Το προφίλ μας στο Google Plus
0

openSUSE Leap 15.0: Πώς αναβαθμιζόμαστε ζωντανά, ξεκινώντας από το Leap 42.3

Από την έκδοση 42.1 του openSUSE Leap έχουμε αποκτήσει μια ευχάριστη συνήθεια: Στο workstation και στα δύο laptop που χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά, κάθε φορά που βγαίνει νέα έκδοση του Leap δεν την εγκαθιστούμε ξεκινώντας από μηδενική βάση. Αντίθετα, αναβαθμίζουμε το τρέχον σύστημα στο καινούργιο Leap — και μάλιστα ζωντανά.

Με αυτό το “ζωντανά” εννοούμε ότι η αναβάθμιση γίνεται χωρίς επανεκκίνηση αλλά μέσα από την αμέσως προηγούμενη έκδοση του Leap, καθώς τη χρησιμοποιούμε. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η νέα έκδοση του openSUSE Leap, η 15. Σε πρώτη ανάγνωση η αρίθμηση είναι κάπως παράξενη, αφού οι τρεις προηγούμενες εκδόσεις ήταν οι 42.1, 42.2 και 42.3. Πώς λοιπόν μας προέκυψε τώρα αυτό το “15”; Όπως φανταζόσαστε, όχι τυχαία. Αντίθετα, επιλέχθηκε ώστε να καταδεικνύεται η ευθυγράμμιση του νέου Leap με το καινούργιο SUSE Linux Enterprise 15. Πράγματι, ανέκαθεν τα δύο λειτουργικά είχαν κοινή καταγωγή και το Leap δεχόταν τα security patches που προορίζονταν για το SLE. Αυτή η εξαιρετική παράδοση συνεχίζεται και, επιπρόσθετα, για πρώτη φορά ο χρήστης του Leap 15 έχει δυνατότητα για ομαλή αναβάθμιση στο SLE 15 — αν κι όποτε το θελήσει, φυσικά.

Σε άλλα χαρακτηριστικά του Leap 15, τα οποία το κάνουν να ξεχωρίζει από τις προηγούμενες εκδόσεις του openSUSE, συγκαταλέγονται η υποστήριξη του Wayland display server (για την εκδοχή της διανομής με το GNOME), η στροφή στο FirewallD, η καινούργια βιβλιοθήκη libstorage-ng για το YaST (καλύτερη διαχείριση δίσκων, κατατμήσεων και volumes), καθώς και η δυνατότητα για server-oriented εγκατάσταση με υποστήριξη atomic updates. Μπορείτε να μάθετε πολλά περισσότερα για το νέο Leap από το επίσημο portal, καθώς και να κατεβάσετε την εκδοχή της διανομής που προτιμάτε.

Στρατηγική ζωντανής μεταμόρφωσης από το 42.3 στο Leap 15
Προκειμένου ν’ αναβαθμίσουμε τις τρεις εγκαταστάσεις του Leap 42.3 που μέχρι πρότινος χρησιμοποιούσαμε, δεν χρειάστηκε να κατεβάσουμε κάποιο ISO. Για κάθε ενδιαφερόμενο, λοιπόν, δείχνουμε πώς ένα σύστημα με openSUSE Leap 42.3 μεταμορφώνεται (αναβαθμίζεται) ζωντανά στην έκδοση Leap 15. Επιγραμματικά, η διαδικασία που ακολουθούμε χωρίζεται σε πέντε στάδια.

  • Στάδιο 1. Σημειώνουμε τα URIs (Uniform Resource Identifier) όλων των repositories που χρησιμοποιούμε στην εγκατάσταση του Leap 42.3.

  • Στάδιο 2. Φροντίζουμε ώστε το Leap 42.3 να είναι πλήρως ενημερωμένο και μετά αφαιρούμε όλα τα repositories ανεξαιρέτως.

  • Στάδιο 3. Προσθέτουμε νέα βασικά repositories (θα εξηγήσουμε σε λίγο ποια είναι αυτά), τα οποία αφορούν στο Leap 15.

  • Στάδιο 4. Φρεσκάρουμε τα νέα repositories κι αναβαθμίζουμε το σύστημα με βάση αυτά.

  • Στάδιο 5. Προσθέτουμε τυχόντα έξτρα repositories (το στάδιο αυτό είναι προαιρετικό).

Στη συνέχεια δείχνουμε, αναλυτικά και βήμα προς βήμα, όλες τις εργασίες καθενός εκ των πέντε αυτών σταδίων.

Προσοχή, Attention, Achtung, Atención — και βεβαίως Athygli: Η μέθοδος ζωντανής ή αλλιώς online αναβάθμισης που ακολουθεί ισχύει μόνο όταν έχουμε το openSUSE Leap 42.3 και θέλουμε να πάμε στο Leap 15. Αν έχετε προηγούμενη έκδοση του Leap (μάλλον απίθανο, αλλά ποτέ δεν μπορείς να είσαι 100% σίγουρος), αναβαθμιστείτε πρώτα (σταδιακά) στην έκδοση 42.3 και μετά περάστε στη 15.

Backup έχετε; Κανένα σύστημα δεν είναι εντελώς ίδιο με κάποιο άλλο –ακόμη και δύο κλώνοι έχουν την τάση να απομακρύνονται μεταξύ τους–, οπότε νομίζουμε πως είναι περιττό να σημειώσουμε ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά, η όλη διαδικασία της αναβάθμισης να αποτύχει κι εσείς να βρεθείτε με ένα σύστημα που στην ουσία είναι άχρηστο. Πριν προχωρήσετε, λοιπόν, βεβαιωθείτε ότι έχετε ένα καλό backup της δουλειάς ή/και των αρχείων που απλά δεν μπορείτε να χάσετε. Προαιρετικά, πριν αναβαθμίσετε έναν φυσικό υπολογιστή πειραματιστείτε πρώτα σε VM.

Στάδιο 1, καταγραφή repository URIs
Προκειμένου να δούμε όλα τα repositories του συστήματος και τα αντίστοιχα URIs, πληκτρολογούμε zypper lr -u.

Λίστα με όλα τα repositories και αντίστοιχα URIs του υπό αναβάθμιση συστήματος.

Λίστα με όλα τα repositories και αντίστοιχα URIs του υπό αναβάθμιση συστήματος.

Στο σύστημα της παρουσίασής μας υπάρχουν επτά διαφορετικά repositories. Σημειώνουμε κάπου όλα τα URIs, ενδεχομένως μαζί με αντίστοιχες περιγραφές ώστε να είναι εύκολο να διακρίνουμε σε ποιο repository αντιστοιχεί ποιο URI. Σε κάθε εγκατάσταση του openSUSE, συνήθως υπάρχουν τέσσερα τουλάχιστον repositories: ένα με πακέτα Open Source (OSS repository), ένα με αναβαθμίσεις για τα πακέτα OSS (OSS updates repository), ένα με πακέτα που αντιστοιχούν σε λογισμικό που δεν είναι Open Source (Non-OSS repository), καθώς κι ένα με τις αναβαθμίσεις για τα πακέτα Non-OSS (Non-OSS update repository). Παρεμπιπτόντως, σε μια server-oriented εγκατάσταση του openSUSE τα Non-OSS και Non-OSS updates repositories πιθανώς απουσιάζουν από το σύστημα — μ’ άλλα λόγια έχουμε μόνο τα OSS και OSS updates. (Διαβάστε εδώ περισσότερα για τα repositories του openSUSE.) Στο σύστημά μας, οι αντιστοιχίες μεταξύ βασικών repositories και URIs είχαν ως ακολούθως:

OSS repository <-->
http://download.opensuse.org/distribution/leap/42.3/repo/oss

OSS updates repository <-->
http://download.opensuse.org/update/leap/42.3/oss

Non-OSS repository <-->
http://download.opensuse.org/distribution/leap/42.3/repo/non-oss

Non-OSS updates repository <-->
http://download.opensuse.org/update/leap/42.3/non-oss

Παραθέτουμε και τα άλλα τρία repositories τα οποία προσθέσαμε κατά την περίοδο χρήσης του Leap 42.3.

Mozilla <-->
http://download.opensuse.org/repositories/mozilla/openSUSE_Leap_42.3

Το Mozilla repository το είχαμε προσθέσει ώστε να έχουμε την πλέον πρόσφατη έκδοση του Mozilla Firefox κι όχι την “παλιά” ESR (Extended Support Release). Αφού αναβαθμιστούμε στην έκδοση Leap 15 θα έχουμε πρόσβαση στην πλέον πρόσφατη έκδοση του Firefox, επομένως αντίστοιχο repository δεν θα χρειαστούμε. (Ίσως χρειαστούμε στο μέλλον, αλλά όχι τώρα.)

Packman <-->
http://packman.inode.at/suse/openSUSE_Leap_42.3

Το Packman repository μπορεί να μην είναι βασικό, όμως το συναντάμε πρακτικά σε κάθε μη-server εγκατάσταση του openSUSE. Αυτό διότι το Packman περιλαμβάνει multimedia codecs κι άλλο λογισμικό που για νομικούς λόγους δεν μπορεί να διανέμεται μαζί με το openSUSE, ωστόσο το χρειαζόμαστε για τοπικό video playback, για το YouTube κ.ο.κ. Όταν αναβαθμιστούμε στο Leap 15, θα προσθέσουμε το Packman repository για τη συγκεκριμένη έκδοση του openSUSE.

Snappy <-->
http://download.opensuse.org/repositories/system:/snappy/openSUSE_Leap_42.3

Το δε Snappy repository το είχαμε προσθέσει διότι κάποια στιγμή θελήσαμε να εγκαταστήσουμε το Hugo ως snap package. Η αλήθεια είναι ότι προς το παρόν δεν έχουμε κάποιο άλλο snap package στο openSUSE μας. Σκεφτόμαστε όμως ότι και μετά τη μετάβαση στο Leap 15 θα εξακολουθήσουμε να θέλουμε την επιλογή για εγκατάσταση snap packages. Υπάρχει ήδη εκδοχή του Snappy repository για το Leap 15, οπότε αμέσως μετά τη μετάβαση θα το προσθέσουμε κι αυτό.

Συνοψίζοντας, στο openSUSE Leap 42.3 είχαμε επτά συνολικά repositories και, αφού μεταβούμε στο Leap 15, θα έχουμε ένα λιγότερο repository.

Στάδιο 2, αναβάθμιση πακέτων & αφαίρεση υπαρχόντων repositories
Κατά τα γνωστά, πρώτα φρεσκάρουμε τα repositories του συστήματος πληκτρολογώντας sudo zypper ref.

Φρεσκάρισμα των repositories του συστήματος.

Φρεσκάρισμα των repositories του συστήματος.

Υπάρχουν πακέτα για αναβάθμιση; Δεν χρειάζεται ν’ αναρωτιόμαστε, πληκτρολογούμε zypper lu και μαθαίνουμε.

Στο δική μας εγκατάσταση του openSUSE Leap 42.3, υπήρχαν μερικά πακέτα που χρειάζονταν αναβάθμιση.

Στο δική μας εγκατάσταση του openSUSE Leap 42.3 είχαμε μερικά πακέτα για τα οποία υπήρχαν νεότερες εκδόσεις.

Στην περίπτωσή μας υπήρχαν, οπότε προχωρήσαμε σε αναβάθμιση γράφοντας sudo zypper patch. (Γενικά, επειδή για κάποια πακέτα ενδέχεται να υπάρχουν ενημερωμένες εκδόσεις αλλά όχι patches –ή απλά ορισμένα άλλα πακέτα πρόκειται ν’ αλλάξουν vendor/αρχιτεκτονική–, ίσως θελήσετε ν’ αναβαθμίσετε δίνοντας sudo zypper up.)

Ενημέρωση πακέτων για τα οποία υπάρχουν νεότερες εκδόσεις, με εφαρμογή των αντίστοιχων patches.

Ενημέρωση πακέτων για τα οποία υπάρχουν νεότερες εκδόσεις, με εφαρμογή των αντίστοιχων patches.

Μετά την ενημέρωση των πακέτων, οφείλουμε να αφαιρέσουμε όλα τα υπάρχοντα repositories. Μπορούμε ν’ αναφερόμαστε στα repositories του συστήματος με βάση τον αύξοντα αριθμό τους. Εμείς είχαμε επτά στο πλήθος, οπότε τα αφαιρέσαμε όλα μαζί με μία εντολή: sudo zypper rr {1..7}.

Αφαίρεση όλων των repositories του συστήματός μας. Είμαστε αποφασισμένοι να αναβαθμιστούμε στο Leap 15 -- κι αυτή η κίνηση αποδεικνύει τη βούλησή μας να το πετύχουμε :)

Αφαίρεση όλων των repositories του συστήματός μας. Είμαστε αποφασισμένοι να αναβαθμιστούμε στο Leap 15 — κι αυτή η κίνηση αποδεικνύει τη βούλησή μας να το πετύχουμε :)

Στάδιο 3, προσθήκη βασικών repositories για το Leap 15
Με μια απλή επίσκεψη στη σελίδα Package repositories βρίσκουμε πολύ γρήγορα τα URIs για τα τέσσερα βασικά repositories του openSUSE Leap 15. Τα παραθέτουμε ακολούθως:

OSS <-->
http://download.opensuse.org/distribution/leap/15.0/repo/oss

OSS updates <-->
http://download.opensuse.org/update/leap/15.0/oss

Non-OSS <-->
http://download.opensuse.org/distribution/leap/15.0/repo/non-oss

Non-OSS updates <-->
http://download.opensuse.org/update/leap/15.0/non-oss

Για τα repositories του openSUSE υπάρχουν mirrors σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Ευτυχώς, χάρη στο MirrorBrain και στη δουλειά που έχουν κάνει οι υπεύθυνοι διαχειριστές, δεν χρειάζεται να επιλέξουμε κάποιο mirror χειροκίνητα: αυτό γίνεται αυτόματα κι αναλόγως της γεωγραφικής μας θέσης. Πώς προσθέτουμε τα νέα repositories στο openSUSE μας; Δείτε, π.χ., την απλή διαδικασία για το OSS:

sudo zypper ar -F -n 150-oss \
http://download.opensuse.org/distribution/leap/15.0/repo/oss oss

Προσθήκη στην παρούσα εγκατάσταση του Leap 42.3, του OSS repository για το openSUSE Leap 15.

Προσθήκη στην παρούσα εγκατάσταση του Leap 42.3, του OSS repository για το openSUSE Leap 15.

Με την παράμετρο -n ορίσαμε το όνομα του νέου repository (150-oss), ενώ μετά το URI πληκτρολογήσαμε κι ένα alias (oss). Με την παράμετρο -F, εξάλλου, είπαμε στο zypper ότι δεν θέλουμε auto-refresh για το συγκεκριμένο repository. Ούτε για το Non-OSS χρειάζεται auto-refresh, οπότε ελάτε τώρα να το προσθέσουμε κι αυτό με εντελώς παρόμοιο τρόπο:

sudo zypper ar -F -n 150-non-oss \
http://download.opensuse.org/distribution/leap/15.0/repo/non-oss non-oss

Για τα δύο update repositories, τα περιεχόμενα των οποίων αλλάζουν συχνά, καλό είναι να ζητήσουμε auto-refresh. Η διαφορά στις παραμέτρους είναι ότι αντί για κεφαλαίο F τώρα θα χρησιμοποιήσουμε πεζό f. Κατά τα άλλα, οι εντολές είναι παρόμοιες με τις δύο προηγούμενες:

sudo zypper ar -f -n 150-oss-up \
http://download.opensuse.org/update/leap/15.0/oss oss-up

…και βεβαίως

sudo zypper ar -f -n 150-non-oss-up \
http://download.opensuse.org/update/leap/15.0/non-oss non-oss-up

Στάδιο 4, φρεσκάρισμα repositories κι αναβάθμιση
Ας δούμε τώρα όλα μαζί τα repositories που προσθέσαμε μόλις: απλά πληκτρολογούμε zypper lr -u.

Ιδού τα τέσσερα βασικά repositories του openSUSE Leap 15. Παρατηρήστε τη στήλη URI, αλλά και την GPG Check.

Ιδού τα τέσσερα βασικά repositories του openSUSE Leap 15. Παρατηρήστε τη στήλη URI, αλλά και την GPG Check.

Παρατηρώντας λίγο προσεκτικά τη στήλη GPG Check συνειδητοποιούμε ότι οι έλεγχοι ψηφιακών υπογραφών είναι ενεργοποιημένοι για τα πακέτα, όχι όμως για τα ίδια τα repositories. Από τη στιγμή που μιλάμε για επίσημα repositories, αυτό είναι κάπως παράξενο. Αλλά το θέμα είναι ότι μετά την προσθήκη των repositories λησμονήσαμε να τα φρεσκάρουμε. Αν λοιπόν το κάνουμε, δίνοντας sudo zypper ref, τότε γράφοντας για άλλη μια φορά zypper lr -u βλέπουμε ότι τώρα οι έλεγχοι ψηφιακών υπογραφών αφορούν στα ίδια τα repositories και όχι στα πακέτα.

Ιδού και πάλι τα τέσσερα βασικά repositories του openSUSE Leap 15, μετά το φρεσκάρισμά τους. Παρατηρήστε ξανά τη στήλη GPG, όπου τώρα φαίνεται ότι ελέγχονται οι ψηφιακές υπογραφές των repositories αλλά όχι των πακέτων.

Ιδού και πάλι τα τέσσερα βασικά repositories του openSUSE Leap 15, μετά το φρεσκάρισμά τους. Παρατηρήστε ξανά τη στήλη GPG, όπου τώρα φαίνεται ότι ελέγχονται οι ψηφιακές υπογραφές των repositories αλλά όχι των πακέτων.

Πειράζει αυτό; Όχι, καθόλου: Για τα συγκεκριμένα repositories αρκεί να ελέγχονται οι ψηφιακές υπογραφές των metadata τους, αφού εκεί παρατίθενται και τα checksums όλων των πακέτων κάθε repository. Έτσι, ένα πακέτο θεωρείται έγκυρο αν το checksum του ταυτίζεται με το checksum που παρατίθεται στα metadata του αντίστοιχου repository.

Τα checksums όλων των πακέτων του OSS repository περιλαμβάνονται στα metadata του ίδιου του repository. Στο παράδειγμα βλέπουμε μέρος των πληροφοριών που αφορούν στο πακέτο του Octave, μεταξύ αυτών και το αντίστοιχο (SHA256) checksum.

Τα checksums όλων των πακέτων του OSS repository περιλαμβάνονται στα metadata του ίδιου του repository. Στο παράδειγμα βλέπουμε μέρος των πληροφοριών που αφορούν στο πακέτο του Octave, μεταξύ αυτών και το αντίστοιχο (SHA256) checksum.

Ας προχωρήσουμε τώρα στην αναβάθμιση του λειτουργικού. Χρειαζόμαστε όλα τα πακέτα που αποτελούν νεότερες εκδόσεις των ήδη εγκατεστημένων — και φυσικά προέρχονται από τα repositories του Leap 15. Σχεδόν σε κάθε περίπτωση μιλάμε για πολλά πακέτα, οπότε είναι καλύτερα πρώτα να τα κατεβάσουμε και μετά να τα εγκαταστήσουμε. Ακριβώς γι’ αυτό, στο τερματικό μας πληκτρολογούμε: sudo zypper dup --download-only.

Στο σύστημα που χρησιμοποιήσαμε για τις ανάγκες του παρόντος άρθρου, περισσότερα από 1000 πακέτα χρειάστηκε ν’ αναβαθμιστούν, αρκετές εκατοντάδες να πάνε σε χαμηλότερη έκδοση (αποφεύγουμε να μιλήσουμε για “υποβάθμιση”), περισσότερα από 700 πακέτα ήταν εντελώς καινούργια, άλλα χρειάστηκε να αφαιρεθούν, ορισμένα ν’ αλλάξουν vendor και μερικά αρχιτεκτονική. Παρόμοια εικόνα είναι πιθανό να έχετε και για το δικό σας σύστημα. Το πώς θα δείχνει εξαρτάται από το πόσα repositories τρίτων είχατε από καιρού εις καιρόν προσθέσει ή/και αφαιρέσει. Σε κάθε περίπτωση, το zypper θα παρουσιάσει λεπτομερή αναφορά πριν προχωρήσει στην αναβάθμιση ή απλά στο κατέβασμα πακέτων. Θα ζητήσει την άδειά μας για να συνεχίσει, κι αν δεν υποπέσει κάτι παράξενο στην αντίληψή μας εννοείται πως θα του τη δώσουμε.

Πριν την αναβάθμιση ή το απλό κατέβασμα όλων των σχετικών πακέτων, το zypper παρουσιάζει στατιστικά για τα πακέτα που πρόκειται να αναβαθμιστούν/υποβαθμιστούν/αφαιρεθούν, για όλα τα νέα πακέτα καθώς και για εκείνα που πρόκειται ν' αλλάξουν vendor ή αρχιτεκτονική.

Πριν επιτρέψουμε την αναβάθμιση ή το απλό κατέβασμα όλων των σχετικών πακέτων, το zypper παρουσιάζει στατιστικά για τα πακέτα που πρόκειται να αναβαθμιστούν/υποβαθμιστούν/αφαιρεθούν, για όλα τα νέα πακέτα καθώς και για εκείνα που πρόκειται ν’ αλλάξουν vendor ή αρχιτεκτονική.

Μετά το downloading, φτάνει επιτέλους η στιγμή για την αναβάθμιση! Πληκτρολογούμε sudo zypper --no-refresh dup και στο ερώτημα του zypper για το αν πρέπει να προχωρήσει, απαντάμε καταφατικά. Η όλη διαδικασία χρειάζεται αρκετό χρόνο πριν ολοκληρωθεί. Θα λέγαμε ότι όσο πιο φρέσκια και generic ήταν η εγκατάσταση του Leap 42.3 που τώρα αναβαθμίζετε, τόσο γρηγορότερα θα γίνει η μετάβαση στο Leap 15. Όπως φαντάζεστε, ισχύει και το αντίστροφο.

Στο σύστημά μας είχαμε διάφορα file conflicts, κυρίως εξαιτίας αρχείων από πακέτα χωρίς repository. Είπαμε στο zypper να προτιμήσει τις εκδοχές των αρχείων από πακέτα που προέρχονται από repositories του Leap 15 -- και δεν είχαμε το παραμικρό πρόβλημα.

Στο σύστημά μας είχαμε διάφορα file conflicts, κυρίως εξαιτίας αρχείων από πακέτα χωρίς repository. Είπαμε στο zypper να προτιμήσει τις εκδοχές των αρχείων από πακέτα που προέρχονται από repositories του Leap 15 — και δεν είχαμε το παραμικρό πρόβλημα.

Λίγο αργότερα, καθώς το zypper θ' αναβαθμίζει πακέτα είναι πολύ πιθανό να βλέπουμε στο τερματικό έξτρα μηνύματα του rpm τα οποία δεν δείχνουν και πολύ εφησυχαστικά. Μολαταύτα, η επιχείρηση της αναβάθμισης κατά πάσα πιθανότητα θα στεφθεί με επιτυχία.

Λίγο αργότερα, καθώς το zypper θ’ αναβαθμίζει πακέτα είναι πολύ πιθανό να βλέπουμε στο τερματικό έξτρα μηνύματα του rpm τα οποία δεν δείχνουν και πολύ εφησυχαστικά. Μολαταύτα, η επιχείρηση της αναβάθμισης κατά πάσα πιθανότητα θα στεφθεί με επιτυχία.

Όταν το zypper τελειώσει το upgrade, είναι ώρα να επανεκκινήσουμε το σύστημα. Το πρώτο σημάδι επιτυχούς αναβάθμισης έρχεται με την όψη και το μενού του Grub.

Μετά από ένα upgrade process που διήρκεσε τόσο όσο χρειαζόταν για ν' ανησυχήσουμε λίγο, επανεκκινήσαμε το σύστημα και αντικρίσαμε την οθόνη και τις επιλογές του Grub από το openSUSE Leap 15. Δεν σας κρύβουμε ότι χαρήκαμε :)

Μετά από ένα upgrade process που διήρκεσε τόσο όσο χρειαζόταν για ν’ ανησυχήσουμε λίγο, επανεκκινήσαμε το σύστημα και αντικρίσαμε την οθόνη και τις επιλογές του Grub από το openSUSE Leap 15. Δεν σας κρύβουμε ότι χαρήκαμε :)

Λογικά θ’ ακολουθήσουν και μερικοί έλεγχοι μετά την πρώτη εκκίνηση του συστήματος, ώστε να είμαστε σίγουροι ότι έχουμε μεταβεί στο openSUSE Leap 15. Μπορούμε, για παράδειγμα, σε ένα τερματικό να πληκτρολογήσουμε lsb_release -a.

