αν αυτά που σας γράφω σήμερα σας φαίνονται ελαφρώς ασυνάρτητα, μην απορείτε. Δεν είστε μόνοι. Κι εμένα ασυνάρτητα μου φαίνονται.
  • Αλλά να, μετά από τόσες προσπάθειες που έχω κάνει ο χριστιανός να μιλήσω σοβαρά για όσα γίνονται, να συζητήσω βρε αδελφέ, και μετά από τόσες φορές που έχω φάει πόρτα, είδα και απηύδησα.
  • Μου λέει ένας φίλος προ ημερών, από εκείνους που σε κατακεραύνωναν με το αριστερόμετρο (TM) κάθε φορά που ξέφευγες από την επίσημη αντιμνημονιακή γραμμή, μου λέει λοιπόν, “Οι ιδέες μας ηττήθηκαν. Πολλοί από εμάς έχουμε αποσυρθεί πλέον από τον δημόσιο διάλογο. Είναι μια περίοδος περισυλλογής. Ας μας επιτραπεί η σιωπή.”
  • Ποια σιωπή βρε αμνέ; Ποιες ιδέες ηττήθηκαν; Ποιες ακριβώς; Που ετοιμάζονταν να κάνουν ντου στο νομισματοκοπείο; Που πηγαίνανε με τα φαντεζί πουκάμισα και τα νταούλια στο παζάρι και περίμεναν να αρχίσουν οι αρκούδες τον χορό; Που δεν φοράνε γραβάτα;
  • Ποιες ακριβώς ιδέες ηττήθηκαν; Που δεν έχουμε ως χώρα βρακί να φορέσουμε και πάνε οι πανέξυπνοι να κάνουν εκβιαστική διαπραγμάτευση με διαρροές; Αυτές οι ιδέες ηττήθηκαν;
  • Για να ξέρω, γιατί κατά τα άλλα το Άγιο Φως και πάλι με το αεροπλάνο μας ήρθε.
  • Ήρθε να μας φωτίσει, εν όψει του γιούρογκρουπ. Καμιά ήττα δεν διακρίνω εδώ.
  • Χώρια που κάθε που σκίζουμε ένα μνημόνιο πετάγονται δύο.
  • Σαν τον μίκυ μάους την έχουμε πατήσει.
  • Είμαστε αισίως στα τέσσερα. Α, όλα κι όλα. Είμεθα large εμείς.
  • Πρώτα υπογράφουμε σαν να μην υπάρχει αύριο, μετά κάνουμε το μαύρο άσπρο, μετά καταγγέλλουμε τον εκβιασμό, και μετά μένουμε να αναλογιζόμαστε σκυθρωποί τις ιδέες που ηττήθηκαν.
  • Α, και σιωπηλοί.
  • Se non è vero è ben trovato.
  • Masterclass, όχι αστεία.

Σας ασπάζομαι,
Θείος Ακάκιος

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων