Το προφίλ μας στο Google Plus
3

deltaHacker 001 editorial: Βίοι Αγίων ή περιοδικό για χάκινγκ

Νομική υποσημείωση: Το κείμενο που ακολουθεί είναι ενδεχόμενο να παραπέμπει σε πρόσωπα και καταστάσεις της πραγματικής ζωής. Ενδεχομένως όμως και να μην παραπέμπει. Αν πάντως παραπέμπει -γεγονός που δεν επιβεβαιώνουμε αλλά ούτε και αρνούμαστε-, ας τονιστεί ότι πρόκειται περί εκπληκτικής συμπτώσεως. Ή μπορεί και να μην είναι. Εν κατακλείδι, για ό,τι κι αν συμβαίνει δεν έχουμε ιδέα. Δεν ήμασταν εμείς. Αφήστε μας. Πηγαίνετε αλλού.

Αγαπητές φίλες κι αγαπητοί φίλοι καλωσορίσατε στο deltaHacker, το μοναδικό στο είδος του μηνιαίο συνδρομητικό περιοδικό που ασχολείται σοβαρά με το ethical hacking και την ασφάλεια – αποφεύγοντας όμως συστηματικά να είναι βαρετό!

Βαθιά ανάσα.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που ο γράφων θέλει να δώσει μέσα σε μία μόνο πρόταση το στίγμα του περιοδικού που κρατάτε στα χέρια σας, αποτυγχάνει. Όταν πάλι συζητά με κάποιον και θέλει να του εξηγήσει γιατί το deltaHacker δεν έχει *καμία* σχέση με τ’ άλλα περιοδικά, του ‘ρχονται καμιά 20ριά πράγματα να πει, τα αμολάει όλα μαζί οπότε, ξέρετε. Αποτυγχάνει.

Ξανά.

Αν ένα προϊόν δεν μπορεί να περιγραφτεί μέσα σε μια σύντομη πρόταση, τότε κάτι δεν πάει καλά με το ίδιο το προϊόν“, έρχεται ο μαρκετίστας να σημειώσει, με την απέραντη σοφία του και τις τρισμέγιστες επικοινωνιακές του ικανότητες.

Ο μαρκετίστας αυτός δεν είναι φανταστικός. Αντίθετα, είναι πέρα για πέρα αληθινός. Πολλοί είναι μάλιστα εκείνοι που τρέχουν να ζητήσουν τη συμβουλή του, προκειμένου να προωθήσουν καλύτερα το προϊόν τους.

Και πολύ καλά κάνουν οι άνθρωποι και τρέχουν να ζητήσουν τη συμβουλή του, λέμε εμείς. Αλλά ξέρετε γιατί κάνουν πολύ καλά; Γιατί πολύ απλά το δημιούργημά τους -με ή χωρίς εισαγωγικά-, το βλέπουν ως άλλο ένα προϊόν και τίποτε περισσότερο. Σπάνια το πονάνε, κατά το κοινώς λεγόμενο, ενώ ο χρόνος που επενδύουν ή η δουλειά που κάνουν μόνο κατάθεση ψυχής δεν αποτελεί. Κάθε άλλο. Ένα προϊόν θέλουν να ρίξουν στην αγορά οι άνθρωποι κι αν πιάσει, ε, έπιασε. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, λοιπόν, πάνε και σε μαρκετίστες ή/και συμβούλους επικοινωνίας, ώστε να καταλήξουν σ’ ένα “μήνυμα” που θα συνοδεύει το προϊόν κατά το “launch”, που θα ενισχύσει το “buzz” γύρω του, που θα το βοηθήσει να πετύχει “maximum penetration” στην αγορά και πολλά άλλα, τα οποία από ένα σημείο και μετά παραπέμπουν εντελώς, μα εντελώς αλλού.

Ξέρετε τι λένε για όλα τα προηγούμενα ο γράφων και η παρέα του;

Κολοκύθια.

Εντάξει, δεν λένε ακριβώς “κολοκύθια”, ωστόσο δεν χρειάζεται να γράψουμε κακιές λεξούλες για να σας δώσουμε να καταλάβετε ;)

Γιατί όμως λένε “κολοκύθια” – ή ό,τι άλλο λένε, τέλος πάντων;

Μα, γιατί ανέκαθεν είχαν την τύχη να κάνουν μια δουλειά που ταυτίζεται με πολλά από τα χόμπι τους, μ’ άλλα λόγια με πράγματα που αγαπάνε αληθινά. Και ναι, αναφερόμαστε στην τεχνολογία, στους υπολογιστές, στα δίκτυα, στον προγραμματισμό και φυσικά στο hacking. Όταν κάνεις αυτό που αγαπάς και δεν έχεις πρόβλημα να παραδέχεσαι και να μαθαίνεις από τα όποια λάθη σου, τότε το αποτέλεσμα θα είναι καλό, ενώ όλο και κάποιοι θα υπάρχουν που θα το βρίσκουν χρήσιμο ή αξιόλογο. Ως έξτρα όφελος, όταν κάνεις αυτό που πραγματικά αγαπάς δεν έχεις ανάγκη τη generic, περισπούδαστη γνώμη του κάθε μαρκετίστα ή/και στεγνού εμπόρου, ο οποίος δεν έχει κανένα πρόβλημα τη μία μέρα να πουλάει τσελεμεντέδες, την άλλη ταξιδιωτικούς οδηγούς για την Παπούα Νέα Γουινέα και την παράλλη σειρά βιβλίων για το PowerPoint 2000-κάτι.

Από την αρχή του περασμένου καλοκαιριού, όταν η κυκλοφορία του προγόνου του deltaHacker διεκόπη απότομα επειδή τα νούμερα δεν έβγαιναν, οι άνθρωποι πίσω από το deltaHacker βρεθήκαμε προ ενός διλήμματος. Ο ένας δρόμος που μπορούσαμε να πάρουμε ήταν εκείνος του συμβιβασμού. Για την ακρίβεια, θα δεχόμασταν τη σκληρή πραγματικότητα και θα κάναμε ό,τι είχαμε να κάνουμε ή ό,τι άλλο μας προσφερόταν, τέλος πάντων. (Ο γράφων, π.χ., άκουσε κάτι για σειρά βιβλίων με βίους Αγίων.) Ο άλλος δρόμος ήταν εκείνος της ανεξαρτητοποίησης, όπου παρά τις αντιξοότητες θα συνεχίζαμε -μόνοι μας, πλέον- ν’ ασχολούμαστε μ’ αυτό που ξέρουμε κι αγαπάμε – και μάλιστα ακόμα καλύτερα, αφού κανείς δεν θα μας υπαγόρευε τι και πώς να το κάνουμε.

Πρέπει να μας πήρε αρκετά εκατομμύρια pico-δευτερόλεπτα, κατά τη διάρκεια των οποίων ακούγαμε μέσα στο κεφάλι μας το music theme από την ταινία “Μονομάχος”, αλλά τελικά καταλήξαμε κι επιλέξαμε το δεύτερο δρόμο. Το καλοκαίρι που πέρασε μάς φάνηκε ατέλειωτο, αλλά κι ένα από τα πιο δημιουργικά και διασκεδαστικά που έχουμε ποτέ περάσει.

Και να ‘μαστε λοιπόν ξανά μαζί, στο δρόμο που μας γεμίζει, μας διασκεδάζει, μας κάνει καλύτερους και τελικά μας καθορίζει.

Έχουμε πολλά συναρπαστικά κι ενδιαφέροντα πράγματα να μαθαίνουμε και φυσικά να τα μοιραζόμαστε μαζί σας. Δεν θα το κάνουμε μόνο κάθε μήνα, ούτε μόνο μέσα από τις σελίδες αυτού του περιοδικού.

Το deltaHacker προσγειώθηκε στην καθημερινότητά μας και σκοπεύει να τη νοηματοδοτεί με περισσότερους από έναν τρόπους και με περισσότερα από ένα μέσα.

Καλώς ήλθαμε όλοι μας στο συναρπαστικό κόσμο του ethical hacking – και καλή μας διασκέδαση!

Επί του πιεστηρίου
Μόλις είχα τελειώσει το κείμενό μου και χτύπησε το κουδούνι της κάτω πόρτας. Ήταν ο ταχυδρόμος, που κρατούσε μιαν επιστολή. Συστημένη, έπρεπε να υπογράψω. Τη διάβασα με ενδιαφέρον. Υπογράφει κάποιος Θείος Ακάκιος. Πρέπει να πω ότι το όνομα αυτό μού είναι παντελώς άγνωστο, αλλά το ύφος της επιστολής κι αυτά που έγραφε κάτι μου θύμισαν. Ίσως θυμίσουν και σε σας κάτι, αν ποτέ διαβάζατε εκείνο το “άλλο” περιοδικό. Την αναδημοσιεύω, λοιπόν, στη σελίδα 8.

3 Responses to “deltaHacker 001 editorial: Βίοι Αγίων ή περιοδικό για χάκινγκ”

  1. MortisGR | 22/09/2011 at 17:04

    “…του κάθε μαρκετίστα ή/και στεγνού εμπόρου, ο οποίος δεν έχει κανένα πρόβλημα τη μία μέρα να πουλάει τσελεμεντέδες, την άλλη ταξιδιωτικούς οδηγούς για την Παπούα Νέα Γουινέα και την παράλλη σειρά βιβλίων για το PowerPoint 2000-κάτι…”

    Χαχα, good one!

  2. stefz0r | 27/10/2011 at 19:08

    “χτύπησε η πόρτα του κάτω κουδουνιού”….. :|

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Σύνδεση

Αρχείο δημοσιεύσεων