Η έξοδος του εργαλείου lsb_release επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε, πλέον, σε ένα σύστημα με το openSUSE Leap 15. Η διαδικασία της ζωντανής αναβάθμισης πέτυχε!

Η έξοδος του εργαλείου lsb_release επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε, πλέον, σε ένα σύστημα με το openSUSE Leap 15. Η διαδικασία της ζωντανής αναβάθμισης πέτυχε!

Στάδιο 5, προαιρετική προσθήκη έξτρα repositories
Τώρα που βρισκόμαστε στο Leap 15 και όλα δείχνουν να δουλεύουν σωστά, αν θέλουμε προσθέτουμε και τα όποια έξτρα repositories. Όπως προαναγγείλαμε, στο σύστημα της παρουσίασης θα προσθέσουμε τα repositories Packman και Snappy.

Το URI του Packman για το Leap 15 είναι το http://packman.inode.at/suse/openSUSE_Leap_15.0. Αν επισκεφτείτε τη συγκεκριμένη διεύθυνση με τον browser της επιλογής σας, θα διαπιστώσετε ότι το Packman repository περιλαμβάνει συγκεκριμένα υποσύνολα. Το καλό εδώ είναι ότι επιτρέπεται να μην προσθέσουμε ολόκληρο το Packman αλλά μόνο κάποιο από τα υποσύνολά του. Εμείς, π.χ., δεν θέλουμε κάτι περισσότερο από τα βασικά, οπότε ο υποκατάλογος (υποσύνολο) που μας ενδιαφέρει είναι ο Essentials. Το URI του είναι το http://packman.inode.at/suse/openSUSE_Leap_15.0/Essentials, οπότε στο τερματικό μας γράφουμε:

sudo zypper ar -f -p 95 -n 150-pman-essent \
http://packman.inode.at/suse/openSUSE_Leap_15.0/Essentials pman-essent

Με την παράμετρο -p θέτουμε την προτεραιότητα του νέου repository ίση με 95. Η προκαθορισμένη (default) προτεραιότητα για τα repositories είναι 99 και όλα όσα είχαμε έως τώρα διατηρούσαν την ίδια προτεραιότητα (δηλαδή 99). Μικρότερος αριθμός σημαίνει μεγαλύτερη προτεραιότητα (ναι, σωστά διαβάσατε). Το Packman Essentials repository θέλουμε να έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα σε σχέση όλα τα άλλα, αφού προτιμάμε να εγκαθιστούμε από εκεί media players, plugins ή/και codecs.

Ολοκληρώνουμε την αναβάθμιση του συστήματός μας με την προσθήκη του Snappy repository για το Leap 15. Για την προηγούμενη έκδοση του Leap, το URI του εν λόγω repository ήταν το

http://download.opensuse.org/repositories/system:/snappy/openSUSE_Leap_42.3.

Το URI του Snappy για το Leap 15, λοιπόν, λογικά πρέπει να είναι το

http://download.opensuse.org/repositories/system:/snappy/openSUSE_Leap_15.0.

Δεν εφαρμόζουμε κάποιον γενικό κανόνα εδώ, απλά μαντεύουμε, επαληθεύουμε — και διαπιστώνουμε ότι έχουμε δίκιο. Κατά τα γνωστά, προσθέτουμε το repository γράφοντας:

sudo zypper ar -f -n 150-snappy \
http://download.opensuse.org/repositories/system:/snappy/openSUSE_Leap_15.0 \
snappy

Τέλος, δεν ξεχνάμε να φρεσκάρουμε τα repositories με ένα sudo zypper ref. Χαρείτε το ολοκαίνουργιο openSUSE Leap 15!

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων